เฉิ่มนักรักซะเลย นิยาย & เรื่องราว

“ไม่คิดว่าการฝากไข่ในวันนั้น จะทำให้ได้ความรักที่ดีที่สุดกลับมา แต่ไข่ที่ฝากไว้ ไม่ได้ใช้แล้วนี่สิ” “ไม่ได้ใช้แล้วครับ แบบนี้ก็ต้องเรียกว่าฝากไข่จนได้รักสินะครับเบบี๋” เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น ก่อนที่หมอโชนจะค่อย ๆ โน้มตัวลงมาจูบแทนรักอย่างอ่อนโยนและแนบแน่น ...THE END…

กรี๊ดดดดดด อีเพชร อีเลว อีชั่ว สมน้ำหน้า โอ้ยสะใจเบาๆ ทีมลูกปลาค่า ต่ำ!! ไม่เลือกที่เลยอีเพชรนิล ตอนนี้มีอะไรซ่อนอยู่นร้า **.** ​. ชอบอย่าลืมคอมเม้นนร้า เเต่งสดยังไม่ได้ตรวจคำผิดค่า ​

มุมปากหยักพยายามอย่างหนักในการฝืนกระตุกยิ้มไปให้ผู้หญิงที่ตัวเองมีใจรัก ก่อนที่ใบหน้าหล่อนั้นจะถูกเคลือบไปด้วยหยดน้ำตาในทันทีที่รถเมย์คันสีแดงนั้นวิ่งหายไปจนลับสายตา "ไอ้หน้าอย่างเรา เขาคงไม่รักหรอกไอ้แดช" แดชว่าอย่างรู้สึกน้อยใจในวาสนาแห่งความรักของตัวเองที่ดูเหมือนก ับว่าจะยากต่อการที่จะสมหวัง

วาจาของชฎาเดือนคมกริบอยู่เสมอ หล่อนเป็นคนประเภทที่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคน ดาวียาเลยหันมาทำเสียงเยาะ “ย่ะหล่อน ขอให้เจอความรักเข้าตัวเองสักวันเถอะ หล่อนจะลงแดงตายถ้าขาดมันเหมือนฉัน” ดาวียากระแทกเสียงนิดใส่

รอมาเวลาเนิ่นนาน ใจฉันยังไม่เลิกชา มีแต่ความคิดถึงที่มันเพิ่มมา ไม่อยากให้โลกนี้มีการเลิกรา ไลลา : แต่ฉันยังไม่เคยจบ ไม่เคยที่จะลบได้ ไม่เคยลืมว่ารัก ที่เคยได้รับนั้นดีแค่ไหน ไม่มีวันที่จะย้อนมา และไม่มีวันเลือนหาย ยิ่งกลับไปคิดถึงวันที่

“ทำไมพูดแบบนี้ละคะ เฟอรี่รักคุณมากนะคะกร” “รักงั้นเหรอ คงรักมากถึงได้หนีผมไปมีชู้” “ตอนนั้นเฟอรี่โง่เองที่เลือกเขา แต่ตอนนี้เฟอรี่ตาสว่างแล้ว กรให้โอกาสเฟอรี่หน่อยนะคะแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”

เธอส่ายหน้าปฏิเสธ "อ๋อ! กูมีอย่างนึงที่อยากจะบอก...ว่ากูเป็นคนขึ้นง่าย ลงยาก เพราะฉะนั้นอย่าทำอะไรให้กูอารมณ์เสีย เข้าใจไหม?" "มะ.." ยังไม่ทันได้ตอบว่าเข้าใจไหม ภามก็ซุกหน้าลงไซ้ซอกคอขาวแล้ว "ไอ้ภามๆ"

EP. 39 "ทำไมไม่สารภาพรักออกไปตรงๆ แค่พูดคำว่า รัก มันพูดยากตรงไหน" "...." "ถ้ามึงไม่สารภาพออกไปตรงๆ มึงก็ไม่จำเป็นต้องมีลิ้นก็ได้"

สินะ คำบอกรัก คำหวานคำสัญญาตอแหลตะหลบตะแลงนั่นไม่เคยมีความจริงอยู่เลย "ครบยัง" "คงจะครบแล้วนะเจ๊"

เฉินเส้าหว่านเบิกตากว้าง “เจ้ามีคนรักแล้วหรือ” เจียงอันเล่อถอนหายใจ “เฮ้อ...ข้าคงมีชะตาเช่นเดียวกับเจ้านั่นแหละที่แอบรักเพียงฝ่ายเดียว”