เมียนอกสายตาของหมอเธียร 소설 & 이야기

ผมเริ่มทำหน้าเบ้เหมือนจะร้องไห้เพราะรู้สึกผิดยังไงบอกไม่ถูก "ไม่เป็นอะไรมากหรอกนา... อย่าทำหน้าแบบนั้นสิไอ้ตัวเล็ก" พี่ฌอนพูดพร้อมกับใช้มืออีกข้างลูบหัวผมเล่น ก่อนที่ผมจะสังเกตเห็นว่าในห้องนี้นอกจากพี่ฌอนกับพยาบาลที่กำลังทำแผลให้พี่เขาอยู่แล้ว ยังมียัยวีซ่าแฟนของพี่ฌอน ที่ยืนทำหน้างอใส่ผมอยู่อย่างไม่เป็นมิตร กับไอ้ซันที่ยืนเงียบๆ อยู่ตรงมุมของห้อง ซึ่งผมเข้าใจได้ว่ายังไงซะยัยวีซ่านั่นก็ต้องมาอยู่แล้ว แต่ที่ผมสงสัยคือทำไมไอ้ซันจะต้องมาด้วย

แพรไหมผงะดวงตาเบิกโพลงกว้าง นัยน์ลอกแลกไปมากลัวว่าจะมีใครขึ้นมาเห็นการกระทำสุ่มเสี่ยงของธาราเข้า “ถอยออกไปก่อนค่ะพี่เทียน เดี๋ยวจะมีคนเห็นเข้า” “เห็นก็ช่างหัวมันสิ เธอจะแคร์ทำไม ผัวใกล้ชิดเมียมันผิดตรงไหน หรือว่าเธอกลัวไอ้หน้าปลาหมอทั้งหลายแหล่ของเธอมาเจอกันแน่“ แพร ไหมกลอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่ายเมื่อได้ยินคำพูดประชดประชันของธารา

ก่อนจะเห็นคนที่นั่งมองผมอยู่คือเมียมัน! เท่านั้นแหละไอ้สัสเอ๊ย ทำไมผมไม่สืบให้ดีก่อนว่ะว่าเมียไอ้เธียรมันเป็นหมอที่นี่แถมยังเป็นหมอสูติอีก อึ้งจนใบ้แดกเลยกู คือมันจะไม่ทำให้ผมเครียดเลยถ้าเป็นคนอื่นแต่นี้แม่งเป็นเพื่อนไง คือผมไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้เลยไม่ว่าจะเป็นเพื่อน แม ่ หรือใครก็ตาม ผมอยากให้เรื่องมันเงียบที่สุดแต่ดูท่าแล้วคงจะเงียบยากแล้วละ ถึงไอ้เธียรมันจะไม่ใช่พวกปากสว่างเหมือนไอ้แปลนเพื่อนผมอีกคนแต่ผมก็ไม่ค่อยไว้ใจคนเงียบๆแบบมันเท่าไหร่ไง

ถามรัวเร็วเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงเป็นใคร “ตื่นแล้วเหรอคะ อย่าเพิ่งขยับค่ะ หมอขอดูแผลก่อนนะคะ” คนที่เรียกตัวเองว่าหมอขยับมายืนข้างเตียง แล้วเปิดชายเสื้อดูแผลที่หน้าท้องของเธอ

ก่อนจะเห็นคนที่นั่งมองผมอยู่คือเมียมัน! เท่านั้นแหละไอ้สัสเอ๊ย ทำไมผมไม่สืบให้ดีก่อนว่ะว่าเมียไอ้เธียรมันเป็นหมอที่นี่แถมยังเป็นหมอสูติอีก อึ้งจนใบ้แดกเลยกู คือมันจะไม่ทำให้ผมเครียดเลยถ้าเป็นคนอื่นแต่นี้แม่งเป็นเพื่อนไง คือผมไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้เลยไม่ว่าจะเป็นเพื่อน แม ่ หรือใครก็ตาม ผมอยากให้เรื่องมันเงียบที่สุดแต่ดูท่าแล้วคงจะเงียบยากแล้วละ ถึงไอ้เธียรมันจะไม่ใช่พวกปากสว่างเหมือนไอ้แปลนเพื่อนผมอีกคนแต่ผมก็ไม่ค่อยไว้ใจคนเงียบๆแบบมันเท่าไหร่ไง

