เศษปรารถนา Novels & Stories

เธอกระซิบเสียงพร่า "ขอบคุณที่ตามหาเศษเสี้ยวของฉันที่หล่นหายไป" "ขอบคุณที่จำได้แม้กระทั่งทำนองเพลงที่ฉันเองก็เริ่มจะเลือนรางไปจากความทรงจำ"

“หนูเอยเขาแค่ไม่อยากอยู่คนเดียว​ อยากมีใครสักคนคอยเป็นที่ปรึกษา​ และอยากมีครอบครัวไว้คอยเป็นที่พักพิงเหมือนคนอื่นเขาก็เท่านั้นเอง​ แต่แกกลับเป็นครอบครัวให้เธอไม่ได้” “ฉันในฐานะพ่อ​อุตส่าห์หาเพชรเม็ดงามให้​ แต่แกกลับดิ้นรน​เพื่อให้ได้ซึ่งก้อนเกลือ​ที่หาความสวยง ามแทบไม่ได้เลยสักอย่าง แกมีบุญนะที่ได้ครองคู่กับคนที่เพียบพร้อม​ ผู้หญิงที่ผู้ชายหลายๆคนหมายปอง แต่แกก็ดันพลาดท่าให้กับความโง่ของตัวเองภูริศ”​

ดารินแทรกขึ้น นางหมายถึงทุกคน ทั้งพิรเดช สัตตบงกชและภารณีต่างก็รู้เห็นเป็นใจกันก่อเรื่องทราม “อะไร... มาหาเรื่องอะไรแต่เช้าเนี่ย มีอะไรก็พูดมา ฉันแค่ไปขอเงินนังหนูนามีอะไรไหม ถึงฉันจะไม่ได้เลี้ยงแต่ฉันก็เกิดมันมา แทนที่มันจะได้มาช่วยฉันหาเงิน พวกน้าก็เอามันไปใช้ มัน ทำงานอย่างกับขี้ข้า เงินขอทีละเล็กทีละน้อย ๆ แค่นี้มันชั่วตรงไหนวะ” ภารณีโต้กลับเสียงแหลมปรี๊ด

ชื่อของฉันคือหลินชิงหวน ฉันรู้มาตั้งนานแล้วว่าตัวเองมีภาวะความต้องการทางเพศสูงกว่าปกติ หรือเรียกว่าเสพติดนั่นแหละ แต่ในสายตาของคนรอบข้าง ฉันเป็นเด็กเรียบร้อย ขี้อาย และมักจะดูจืดชืดเพราะใส่แว่นกรอบดำหนาเตอะอยู่เสมอ

บัวบูชาพรมจูบทั่วหลังฝ่ามือหยาบ หวังว่าความดีของเธอจะพังทลายความแค้นที่อยู่ในหัวใจ “เรามาเริ่มต้นกันใหม่กันได้ไหมคะ สิ่งที่คุณเคยทำกับฉัน…ฉันไม่ได้นึกแค้นเลย ขอแค่คุณปราณีพี่ทัชบ้าง ยังไงเขาก็เป็นพี่ชายของฉัน” “...” “ฉันอยากให้เราสองคนได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและมีคว ามสุขในทุกๆวัน แล้วฉันก็จะกุมมือของคุณไปตลอดการเดินทางของเรา ฉันขอแค่นี้ ทำให้กันได้หรือเปล่าคะ”

คอนโด ตอนเย็น เมื่อเข้ามาในคอนโด ทัชชาก็เข้ามาในห้องนอน ส่วนเขายังสูบบุหรี่อยู่ด้านนอก ร่างบางเดินมาหย่อนสะโพกนั่งบนเตียงฝั่งที่เขานอน ดวงตาสีหวานจ้องมองไปยังกรอบรูปของผู้หญิงที่เป็นแฟนของเขาพลางในใจรู้สึกหวิวๆ ทุกครั้งที่เธอมองรูปถ่ายแฟนของเขา ความรู้สึ กผิดก็เกิดขึ้นในใจเมื่อคิดว่าตัวเองรู้สึกหวั่นไหวกับเขา เธอมีใจให้กับคนที่มีเจ้าของอยู่แล้ว ทว่าวันไหนที่แฟนเขากลับมา ที่ตรงนี้ก็ไม่ใช่ที่ของเธอที่เป็นแม่อุ้มบุญอีกต่อไป

ลมหนาวที่พัดโชยโบกอยู่รอบเต็นท์เหมือนกับหัวใจของทั้งคู่ที่ตามหาความสุขจากกันเหมือนดังข้าวใหม่ปลามันที่แทบจะไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว ลำธารเล็กที่ไหลผ่านรีสอร์ตเสียงน้ำกระทบกับซอกหินฟังดูเป็นจังหวะคล้ายกับทั้งคู่ที่กำลังทำกิจกรรมรักกันด้วยความชุ่มฉ่ำใจเวลานี้ขนมผิง ลืมความถูกต้องทุกอย่างทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอ รักนวลสงวนตัวไม่แม้แต่จะให้คนรักล่วงเกินใดๆแต่ในเมื่อสิ่งที่เธอทำเขากลับไม่เห็นค่าวันนี้เธอขอกอบโกยสิ่งที่ทำให้หัวใจเธอมีความสุขบ้าง “กลับไปจากที่นี่เราก็คงไม่ได้เจอกันแล้วคุณจะคิดถึงผิงบ้างไหมคะ”

หญิงสาวยิ้มสมเพชให้ตัวเอง จบแล้วอย่างงั้นเหรอ ไม่มีทาง ! Desire of love เพียงรักที่ปรารถนา

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊า เสียว จะแตกแล้วธาม” “ซี้ด อ๊า ผมก็จะแตกแล้วที่รัก อ๊า ซี้ด” ธาดาคลั่งไคล้หญิงสาวจนถอนตัวไม่ขึ้น หากสิ่งใดเป็นความปรารถนาของเธอก็พร้อมจะหามาให้

สายตาและการกระทำของชายแก่มันสร้างความรวดร้าวให้กับมานิตา เธอไม่อยากได้ความรัก เธอแค่ขอความเมตตาซึ่งท่านก็ยังไม่มีให้กับเธอเลย “ดีค่ะพ่อ ไม่ต้องเอาเศษเงินไปให้พวกมันหรอก ให้มันตายเป็นหมาข้างถนนไปนั่นแหละ” เมนิศาหันไปมองมารดาของมานิตาแล้วเหยียมยิ้มราวกับกำลังสมเพชสองแ ม่ลูก