เข้าใจผิด

ได้นอนเตียงเดียวกับผู้ชายครั้งแรก แถมยังมีเพื่อนรักนอนคั่นกลางด้วย ตอนเช้านักเรียนชายคนนั้นขโมยจูบฉัน และให้สัญญากับฉัน ในอนาคตจะรับผิดชอบฉันแน่นอน

กฤษตริณณ์ ทวีรัตนวงษ์ (เกียร์) หนุ่มวิศวะสุดฮ็อต อดีตนักมวยเก่า หลานชายเจ้าของค่ายมวยดัง เพลงเพลิน (เพลง) สาวน้อยตัวเล็กน่ารัก มองโลกในแง่ดี ผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนชื่อดัง "เขียนรักใสๆไม่ปังหรือจะลองแนวรักผู้ใหญ่ดีนะ" คอร์สสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตต้องมาสินะ.. ว่าแต่..กับใครดีล่ะ??? อ่านเพลินๆ นะคะ พล็อตอาจไม่สมเหตุสมผล ใครชอบแนวๆน่ารักใสๆ ติดตามพี่เกียร์สายโหดหรือสายหื่น 555 น้องเพลงคนน่ารักสุดแสนโบ๊ะบ๊ะ คำเตือน: ไม่ควรหาสาระกับนิยายที่ท่านอ่าน อิอิ น้องเพลง สาวน้อยตัวเล็กน่ารักฉบับกระเป๋า พกพาสะดวก

คำโปรอย‘สัญญาถ้ารักษาไม่ได้ก็อย่าหาทำ เพราะผมจำและ จะเอาคืนทุกเม็ด’ รักแรกพบในวัยที่ไม่เหมาะสมที่ทำให้นางเอกต้องใช้คำหวานปฏิเสธความต้องการของอีกฝ่าย ตามมาด้วยสัญญารักที่เธอเองไม่อาจจะรักษามันได้ ส่วนเขาคือราชสีห์ที่โดนกระต่ายน้อยขนฟูหลอกให้รัก หัวใจของเขาบอบช้ำแค่ไหนไม่มีใครรู้…จนกระทั่งโลกใบเล็กใบนี้เหวี่ยงพวกเขาให้มาเจอกันอีกครั้ง เรื่องวุ่น ๆ ออกแนววีน ๆ จึงเกิดขึ้น นิยายขายขำของพระเอกปากจัดคลั่งรัก คิดเองเออเองเก่ง ส่วนนางเอกของเราเก่งทุกอย่าง ถ้าจะแพ้ก็แพ้ทางให้กับคนคลั่งรักคนเดียว

“เอ่อ ผ.อ.ก็เลิกโมโหร้าย แล้วก็หัดพูดจาดีๆกับหนูสิคะ” ได้โอกาสแล้วก็ต้องรีบขอ เจคอปทบทวนคำพูดที่ได้ยิน เธออยากจะให้คนอารมณ์ร้อนอย่างเขาเลิกโมโหร้ายเนี่ยนะ ให้ไปวิดน้ำในมหาสมุทรออกยังจะง่ายเสียกว่า

เซี่ยงหว่านก็เหมือนกับผู้หญิงส่วนใหญ่ ไม่เจ็บจนสุดก็ไม่ยอมถอย เธอลองพยายามทำให้ผู้ชายอย่างสีเฉิงอวี้ตกหลุมรัก แต่ชีวิตแต่งงานสามปี ทั้งคู่ห่างเหินเหมือนคนแปลกหน้า ตอนที่ตัวเองถูกรุมซ้อมอย่างโหดเหี้ยม สีเฉิงอวี้กลับไปอยู่ข้างกายคนรักเก่า เซี่ยงหว่านตัดใจทิ้งความรักแม้เจ็บปวด แต่คิดไม่ถึงเลย ผู้ชายที่เคยทำตัวสูงส่งนั่นกลับตามเซ้าซี้เธอไม่เลิกรา เขาประชิดเข้ามาทีละก้าว ทำลายโอกาสทางความรักของเธอและปิดทางหนีของเธอจนหมด "ตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายดึงดันจะแต่งงานกับฉันเอง การแต่งงานนี้ ถ้าฉันไม่ได้บอกว่าจะหย่า ทั้งชาตินี้เธอก็เลิกคิดจะหนีจากฉันได้เลย!" เซี่ยงหว่านมองตาขวาง "เสียใจด้วยนะคุณสี คุณถูกฉันเขี่ยออกจากเกมไปแล้ว การแต่งงานนี้ ฉันบอกว่าจะหย่า...ก็ต้องหย่า!"

