เรดเลดี้ Novels & Stories

�ีรษะของนางประดับด้วยมงกุฎทำจากทองคำแท้ ประดับอัญมณีทับทิมและปีกนกกระเต็นน้ำเงินระยิบระยับ พู่ทองห้อยยาวเคลื่อนไหวทุกครั้งที่ก้าวเดิน ริมฝีปากแดงฉ่ำ ผ้าคลุมหน้าแดงสดทอลายหงส์คู่ปักดิ้นทอง ทุกการเคลื่อนไหวยังคงงดงามสง่า สมฐานะเชื้อพระวงศ์ผู้สูงส่ง เสียงฆ้องมงคลด ังสนั่นก้องทั่วโถงพิธี โคมไฟสีแดงพันด้วยแพรไหมแกว่งไกวอยู่เหนือศีรษะ ดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นกลางท้องฟ้า แต่ในสายตาของไป๋เยว่หลิงกลับไม่มีแสงใดเจิดจ้า มีเพียง ความเย็นชา เมื่อเข้าด้านในเพื่อเริ่มคำนับฟ้าดิน เยว่หลิงคุกเข่านิ่ง ไม่คำนับสิ่งใด

ูงใหญ่ในสูทสีเข้มที่กำลังก้าวเอื่อยๆ ตรงมายังลิฟต์เข้าอย่างจัง และดูเหมือนเขามัวแต่ก้มอ่านเอกสารบางอย่างที่ถืออยู่ในมือจึงไม่ทันเห็นเธอ “เควิน!” คนแอบอยู่หลังเสาสะดุ้งน้อยๆ เพราะเจ้าของเสียงเรียกที่ดังมาแต่ไกลคือสาวงามนางหนึ่งในชุดเกาะอกสีแดงสดยาวแค่ขาอ่อนซึ่งกำลั งก้าวฉับๆ ตรงปรี่มายังที่เธอกำลังยืนอยู่ และชายิกาจำได้ว่าเจ้าหล่อนเป็นนางแบบสาวนามคลอเดียหนึ่งในคู่ขาของเขานั่นเอง เธอรีบก้มหน้าแล้วดึงปีกหมวกลงมาบังเอาไว้ ก่อนจะได้ยินเสียงคนที่เพิ่งเยื้องย่างผ่านหน้าเธอไปเอ่ยทักทายชายหนุ่มดังมาเข้าหู

คนตัวเล็กตัดสินใจไปคลับของสายฟ้า ไม่งั้นอยู่แบบนี้เธอก็นอนไม่หลับอยู่ดี เธอรีบไปแต่งตัวแต่หน้าสวยเลย เลือกชุดเดรสสีดำเปิดหลังเซ็กซี่หมุนตัวเช็กความเรียบร้อย ยิ้มให้ตัวเองในกระจก สวยแล้วไปได้ แอลลี่เปิดลิ้นชักเลือกกุญแจรถของเขา เธอไม่รู้ว่าเขาให้ขับรถคันไหน เลยหยิบ� � มา แลมโบกินี รถเขาราคาแพงสุดๆ ทุกคัน ขับรถคันไหนก็เหมือนกัน

“องค์หญิงมาดูเถิดเพคะ” น้ำเสียงของนางกำนัลเต็มไปด้วยความโกรธจนเสวี่ยเหมยต้องวางหนังสือแล้วเดินเข้ามา ภายในหีบมีชุดสีแดงสดพับอยู่อย่างเรียบร้อย เพียงมองครั้งแรกก็รู้ว่าผ้าเป็นของดี เนื้อบางเบา ลื่นและมีประกายเมื่อถูกแสง แต่รูปแบบกลับไม่เหมาะกับงานในราชสำนักแม้แต่น้อย

ากลีบเนื้อสีแดงฉ่ำวาว ใบบัวเอนหลังพิงกับพนักโซฟาขณะสายตาจับจ้องริมฝีปากและลิ้นร้อนที่ตวัดลิ้มเลียตรงนั้นของตัวเองอยู่ ชอบที่เขาใช้ปากทำให้ ทั้งร่างสั่นระริกด้วยความเสียวสยิว เสียงครางหวานดังแว่วออกมาพร้อมกับร่างเล็กที่เกร็งกระตุก ช่องคลอดขมิบตอดรัดนิ้วแข็งที่เ ร่งจังหวะกระแทกรัวเร็ว

ไอ้ผาดมาถึงชั้นใต้ดิน ห้องพักส่วนตัวของลินดา สาวฮอตประจำซ่องของตนเองประจำเดือนนี้ที่กำลังนอนจมกองเลือดอยู่ในห้องน้ำหายใจรวยริน “เรียกรถพยาบาลรึยัง” ไอ้ผาดตะโกนถามทุกคนที่กำลังยืนมุงดูกันพร้อมกับวิ่งเข้าไปประคองร่างเล็กอ่อนระทวยของเจ้าหล่อนขึ้นมานอนหนูนตักตัวเองแ ละฉีกกระชากเสื้อตัวเองมารัดข้อมือของลินดาเพื่อห้ามเลือด

คนน้องว่าพลางหน้าแดง "พี่ก็ช่วยเอง..ไม่เห็นต้องเขินขนาดนั้นเลย " อาทิตย์พูด ทำหน้าตาใสซื่อสุดๆ

“เงินหรือทองใช่ไหม” “ไม่ใช่” “งั้นเอามาดูหน่อย” เอ่ยจบก็เข้าไปแย่งซองสีน้ำตาลมาจากมือของราตรีดาวทันที

ใบหน้าของแมเดอลีนขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ คนอื่นชมเธอยังไม่รู้สึกเขินเท่ากับนางเอกของเรื่องชมเลยนะ ให้ตายสิ ดวงตาสีอำพันจ้องมองไปยังสตรีสองนางที่กำลังพูดคุยกัน เรือนผมสีแดงเช่นนั้นเลดี้จากตระกูลเรเซเดนสินะ เรื่องความงดงามเขาไม่แปลกใจเท่าไหร่หรอก เพราะมารดาของนางคือหญิงงาม แห่งยุคนี่ มารดาของนางเดิมทีเป็นคนจากตระกูลเกโททีส เพราะแบบนั้นในช่วงเวลาที่เลดี้เรเซเดนและเลลานี่อยู่ด้วยกัน พวกนางทั้งสองคนถึงได้ดูโดดเด่นมากกว่าสตรีอื่น

เวลาเฉินจืออี้อยู่บนเตียงเขาชอบจูบตรงนั้นมาก เขาบอกว่ามันเหมือนกับดอกเหมย ซึ่งเป็นเครื่องหมายพิเศษที่พระเจ้ามอบให้ฉัน แต่ตอนนี้เมื่อเขาเห็นรอยดอกเหมยที่คุ้นเคยนั้น เขากลับตะลึงเพียงชั่วขณะ จากนั้นก็โยนฉันลงไปในสระกรดซัลฟิวริกที่อยู่ข้าง ๆ อย่างไม่ลังเลใจ น่าแปลก จัง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองตายไปแล้ว