เซี่ยอวี่ มังกรทะยานภพ Novels & Stories

"ข้าฝันเห็นมังกรตัวนั้นอีกแล้วขอรับ แต่คราวนี้มังกรยักษ์นั่นมันเข้ามาไล่รัดข้ากับลี่เอ๋อแล้วก็ท่านแม่ด้วย น่ากลัวเหลือเกิน" "อะไรกัน เจ้ายังมิเลิกฝันถึงมังกรตัวนั้นอีกหรือ เจ้ามังกรตัวนั้นอาจจะเป็นเทวดาที่คอยปกปักรักษาคุ้มครองหลงเอ๋อของแม่ เจ้าอย่าได้กลัวไปเลย"

หยวนเพ่ยก้มลงมอง จากนั้นจึงเอ่ยออกมา "ภาพมังกรตรงฐานดอกบัวปักเป็นลายนูนดูสง่างามและทรงพลัง เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของมณฑลกวางตุ้ง ‘เยี่ยซิ่ว’ เพคะ" หวงไท่โฮ่วเอ่ยโดยไม่ละสายตาจากผ้า "ถูกต้อง นับว่ามารดาเจ้าสอนสั่งมาดีไม่น้อย ไม่เหมือนพี่สาวเจ้า งดงามเสียเปล่า แต่เบาปั� �ญายิ่ง"

เธอสูดปากสูดคออย่างสาสมในรสใคร่อันแสนซ่านสะท้านสยิว ท่อนลำขนาดเขื่องสุดร้อนแรงอหังการ์ในทุกการขับเคลื่อน พละกำลังมหาศาลอาจมาจากอำนาจของลายสักมังกรที่บรรจงลงบนลำเนื้อ สลักความยิ่งใหญ่เอาไว้ในจิตวิญญาณ มังกรทั้งสี่ผงาดกล้าราวนักรบ พุ่งทะลุทะลวงทำเอาช่องสวาทเธอแทบ พัง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีเหนื่อย

เขายกเท้าขึ้น เหยียบอากาศทีละก้าว ก้าวขึ้นบนแผ่นหลังของมังกรยักษ์โดยไม่มีแม้แต่ความลังเลใด ใต้ฟ้าอันเงียบงัน มังกรเพลิงแบกชายชุดขาวพุ่งทะยานขึ้นไปเหนือแผ่นดินเส้นผมสีเงินของจื่ออายเหอพลิ้วสะบัดในลมสูง เหมือนเทพเซียนกลางเมฆที่ไม่อาจเอื้อมถึง ภาพนั้น สง่างามเกินกว ่าจะบรรยาย และไม่นานก็กลายเป็นตำนาน นับแต่วันนั้น ผู้คนในดินแดนบำเพ็ญเพียรต่างพากันเรียกชายชุดขาวว่า

สัตว์เทพมังกรเขียวชิงหลงเอ่ยขึ้น ไท่จื่อไฉ่เหลียงหวงเริ่มออกอาการเหนื่อยให้เห็นบ้างแล้ว ในขณะที่ซื่อเว่ยต้าตี้ยังคงสภาพ ไม่มีความเหนื่อยให้เห็น ยิ่งทวีความโกรธเกรี้ยวให้โอรสสวรรค์หงส์ขาวเข้าไปอีก จนเขาเริ่มออกพลังฟาดฟันหนักหน่วงใส่เทพเจ้าดวงดาว ตั้งใจเอาชนะให ้เร็วที่สุด ซื่อเว่ยต้าตี้ยิ้มมุมปากตัวเขาเองก็ไม่อยากเล่นสนุกอีกแล้ว เทพเจ้าดวงดาวหลับตาลง รวบรวมพลังลึกลับในกายออกมา ทั่วร่างของเขามีมวลพลังงานและกระแสไฟสีดำวิ่งวนไปมาทั่วร่าง แล้วลอยขึ้นสู่อากาศ