“เสียงเธอเพราะดีนะ เหมือนนักร้องอาชีพ” “นายก็เล่นดนตรีเก่งนะ เล่นเป็นทุกอย่างเลย” “เธอมาทำอะไรแถวนี้ เห็นมาทุกวัน?” “อ่อ…ฉันทำงานแถวนี้น่ะ เลยมาบ่อย ฉันขอมานั่งร้องเพลงด้วยได้มั้ย” เจลีนเอ่ยพรางยิ้มให้ชายหนุ่มชุดดำที่ใส่แมสสีดำสนิทปิดใบหน้า เอาจริงๆเธอไม่เคยเห็นหน้าตาของเขาด้วยซ้ำไป แต่กลับหลงรักเสียงเพลง เสียงร้องของเขา ชายหนุ่มลึกลับ เย็นชา คนนี้นั่งร้องเพลงเปิดหมวกที่หน้าคลับแห่งนึงเกือบทุกคืน และเจลีนก็มาที่นี่ทุกคืนเช่นกัน “ทำไมถึงทำเป็นไม่รู้จักลีนด้วยคีย์!” “ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นของเธอจะรักฝังใจหรือหน้าเหมือนฉันขนาดไหน แต่ฉันไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น! เลิกยุ่งกับฉันแล้วไปซะ!” เสียงแกร่งกร้าวของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของเธอแตกสลาย “นายไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ .. ฉันเฝ้ารอนายทุกวัน ฉันทำอะไรผิด …”

จากคนใจร้ายกลายเป็นดี เมื่อมีเธอเข้ามาในชีวิตเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ทว่าสำหรับเธอแล้ว... เขาเปรียบเสมือนคนรักที่พร้อมทำลายชีวิตเธอตลอดเวลา ในขณะเดียวกันเธอกลับเป็นสิ่งที่เติมเต็มให้เขา

มาเฟียใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอหลงรักโดยจุดประสงค์บางอย่าง แต่พอได้อยู่ใกล้เธอหัวใจของเขากลับทรยศกับแผนการณ์ของตัวเอง เขารักเธอแต่เมื่อเธอรู้ความจริงเธอโกรธมากและบอกเลิกในทันทีแต่คนอย่างเขาก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ เธอต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น

ฟู่เซียงเซียง บุตรสาวภรรยาเอกของเสนาบดีกรมพิธีการฟู่เจี้ยนกั๋ว อาศัยในแคว้นสือเจ้า ตั้งแต่มารดาของนางตายจาก บิดาละเลยไม่สนใจ นางจึงทุ่มเทแรงใจศึกษาแพทย์ปรารถนาจะเป็นหมอหญิง ขณะที่เดินผ่านตลาดค้าทาส บังเอิญได้พบทาสหนุ่มผู้หนึ่ง แม้สภาพร่างกายบอบช้ำเต็มไปด้วยบาดแผล แต่แววตาแข็งกร้าวทำให้นางตัดสินใจซื้อตัวทาสหนุ่มผู้นั้น โดยไม่รู้เลยว่า... ด้ายแดงแห่งโชคชะตาร้อยรัดพันเกี่ยวชีวิตของนางและเขาไว้ด้วยกัน

เพราะถูกคนรักหักหลังด้วยการไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเงิน ทำให้อเล็กซ์ มาเฟียหนุ่มหล่อกลายเป็นคนเย็นชา ไร้หัวใจ และร้ายกาจ เขาตราหน้าผู้หญิงทุกคนว่าล้วนซื้อได้ด้วยเงิน จนกระทั่งเขาได้มาพบกับเธอ ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวที่ถูกลากตัวมาให้ผู้ชายประมูลในผับวันนั้น เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงขายตัว เธอเลยถูกเขาซื้อมาเพื่อเป็นของเล่นบนเตียง แต่เขาดันติดใจ เมื่อมารู้ภายหลังว่าได้สาวบริสุทธิ์มาเชยชม เลยยอมจ่ายเงินเพิ่มเพื่อสนุกกับเรือนร่างของเธอต่อ แม้หญิงสาวจะพยายามอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟัง ยังไม่ทันที่เขาจะใช้เธอให้คุ้มกับเงินที่เสียไป หญิงสาวก็ชิงหนีหายไปเสียก่อน โดยเขาไม่รู้เลยว่าได้เผลอฝากบางสิ่งติดท้องเธอไปโดยไม่ตั้งใจ “อย่ามาทำเป็นเล่นตัว ในเมื่อเลือกที่จะขายตัวก็สนองให้คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายไปหน่อย” เขาไม่ได้สนใจคำขอร้องนั้น แต่กลับจับขาสองข้างของเธอแยกออกจากกัน “ผู้หญิงมันก็เหมือนกันหมด แค่เห็นเงินก็พร้อมยอมพลีกายแล้ว” “ฉะ...ฉันเจ็บ” เธอเอามือดันอกเขาไว้ ส่งสายตาอ้อนวอนให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่แววตาที่มองกลับมามีแต่ความเย็นชา “ขอร้องล่ะปล่อยฉันไปเถอะ” เธอพยายามอ้อนวอนเขา