เซี่ยอวี่ มังกรทะยานภพ Novels & Stories

คุณชายจงเสวียนคุณจากแคว้นมังกรเขียว คนที่สองคุณชายหนิงจากแคว้นเต่าดำ คนที่สามคุณชายจางเหยากวงจากแคว้นหงส์เเดง คนที่สี่คุณชายโม่เหรินจากแคว้นเสือขาว และคนสุดท้ายคุณชายหลิวอี้จากแคว้นมังกรเขียว!!!!"

เวยวั่งซูกล่าวถ้อยคำทั้งหมดด้วยเสียงที่ดังมากพอจนคนทั้งตลาดได้ยิน “บอกข้ามาว่าเมืองหลงเทียนไปทางทิศใด เราต้องการไปที่ตระกูลอ๋าวผู้บูชาเทพมังกร” เวยวั่งซูหมดเรื่องที่ตนสงสัยและถือว่าตนได้พูดความจริงไปแล้ว เขาไม่คิดจะรั้งอยู่ต่อให้เสียเวลาเพราะหากมีอะไรที่เกี่ยวกับเทพมังกร หล วนหลงผู้บ่มเพาะพลังในสายเทพมังกรก็อาจจะเดินทางไปที่ตระกูลอ๋าวเมืองหลงเทียนเช่นกัน

พลังของแม่ทัพอยู่ขั้นที่6ปราณสีเงิน ลี่อินไม่อยากทำร้ายใคร ก็แค่แสดงให้เห็น พวกเขาจะได้ลดท่าทีฮึกเหิมลง ลี่อินไม่รอให้แม่ทัพตั้งตัว นางพุ่งขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะกลับมาเป็นมังกร นางพ่นไฟออกมาอย่างน่ากลัว มังกรตัวเขื่องเหาะลอย ฉวัดเฉวียนพร้อมพ่นไฟออกมาตลอดเวลา ผู้คนมอง ตัวแข็งค้างไม่กล้าขยับตัว แม่ทัพแคว้นซ่งตกตะลึงอ้าปากค้าง แค่คิดว่าจะสู้เขาก็แพ้แล้ว นี่มันเทพมังกรฟ้าในตำนาน เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง ฮ่องเต้ถึงกับวิ่งไปอยู่ข้างหลังราชาปีศาจ

มู่หรงหลิงร้องเรียกเสียงสั่นพร่า “ซุ่นเอ๋อร์” สุรเสียงทรงอำนาจของ ฮ่องเต้เยล่วี่ชางดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏกายของร่างสง่าในชุดมังกร พระองค์ทรงเร่งฝีพระบาทเข้ามาด้วยความโสมนัส โดยมี ซูผิงอันฮองเฮา... นางพญาผู้สง่างาม เยื้องกรายตามมาด้วยรอยยิ้มประดับใบหน้าทว่าดวงตาก ลับเย็นเยียบ

ได้ถึงเพียงนี้ภายในหนึ่งก้านธูปก็นับว่ามิใช่เรื่องง่าย ซีหยางรั่วซีมองภาพวาดของตนเองพลางเชิดหน้าขึ้นมองลั่วชิงหวงและหลิงอู่หลิวด้วยท่าทางโอหัง “มังกรยักษ์ตัวนี้เปรียบเสมือนเสด็จพี่ของข้า สื่อถึงความรุ่งโรจน์ของแคว้นซีเจวี๋ยที่กำลังทะยานขึ้นดุจมังกรเหิน ”

“ใช่แล้ว ข้ามีนามว่าอวี้เหวินเทา ตอนนี้เจ้ากับลูกในท้องของเจ้าปลอดภัยพ้นขีดอันตรายแล้ว ข้าต้องขอกล่าวคำแสดงความยินดีกับเจ้าด้วยนะ” อวี้เหวินเทาเอ่ยขึ้นน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมทั้งมีความนอบน้อมต่อหลินหลานฮัวมากเกินเจ็ดส่วนด้วยกัน ถึงอย่างไรครรภ์มังกรนี้ก็สูงส่งเป็นถึง เชื้อสายขององค์ฮ่องเต้หวังเจี้ยนเฉิงแล้วเขาจะกล้า ล่วงเกินได้อย่างไร

ในที่สุด เซี่ยเปี้ยนซางก็เค้นเสียงเรียกชื่อนั้นออกมา น้ำเสียงของเขามีทั้งความเย็นชา และความซับซ้อนที่ยากจะอธิบาย “สิบปีที่เจ้าหายหน้าไป... ไม่นึกเลยว่าบุปผาแห่งแดนเหนือ จะกลายเป็นดาบเล่มคมที่จ่อคอหอยแคว้นต้านโจวของข้า” สตรีบนหลังม้าเหงื่อโลหิต...มู่หรงเซวี่ย แม่ทัพใหญ ่แห่งกองทัพม้าเหล็กเป่ยตี้ แย้มยิ้มหยาดเยิ้ม ทว่าแววตากลับเยียบเย็นดุจพายุหิมะ

เซี่ยไห่ถางพยักหน้าจากนั้นกระตุ้นม้าให้ออกเดิน ทั้งสามออกมาจนพ้นประตูค่ายจากนั้นม้าก็เริ่มออกวิ่ง ท่ามกลางแสงจันทร์สาดส่องให้แสงสว่าง เจ้าม้าพ่วงพีทะยานออกไปด้วยความเร็วเส้นทางมุ่งขึ้นเหนือสู่เป่ยโจว “หวังว่าหวางเฟยจะสามารถช่วยท่านอ๋องกลับมาโดยปลอดภัย หาไม่กองทัพ แดนเหนือ เมืองหลานโจว รวมไปถึงต้าเยวี่ย ไม่แน่ว่านี่อาจเป็นจุดจบของทุกสิ่งทั้งหมดนั้น”

ณ ไนท์คลับระดับไฮเอนด์ 'ดราก้อนส์ เลานจ์' มหานครเซี่ยงไฮ้ เสียงดนตรีเบสหนักหน่วงกระแทกจังหวะหัวใจ หยางเฟยหลงในวัยยี่สิบห้าปี นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาวีไอพี นัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวกวาดมองผู้คนเบื้องล่างด้วยความเย่อหยิ่งและไร้ความรู้สึก บัดนี้ เขาไม่ใช่เด็กช ายที่ซ่อนตัวร้องไห้ในตู้เสื้อผ้าอีกต่อไป แต่เขาคือ 'มังกรทมิฬ' ผู้นำตระกูลหยางที่ทรงอิทธิพลและโหดเหี้ยมที่สุดในโลกใต้ดิน

ตกระกำลำบาก รุ่ยอ๋อง เซียวอู๋จี้ เป็นสายเลือดแห่งมังกรโดยแท้ เพียบพร้อมด้วยสติปัญญาและคลังความรู้แห่งพิชัยสงคราม มีความกล้าหาญดั่งพยัคฆ์ เปี่ยมด้วยความเมตตาต่ออาณาประชาราษฎร์ บัดนี้ภัยพิบัติมาเยือน อาณาประชาราษฎร์เรียกร้องวีรบุรุษ จึงมีพระราชโองการโปรดเก ล้าฯ แต่งตั้งรุ่ยอ๋อง เซียวอู๋จี้ ขึ้นเป็น 'แม่ทัพใหญ่เจิ้นเป่ย' มอบตราพยัคฆ์บัญชาการกองทัพทั้งมวลที่ชายแดนเหนือ กวาดล้างคนเถื่อนให้สิ้นซาก