หยางซีห่าวตอบเพียงสั้น ๆ ทว่าภายในใจนั้นเกิดความขุ่นเคืองไม่น้อยที่เห็นสายตาที่หมอคนนี้มองไปที่ภรรยารัก …สายตาที่มองอย่างเสียดายนั้นคืออะไรกัน คุณหมอหนุ่มที่เห็นคนไข้เริ่มชักสีหน้าเรียบตึงท่าทีขึงขังแสดงถึงความไม่พอใจก็รีบเก็บสายตากลับมา ก่อนจะจดจ่อสมาธิอยู่กับหน้า ที่เช่นเดิม

“ หมอ? “ วรรณิหลาหันมองหน้าคนหล่อที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอด้วยความแปลกใจ “ อ๋อ ผมเป็นหมอครับ เอื้อยก็เลยเรียกผมแบบนั้น แล้วคุณ? ผมถามได้มั้ยว่ามีเรื่องอะไรถึงได้ถูกวางยามาแบบนี้ ?” ไนยะที่สงสัยนั่งคิดนอนคิดมาทั้งคืนว่าเธอไปมีเรื่องกับใครถึงได้ถูกทำร้ายมาเช่นนี้ ห รือมันจะเป็นแบบที่เขาฝัน? คนที่ฟังก็มองหน้าคนถาม แล้วเหลือบไปมองที่พี่สาวแม่บ้าน

หญิงสาวขยับแว่นสายตาเล็กน้อย สองเท้าชะงักไปทันที่เห็นหมอก้องภพยืนรออยู่ไม่ไกลนัก เธอไม่แน่ใจว่าเขารอเธอหรือเปล่า แต่เมื่อเธอทำท่าจะเดินผ่านเลยไป เขาก็ส่งเสียงเรียกเธอไว้ก่อน “หมอหมิว” “คะ?” ธีรยาหันกลับมา แต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้ไม่ใกล้ชิดเล่นหัวเช่นที่เคยเป็นมา สถานะ ของเธอกับเขาตอนนี้เป็นเพียงเพื่อนร่วมงานเท่านั้น

นั่นแหละที่หมอฟ้าไม่เคยสนใจ มีแต่สาวๆข้างนอกทั้งนั้นที่ได้กิน “ถ้าจะมองเค้าก็มองแต่แรกแล้วมั้ยตา” มิ้งอดจะเหน็บแนมไม่ได้เมื่อเห็นความไม่พอใจในแววตา ฐิตาก็เป็นดาวเด่นคนนึงในรพ.นั่นแหละ แต่ดูมั่นใจเกินไปจนเธอไม่ค่อยจะชอบ ยิ่งนิสัยชอบกดคนอื่นลงนี่ยิ่งรับไม่ได้ใหญ่เ ลย

นั่นแหละที่หมอฟ้าไม่เคยสนใจ มีแต่สาวๆข้างนอกทั้งนั้นที่ได้กิน “ถ้าจะมองเค้าก็มองแต่แรกแล้วมั้ยตา” มิ้งอดจะเหน็บแนมไม่ได้เมื่อเห็นความไม่พอใจในแววตา ฐิตาก็เป็นดาวเด่นคนนึงในรพ.นั่นแหละ แต่ดูมั่นใจเกินไปจนเธอไม่ค่อยจะชอบ ยิ่งนิสัยชอบกดคนอื่นลงนี่ยิ่งรับไม่ได้ใหญ่เ ลย