Novel & Cerita เมียนอกสายตาของหมอเธียร

เธอเปิดประเด็นซุบซิบขึ้นทันที “จริงเหรอคะพี่” “จริงสิ! ฉันมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ สายตาที่หมอภาคมองผู้หญิงคนนั้นน่ะ มันไม่ใช่สายตาที่คุณหมอใช้มองคนไข้ธรรมดาอย่างแน่นอน!”

เจ้าหญิง ใช่ ฉันเป็นเจ้าหญิงของพี่เธียร และเขาก็เป็นเจ้าชายของฉัน "เสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันพาเธอออกไปนั่งข้างนอกแล้วเดี๋ยวจะทำข้าวต้มให้กิน จะได้กินยา" พี่เธียรบอกฉัน สายตาของเขากำลังสบตากับฉัน ซึ่งจังหวะนี้แหละที่ทำให้ฉันใจสั่นอีกครั้ง ฉันไม่เคยได้มองใบหน้าหล่อ เหลาตรงหน้าแบบชัดๆ มาก่อนเท่าตอนนี้เลย แต่ตอนนี้ฉันกำลังจ้องมันอยู่ กำลังจ้องไอ้ใบหน้าหล่อเหลาฟ้าประทานของเขา ใช่ หล่อมาก หล่อไม่มีที่ติ หล่อแบบไม่บันยะบันยัง สายตาคมดุนั่นก็มีเสน่ห์มากเหลือเกิน

"ค่ะคุณหมอ" มินตราจ้องมองใบหน้าของทิวไผ่จนในที่สุดเธอก็ต้องถอยหลังชิดกำแพงจนคุณหมอทิวไผ่ลุกขึ้นมาเขามองหน้าเธออย่างมีเลศนัยสายตาคู่นั้นมันกำลังคิดแผนการบางอย่าง

คุณหญิงเนตรนภา ผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้นมา ทุกคนต่างก็เกรงกลัวและหยุดเถียงกันทันที โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่รับรู้ถึงรังสีที่แผ่ออกมาจากสายตาของแม่ที่จ้องมอง ทางด้านนลินนั้น เมื่อเธียร์บอกว่าจะไม่มาหาสองสามวัน เธอคิดถึงเขาจึงวางแผนเรียกร้องความสนใจ ด้วยการแต่งหน้าแต่งตาเพื่อให้ ดูซีดโทรมสุดๆ

เมฆมองหน้าธัญด้วยแววตาเรียบนิ่ง เขาพยายามปกปิดความรู้สึกบางอย่างที่มีต่อเพื่อนสาวคนใหม่ ในระหว่างที่ติน่าได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ก้มหน้าหงุด หัวใจเต้นแรงจนแทบจะอยากออกไปจากตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย “….ก็ชอบ” “หื้อ?” มีมี่เงยหน้ามองธัญด้วยสีหน้างุนงง ในจังหวะนั้นเองธัญไ ด้หันไปแสยะยิ้มให้หมอหนุ่มที่นั่งอยู่ไม่ไกล เขาได้ยินทุกอย่างและเห็นเหตุกาณร์ทั้งหมด แววตาเรียบนิ่งที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจนั่นทำให้ธัญเริ่มมั่นใจแล้วว่า หมอคนนั้นอาจจะไม่ใช่หมอนทีตัวจริง

เนตรมณีตาโตขึ้นมาทันที “... แปลกจริง ๆ ด้วยแฮะ” ผู้กองธีร์ทอดสายตามองแม่หมอสาวแสนลึกลับตรงหน้า นัยน์ตาคมเข้มฉายความจริงจัง

ใบหน้าของเหล่าบอดี้การ์ดแข็งทื่อ ไร้รอยยิ้ม ราวกับกำลังตรวจดูทุกรายละเอียดของหมอคนนั้น ชายร่างกำยำคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า จ้องมองชุดของหมอคนนั้นด้วยสายตาคมกริบ “คุณคือหมอสูติใช่ไหม?” “ใช่ครับ ผมเป็นหมอที่จะมาตรวจคนไข้ชื่อฌตรียา” พายัพตอบ

เธอสัมผัสได้ว่าเต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างเคลิบเคลิ้ม “ซบนานเกินไปแล้วนะครับคุณพยาบาลมีนา” ธามไทเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงติดเย็นชาก่อนที่มีนาจะรู้สึกตัวแล้วรีบเด้งหน้าออกจากแผ่นหลังแกร่งที่ชวนเคลิบเคลิ้มนั้นทันที แหม คุณหมออะทำไมต้องกันซีนสาวโสดอย่างเธอด้วยนะ เย็นช ากว่าคุณหมอเพลิงกัลป์ก็คุณหมอธามไทนี่แหละค่าาาาทุกคน แต่ความหล่อแบบแบด ๆ ของคุณหมอมีนาให้อภัยค่ะ

สภาพนั้นของนางราวกับจะให้หมอเทวดาหลี่รีบจับชีพจรให้นาง เซียวเหยียนจิ่งเองก็มองหมอเทวดาหลี่ แต่ว่าหมอเทวดาหลี่ไม่กล้าเข้าไป "น้ำ..." หลี่จื่อเหยาร้องขึ้นมา "ยังไม่รีบเทน้ำให้พระชายารัฐทายาทอีก?" หมอเทวดาหลี่ถลึงตาไปทางสาวใช้ สาวใช้หน้าซีดไปแล้ว พวกนางได้ยินเรื่องที่คนนอกเ หล่านั้นหวาดกลัวชินอ๋องเซียวมาไม่น้อย ตอนนี้ในใจก็ยิ่งลนลานเข้าไปอีก

กล้ามเนื้อบนใบหน้าของฮองเฮากระตุก และดวงตาของนางก็ดูเหมือนจะลุกเป็นไฟ ทำให้ผู้คนกลัวที่จะมองตรง ๆ แต่ต้องการช่วยองค์จักรพรรดิเหลียงกลับมา” “ใช่แล้ว!” แพทย์หลวงตกใจ และรีบหันกลับมา ขอให้คนไปโรงหมออีกครั้ง เพื่อหาใครสักคน นำแพทย์หลวงทั้งหมดมา ไม่เว้นแม้แต่นักโทษก ็รีบมาเช่นกัน