เมียของขวัญ นิยาย & เรื่องราว

ฉันรู้ว่าการทำหมันมันเจ็บแต่เขาก็ยอมที่จะเจ็บ "ไม่ให้ห่วงเมียแล้วจะให้ห่วงใครล่ะ หื้มมม" เราสองคนมองหน้ากันแล้วก็ยิ้มให้กัน "ขอบคุณนะที่มอบของขวัญ่กล่องน้อยๆให้ฉันอีกสองกล่อง ฉันสัญญาว่าจะรักและดูแลครอบครัวของเราให้ดีที่สุด"

กะเพรายกมือไหว้ผู้เป็นบิดาของเพื่อนรัก ขณะที่ของขวัญรีบทำตาม และไม่ลืมที่จะส่งยิ้มให้ฝาแฝดของเพื่อนสาวที่กำลังเคลื่อนไหวตัวอยู่บริเวณนั้นพอดิบพอดี "กะเพราของขวัญ ผ่านมาแถวนี้พอดีเหรอลูก" "เปล่าค่ะพ่อ กะเพรากับยัยขวัญตั้งใจมาเยี่ยมพ่อค่ะ มีของฝากมาด้วยนะคะ" กะเพราชูของที่อยู่ในมือ เรียกรอยยิ้มจางพ่อเพื่อนให้หลุดออกมา

เสี่ยวอวี่ค่อยๆ เติบโตขึ้น แกสวยงามจับตาและบริสุทธิ์ผุดผ่อง ราวกับแสงเงินแสงทองบนขอบฟ้าที่มาพร้อมกับความหวังและความอบอุ่น ฉันจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้ จะมอบท้องฟ้าที่สดใสให้แก่ลูกสาวของฉันตลอดไป -จบ-

จบค่ะ ฝากตามอ่านเรื่องเมียสวมรอยต่อด้วยนะคะตอนนี้ลงไว้จบแล้วค่ะ เรื่องนี้พุดตาลเป็นแม่เลี้ยงต้องมีบทต่อในเรื่องนั้นอีกค่ะ และหลายคนอาจจะคิดว่าทำไมไม่ให้เมขลาแต่งงานกับเพลิงก่อน เรื่องนี้ขอก่อนนะคะ เพราะมันจะไปเกี่ยวพันกับเรื่องของกองทัพอีกทีค่ะ ส่วนเรื่องท้องของสโรชาแล ะเอวา อายุครรภ์ของทั้งสองยังไม่ครบกำหนดคลอด แต่ไม่ต้องห่วงค่ะเพราะทั้งสองเป็นพี่สะใภ้ของมโนราห์ ยังไงก็ต้องมีวนเวียนกันอยู่แล้ว

Noo’ Preme : มั่นใจมากเวอร์ Newyear : ฉันไม่กวนเวลาจ้ำจี้มะเขือเปราะของแกกับพี่ธีร์แล้ว Noo’ Preme : อิจฉาฉันล่ะสิ รีบ ๆ จีบเข้าล่ะ จะได้จ้ำจี้เหมือนฉันบ้าง Newyear : แรงมากจ้า แค่นี้นะ ขี้เกียจคุยกับคนมีผัว

ให้เธอได้มองใบหน้าของชายที่เธอรักผ่านทางดวงตาของผู้ที่เธอรักไม่ต่างจากพี่สาว “ไม่จำเป็น คุณพี่หลับไปแล้ว อ้อ... แล้วก็ไม่ต้องขอบใจฉันหรอกนะ สำหรับกระเป๋าใบนั้น ฉันถือว่าเป็นของขวัญบอกลา” พูดจบอีวานเจลีนก็หัวเราะออกมาอย่าสาสมใจ แผนการทุกอย่างของเธอประสบความสำเร็จอย่างส วยงาม

ขวัญบูชาเพิ่งนึกขึ้นได้ก็ตอนที่เขาบอก เธอลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย “คุณ...จ่ายเขาไปเท่าไหร่เหรอ หนู...จะใช้คืนให้” “สามแสน” คำตอบที่ทำขวัญบูชาแน่นิ่งไป คิดไม่ถึงว่าค่าตัวของเธอจะสูงลิ่วเพียงนี้ จิรวัฒน์ยกยิ้มมุมปากคล้ายเย้ยหยัน “ไง มีใช้ฉันหรือเปล่า”

“ก็ในเมื่อคุณก็รู้ว่าฉัน... ฉันไม่ได้บริสุทธิ์ แล้วคุณ..” “คุณน่าจะภูมิใจนะ...มายด์ ที่ผมหลงใหลคุณถึงขนาดนี้” “อย่างห่วงเรื่องนั้นเลย.... ผมคงไม่โง่ชื้อของใช้แล้ว ตั้ง 30 ล้านมาหรอก ถ้าผมไม่ถึงความคุ้มค่าของมัน”

“แม่รู้ ๆ แต่แม่อยากให้นี่นา อย่าขัดคุณย่าสายเปย์สิจ๊ะ” นางหยิบกล่องของขวัญที่ซื้อมาวันนี้ส่งให้คนตรงหน้า วาสิตาจ้องมองแทบจะไม่กล้ายื่นมือไปรับ เพราะของที่นางจะมอบให้คงมีราคาหลายแสนมาก

"มีอะไรที่แม่ยังไม่รู้หรือเปล่า หืมม?" "เปล่านี่ครับ" "แน่ใจนะ?" "นี่ครับ" "ของขวัญ?" "ของขวัญของมีนา น้องสาวเมษาครับ"