Novel & Cerita เมียของขวัญ

อีกฝ่ายยังคงไม่ยอม “แม่นี่ ๆ หมายถึงเมียตาธีน่ะเหรอ ถ้าใช่ก็ไม่ผิดหรอกที่ฉันจะให้ท้ายเพราะเขาคือหลานสะใภ้ที่ฉันยอมรับ และก็ถูกต้องตามกฎหมาย”

พริยายังนิ่งเงียบรับประทานของหวานต่อ “คุณอย่าได้แปลกใจไป ฉันเป็นลูกคนละแม่กับคาร์ลอส ดอนคาโลมีเมียหลายคน”

'เมีย : มาหาแล้ว ให้ของขวัญวันเกิดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่คิดถึง อยากกลับไปนอนกอดมากกว่า' ผมยิ้มรับกับข้อความที่เห็น ก็เธอน่ารักแบบนี้ ไม่ให้รักยังไงไหว 'ผม : ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะกลับแหละ แต่ก็รู้ตัวแหละ ว่าต่อให้กลับไป ใจก็วนกลับมาตรงนี้อยู่ดี รีบเดินออกมาดิ รออยู่ คิด ถึงเหมือนกัน'

พี่เอิร์ธพูดพร้อมยืนขึ้นเต็มความสูง ก่อนที่ผมจะมองหน้าพี่เนมสลับกับพี่เอิร์ธอย่างไม่เข้าใจเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น "เออ... กูยกให้ ไม่ว่าน้องคนไหนที่มึงจะจีบก็เอาเลยตามสบาย เพราะสำหรับกูแค่มีเมียชื่อสไปรท์ กูก็พอใจแล้ว" "เอ๊ะ!! เดี๋ยวนี่หมายความว่าอย่างไรกันครับ"

ถึงแม้ว่าหนูน้อยเพิ่งจะหกขวบกว่าๆ แต่ของขวัญก็ฉลาดเกินเด็กในวัยเดียวกัน พูดจาฉะฉานมีเหตุผลบ้างบางเวลา แต่ที่ของขวัญต้องการ คือครอบครัวที่อบอุ่น “คุณย่าพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ” “ใช่ค่ะ” “ความจริงแล้วของขวัญกำลังจะมีทั้งพ่อและแม่ แต่...” แพทย์หญิงถึงกับจุกในอก เม ื่อเธอนึกถึงใบหน้าของเขมจิรากับสามีของหล่อน แน่นอนบิดามารมารดาที่หนูน้อยปรารถนา คงไม่ใช่เธอกับพ่อเลี้ยงเมืองราม

ทำเป็นตื่นเต้นตาลุกวาวเพื่ออวยพี่เขา ไหวไหล่รับอย่างไม่ทนงตัวก่อนจะดูภูมิอกภูมิใจ "ธรรมดาครับ ถือซะว่าเป็นของขวัญการออกเดทครั้งแรกของเราสองคน หล่อแล้วยังสายเปย์อีกเรา" "..." ฉันยืนยิ้มแล้วส่ายหน้าให้กับความหลงตัวเองของเขา

บทที่4 ของขวัญ ฟ้าเช้าวันใหม่ส่องลอดผนังกระจกของเพนต์เฮาส์ เหลือบแสงอุ่นไล้ไหลตามพื้นไม้สักจนเกิดริ้วละมุนราวผืนผ้าทอทอง มินตรานั่งนิ่งงันที่ปลายโซฟา ทว่าดวงตากลมกลับขุ่นมัวคล้ายหมอกเช้าเพราะน้ำตาที่ค้างขอบชั่วครู่ เธอไม่แน่ใจว่าหลับไปตอนไหน ความอ่อนแรงทำให้สติเลือ นหายราวฝัน หากสิ่งแรกที่เห็นตอนลืมตา คือกล่องสีน้ำตาลสันเรียบวางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงหน้า ไม่มีโบ ไม่มีการ์ด ไม่มีแม้กระดาษแทรกบอกชื่อผู้ส่ง แต่มินตรากลับรู้ว่าของสิ่งนี้ผู้ให้คือใคร

ภูมิเอ่ยขึ้น "ค่ะ/ครับ" "นี้ครับ ของขวัญวันแต่งงาน" ภูมิยื่นกล่องของขวัญไปให้พิมพ์ "ขอบคุณค่ะ"

ความสุขตลอดชีวิตของฉัน ของขวัญ [จบบริบูรณ์]

“ไม่ได้” “อ้าว แล้วจะเหลืออะไรให้ผมอ่ะ” “ไม่เหลือแล้ว เพราะยัยของขวัญกำลังจะมีน้องแล้ว”