เมียนอกสายตาของหมอเธียร 소설 & 이야기

จากใจนักเขียน สวัสดีค่ะ เจอกันกับเพชรอีกแล้วค่ะ วันนี้เพชรขอส่งนิยายเรื่อง “เมียนอกสถานะ” มาให้ทุกคนได้รับพี่ปัทไปนอนกอดนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของความรักที่ไม่ลงรอยกันระหว่าง ปริภัทร์และภัคพิญา ที่เริ่มต้นเรื่องราวของชีวิตคู่ไม่ดีเท่าไหร่นัก

กฤติกาตอบ “อยู่ติดกัน แม่อยู่เชียงใหม่แล้วเมียตาฮานนี่น้องสาวเราใช่ไหม อยู่ไหนล่ะ” นางชื่นฤดีมองหาหนุ่มสาวอีกคู่ สมิติจึงกวักมือเรียกอัศราและเกศราให้มาหา

ผู้เข้ามาใหม่เป็นหญิงกลางคนท่าทางใจดี เธอมีแว่นสายตาขนาดเล็กบนใบหน้า เสื้อกาวน์สีขาวและเครื่องช่วยฟังการเต้นหัวใจที่ห้อยอยู่รอบคอ บอกให้รู้ได้ทันทีว่าเธอคือแพทย์ที่ทำการดูแลผู้ป่วยทั้งสองอยู่ในขณะนี้ เธอเดินตรงมาที่เตียงของรมิตา เมื่อเห็นว่าหญิงสาวได้สติแล้ว จึงเริ ่มทำการตรวจดูอย่างคร่าวๆ อีกครั้ง ฟังการเต้นของหัวใจ ส่องไฟฉายเล็กๆ เพื่อดูการขยายตัวของม่านตา ก่อนจะหันไปยังคนที่ยืนรอฟังผลอยู่

ร่างเล็กถูกโยนลงกลางเตียง “ไหนบอกว่าประจำเดือนยังไม่หยุดไง กล้ามากเลยที่โกหกฉัน แถมยังกล้าพาผู้ชายพวกนั้นเข้ามานัวเนียถึงในบ้าน ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า คนที่กล้าลองดีกับฉันมันจะต้องโดนแบบไหน” (พรึ่บ) “ว้าย!” (จ๊วบ) “อ๊าย!” “เตรียมตัวเป็นนางบำเรอของฉันซะ” ตอนที่ 15 คุณหมอกร ะแทกเมียNC20+

ภรรยาฐานัฐนั่งลูบท้องตัวเอง มองหน้าทุกคนซ้ำไปซ้ำมา. “จะเอาไง? จากที่ไม่ตายมันจะได้ตายจริง” เป็นอีกครั้งที่พี่ธีร์ทำให้ทุกคนมองอาจารย์หมอที่นั่งสลบอยู่ “..คุณเป็นเมียนิ จะเอาไง?”

สายธารเอ่ย พร้อมกับสายหัวให้กับธีร์ณัฐ จะว่าไปแล้วนานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยเห็นธีร์ณัฐนั้นหึงหวงสาวคนไหนออกนอกหน้านอกตาเช่นนี้ ขนาดหมอของขวัญธีร์ณัฐยังไม่มีท่าทีรู้สึกอะไรเหมือนกับสาวสวยในชุดนักศึกษาแบบนี้เลย คำพูดของสายธารทำเอาธีร์ณัฐถึงกับชะงัก ส่วน

ณหมอส่งให้เธอ “ดื้อแบบนี้มันต้องโดนคว_ของฉันฟาดเสียให้เข็ด” คำหยาบโลนที่จารวีไม่เคยได้ยินจากปากของคุณหมอหนุ่มทำให้หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้น ก่อนที่ภวินท์จะดึงเธอขึ้นมาประกบปากเพื่อเป็นการให้รางวัลที่สามารถทำได้ดี ลิ้นร้อนพันเกี่ยวกันไปมาขณะที่สมองของจารวีขาวโพลน เห็ นว่ามาดนิ่งๆ นึกว่าจะตายด้าน ที่ไหนได้จารวีพึ่งรู้ว่าภวินท์นั้นร้ายกว่าที่เธอคิดไว้มาก เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองได้ปลุกราชสีห์ตื่นมาขย้ำเธอเป็นที่เรียบร้อย

ดวงตาของเธอกลมโตเจิดจ้า มีแผงขนตาดกดำงอนยาวล้อมกรอบ จมูกโด่งสวยเรียวเล็กรับกันดีกับเรียวปากบางรูปกระจับ ผมสีดำขลับที่ถูกมัดรวบไว้หลวมๆ ดูยุ่งเหยิง หากจัดแต่งให้เรียบร้อย เธอคงน่ามองมากยิ่งกว่านี้ พราวตา... เธอเหมาะกับชื่อนี้มากที่สุด เพราะมองเท่าไรดนัยก็ไม่เคยนึกเบื่อเลย แต่พอเห็นสาวน้อยขยับตัวอย่างอึดอัด ดูไม่ชอบนักที่ตกเป็นเป้าสายตา ดนัยจึงยิ้มและเลิกมอง ขยับลุกขึ้นแล้วพาเธอเดินขึ้นไปยังชั้นบนโดยไม่เร่งเร้า

ธีร์เรียกเสียงหนักแน่น แต่ดวงตานั้นมองตรงไปยังมีน ปลายฟ้าหันมาอย่างตกใจเล็กน้อยที่เห็นธีร์เดินเข้ามาหาอย่างกระทันหัน “คุณธีร์คะ” ปลายฟ้ากระพริบตา ก่อนจะแนะนำอย่างเร่งรีบ “คุณหมอ มีน ค่ะ คุณหมอที่รักษาปริ้นเซส”

ผมเริ่มทำหน้าเบ้เหมือนจะร้องไห้เพราะรู้สึกผิดยังไงบอกไม่ถูก "ไม่เป็นอะไรมากหรอกนา... อย่าทำหน้าแบบนั้นสิไอ้ตัวเล็ก" พี่ฌอนพูดพร้อมกับใช้มืออีกข้างลูบหัวผมเล่น ก่อนที่ผมจะสังเกตเห็นว่าในห้องนี้นอกจากพี่ฌอนกับพยาบาลที่กำลังทำแผลให้พี่เขาอยู่แล้ว ยังมียัยวีซ่าแฟนของพี่ฌอน ที่ยืนทำหน้างอใส่ผมอยู่อย่างไม่เป็นมิตร กับไอ้ซันที่ยืนเงียบๆ อยู่ตรงมุมของห้อง ซึ่งผมเข้าใจได้ว่ายังไงซะยัยวีซ่านั่นก็ต้องมาอยู่แล้ว แต่ที่ผมสงสัยคือทำไมไอ้ซันจะต้องมาด้วย