เมียหมอพิษจ้า กลับบ้านกับ อ๋องเถอะ Novelas e Histórias

"กูจะพาเมียกูกลับ!" •••••••••••••••••••••••

เรือนเกาอ๋อง เกาหรงซานกลับมาถึงบ้าน เห็นเมียรักกำลังนั่งกินข้าวก็รีบไปนั่งร่วมโต๊ะ

“ก็รีบ ๆ หาสิคะ สวย ๆ อย่างพี่แมว หาไม่ยากหรอกค่ะ" “แหมพูดไปค่ะ ไม่กวนแล้วค่ะ กลับบ้านดี ๆ นะคะ” “กลับก่อนนะครับ ฝากเอกสารที่เหลือด้วย” “เรียบร้อยแล้วค่ะคุณหมอ กลับดี ๆ นะคะ”

“ก็ผมเนี่ยไงหมอ” “หมอเจ้าของไข้กูอะไอ้เชี่ย อย่ากวนตีน รีบไปเร็ว กูจะกลับบ้านไปหาเมีย” ตอนนี้วายุงอแงเหมือนเด็ก ๆ อยากกลับบ้านไปหาแม่ก็ไม่ปาน

ซ่งเจ๋อมองนางเงียบๆ ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว “ข้าได้ข่าวมาว่าท่านกับหลี่อ๋อง…มิได้อยู่ที่จวนแล้ว” “ข่าวลือเดินเร็วกว่าลมอีกหรือ” ถงซิ่นเหยาหัวเราะเบาๆ แฝงความขมขื่น “ข้ากลับมาแล้ว…กลับมาเป็นเพียงบุตรสาวตระกูลถงเท่านั้น” “กลับมาเช่นนี้ก็ดีแล้ว” เขาตอบ แววตาที่มองนางอ่อน โยนเกินปิดบัง

หนึ่งในคุณชายที่ดูสุภาพเรียบร้อยกล่าวแก้ตัวแทนผองเพื่อน “เห็นทีจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด แม่นางผู้นี้เป็นหมอหญิงที่พบเจอท่านอ๋องน้อยยามหายตัวไป หมอลี่เป็นผู้รักษาอาการบาดเจ็บ และนำบุตรชายข้ากลับมาคืนถึงจวนอ๋อง หากเปิ่นหวางจะดีต่อนางมากหน่อยย่อมเป็นเรื่องปกติ ขอให ้พูดกันไปให้ถูกต้องด้วย” เรื่องที่เปาหลงหายตัวไปนั้นเป็นเรื่องที่แพร่สะพัดออกไปแล้ว แต่อาการบาดเจ็บนั้นยังไม่รู้กันมากนักว่าเป็นยาพิษชนิดใด

ป้าเอียดถามละอองด้วยความอยากรู้อยากเห็น “กลับมาแล้วค่ะ” ละอองยิ้มแหยให้ “เมียกลับมาก็รีบพาเมียเข้าตลาดเลยนะ” ลุงเฉื่อยว่าเย้า

“หม่อนแจ้งกับคุณหมอและพยาบาลแล้วว่าเราจะกลับบ้านวันนี้เลย โอเคไหมคะ” “โอเคสิ โอเคมากๆ อยากกลับบ้านไปอยู่กันสองคนจะแย่อยู่แล้ว อยากอ้อนเมีย” “เรียกแฟนก่อนดีไหม”

“ขอบคุณป้าอุ่นมากค่ะ” “ไป ๆ รีบกลับไปได้แล้ว” “ค่ะ เมย์กลับบ้านก่อนนะคะ” “ค่อย ๆ เดินนะลูก” “ค่ะ”

ไม้โทเอ่ยถามผู้เป็นเจ้านายขึ้น เมื่อเขากำลังขับรถพาทั้งสองกลับบ้าน เพราะนายหญิงของเขาเพิ่งได้ออกจากโรงพยาบาลเมื่อบ่ายของวันนี้ “กลับบ้าน” มาเฟียหนุ่มเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทสั้นๆ “บ้านเล็กหรือบ้านใหญ่ครับ” ไม้โทถามขึ้นอีก