ือจากผู้ชม [1]เทียนหม่า เป็นสัตว์ในตำนานของจีนโบราณ เป็นม้ามีปีกสง่างาม สามารถวิ่งบนเมฆได้ หรือไล่ตามดวงตะวันได้ โดยถือเป็นสัญลักษณ์มงคลของความสำเร็จทางการทหารและอำนาจของจักรพรรดิ เป็นตัวแทนของพลังที่รวดเร็วไม่อาจหยุดยั้ง อิสรภาพ และการเชื่อมโยงระหว่างโลกกับสวรรค์ [2]เสวียนอู่ หมายถึง เต่าดำ สัตว์ในตำนานของจีนโบราณ

@คฤหาสน์หวงเฟยหง มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาข้างๆ เมียสาวหลังจากเพิ่งกลับมาจากทำงานข้างนอกก่อนโน้มลงไปพรมจูบทั่วท้องกลมโตที่ใกล้คลอดของเมียสาวเบาๆ อย่างอ่อนโยน "รีบออกมาดูโลกภายนอกได้แล้วไทเกอร์น้อย ป๊าอยากเห็นหน้าลูกจะแย่แล้ว" ไทเกอร์คือ ชื่อของบุตรชายที่มาเฟียหนุ่มตั้งอกตั้งใจตั้งให้บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนที่จะออกมาลืมตัวดูโลกในอีกไม่กี่วันข้างหน้า โดยให้เหตุผลว่าจะได้น่าเกรงขามเหมือนกับตัวเอง

ทรงเหลี่ยมขนาดมหึมา วัตถุนั้นเคลื่อนตัวออกจากโรงเก็บอย่างช้าๆ เข้าสู่ลานหิมะที่ถูกกวาดจนเรียบเนียน เหล่ามังกรบินเข้าประจำที่ขนาบข้าง ทันทีที่พลให้สัญญาณเปลี่ยนสีธง เครื่องยนต์คำรามกึกก้อง วัตถุนั้นทะยานออกไปด้วยความเร็วสูงก่อนจะเชิดหัวขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสง่างาม ตามด้ วยฝูงมังกรที่บินทะยานตามเป็นขบวนรบมุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่

มือหนาเลื่อนชุดเดรสรัดรูปไหมพรมของพลอยนภัสขึ้นไป เด็กสาวยกแขนให้มังกรรูดมันออกทางศีรษะอย่างง่ายดาย เต้าอวบซ่อนอยู่ในบราเซียสีขาว มือหนาอ้อมไปปลดตะขอด้านหลังและดึงบราเซียตัวนั้นออก เต้านมอวบของเธอเป็นอิสระโชว์ความอวบใหญ่โดยไม่มีอะไรปกปิดอีกแล้ว มังกรจ้องมองอย ่างหลงใหล “สวยเหลือเกินนางฟ้าตัวน้อยของพี่” สิ้นเสียงพึมพำมังกรก็ก้มลงดูดกลืนยอดปทุมถันสีชมพูอ่อน พลอยนภัสร้องครวญครางด้วยความเสียวซ่านในอารมณ์ เธอแอ่นอกให้มังกรดูดเลียอย่างเต็มใจ มือเรียวเกาะกุมอยู่ที่ศีรษะของเขาแน่น

วายุร้องห้าม มังกรบรรพกาลไม่ปล่อยให้เหยื่อได้พักหายใจ มันยกลำตัวท่อนบนขึ้นสูง รวบรวมพลังอัสนีโลหิตทั้งหมดไว้ที่อุ้งมือขวา สายฟ้าสีแดงฉานบิดเกลียวควบแน่นจนกลายเป็น "หอกสายฟ้าขนาดยักษ์" ที่ส่องสว่างจนแสบตา มันง้างหอกสายฟ้านั้นขึ้น เตรียมจะเขวี้ยงใส่สิงขรเพื่อปิดบั ญชี