เมียของขวัญ Novels & Stories

มีเสียงหนึ่งโห่ร้องขึ้น “มารีมีของขวัญจะมอบให้ทุกคนโดยเฉพาะคุณเจ้าบ่าวค่ะ” กายเลิกคิ้วขึ้นและมองหาของขวัญที่เธอพูดถึง ในมือเธอไม่ได้ถือไว้ แล้วฝากไว้กับใคร

ขวัญหัวเราะคิกคักพลางขยิบตาให้เสือร้ายที่กำลังติดกับดักเสน่หาของเธออย่างจัง ก่อนจะขยับกระชับเสื้อนอนให้เข้าที่ทิ้งให้คนปลายทางค้างคาอยู่ในอารมณ์ที่พุ่งพล่าน "อุ๊ย... ไม่เอาค่ะพี่แม็ค เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" ขวัญทำหน้าซุกซนพลางส่งจูบผ่านหน้าจอ "เอาเป็นว่า... วันจันทร์นี้พี่แม็ คมาหาขวัญที่ตัวเมืองด้วยนะคะ ขวัญมี 'ของขวัญพิเศษ' จะให้พี่ด้วยค่ะ... รับรองว่าพี่ต้องประทับใจไปตลอดชีวิตเลย"

ฉันรู้ว่าการทำหมันมันเจ็บแต่เขาก็ยอมที่จะเจ็บ "ไม่ให้ห่วงเมียแล้วจะให้ห่วงใครล่ะ หื้มมม" เราสองคนมองหน้ากันแล้วก็ยิ้มให้กัน "ขอบคุณนะที่มอบของขวัญ่กล่องน้อยๆให้ฉันอีกสองกล่อง ฉันสัญญาว่าจะรักและดูแลครอบครัวของเราให้ดีที่สุด"

กะเพรายกมือไหว้ผู้เป็นบิดาของเพื่อนรัก ขณะที่ของขวัญรีบทำตาม และไม่ลืมที่จะส่งยิ้มให้ฝาแฝดของเพื่อนสาวที่กำลังเคลื่อนไหวตัวอยู่บริเวณนั้นพอดิบพอดี "กะเพราของขวัญ ผ่านมาแถวนี้พอดีเหรอลูก" "เปล่าค่ะพ่อ กะเพรากับยัยขวัญตั้งใจมาเยี่ยมพ่อค่ะ มีของฝากมาด้วยนะคะ" กะเพราชูของที่อยู่ในมือ เรียกรอยยิ้มจางพ่อเพื่อนให้หลุดออกมา

เสี่ยวอวี่ค่อยๆ เติบโตขึ้น แกสวยงามจับตาและบริสุทธิ์ผุดผ่อง ราวกับแสงเงินแสงทองบนขอบฟ้าที่มาพร้อมกับความหวังและความอบอุ่น ฉันจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้ จะมอบท้องฟ้าที่สดใสให้แก่ลูกสาวของฉันตลอดไป -จบ-

ตอนนี้หลานชายก็อายุได้เดือนหนึ่ง เรื่องความยินดีอัดแน่นอยู่ในอกของคนเป็นย่า อยากจะประกาศให้สังคมรู้ว่านางมีหลานชายที่น่ารัก แต่ก็ทำไม่ได้ และวันนี้นางก็เลยเตรียมของรับขวัญหลานมาให้ "อะไรคะคุณแม่" หญิงสาวมองซองสีน้ำตาลที่คุณย่าของลูกชายยื่นมาให้ "ที่ดินแปลงที่หนู อยู่นี่ไง" "โรสรับไม่ได้ค่ะ"

Noo’ Preme : มั่นใจมากเวอร์ Newyear : ฉันไม่กวนเวลาจ้ำจี้มะเขือเปราะของแกกับพี่ธีร์แล้ว Noo’ Preme : อิจฉาฉันล่ะสิ รีบ ๆ จีบเข้าล่ะ จะได้จ้ำจี้เหมือนฉันบ้าง Newyear : แรงมากจ้า แค่นี้นะ ขี้เกียจคุยกับคนมีผัว

ให้เธอได้มองใบหน้าของชายที่เธอรักผ่านทางดวงตาของผู้ที่เธอรักไม่ต่างจากพี่สาว “ไม่จำเป็น คุณพี่หลับไปแล้ว อ้อ... แล้วก็ไม่ต้องขอบใจฉันหรอกนะ สำหรับกระเป๋าใบนั้น ฉันถือว่าเป็นของขวัญบอกลา” พูดจบอีวานเจลีนก็หัวเราะออกมาอย่าสาสมใจ แผนการทุกอย่างของเธอประสบความสำเร็จอย่างส วยงาม

ขวัญบูชาเพิ่งนึกขึ้นได้ก็ตอนที่เขาบอก เธอลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย “คุณ...จ่ายเขาไปเท่าไหร่เหรอ หนู...จะใช้คืนให้” “สามแสน” คำตอบที่ทำขวัญบูชาแน่นิ่งไป คิดไม่ถึงว่าค่าตัวของเธอจะสูงลิ่วเพียงนี้ จิรวัฒน์ยกยิ้มมุมปากคล้ายเย้ยหยัน “ไง มีใช้ฉันหรือเปล่า”

“งั้นก็ตามใจ... เดี๋ยวฉันจะไปรอเธอที่คอนโดนะ” “เจ้าค่ะ” สิ้นเสียงร่างของพรายสาวก็ค่อยๆ เลือนหายไปในเงามืด ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมชวนฝันที่ทำให้คีรินทร์ต้องกระหาย...เธอมอบความรัญจวนใจชนิดที่มนุษย์ทั่วไปไม่วันได้สัมผัส! และคืนนี้เขาจะได้ลิ้มรสสวาทของพรายสาวในร่างของเมีย รักอีกครั้ง