แต่งงานสายฟ้าแลบ

เมื่อข้อตกลงคือทั้งคู่จะใช้วิธีทางการแพทย์ในการมีลูกเพราะการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก แต่..สุดท้ายเด็กน้อยกับลืมตาดูโลกด้วยวิธีธรรมชาติที่ไม่ได้อยู่ในข้อตกลง ************ “ผมเป็นผัวคุณนะ คุณยังไม่เคยคิดจะนอนด้วยแล้วมันเป็นใครคุณถึงได้ไปนอนกับมันแบบนั้น” พีรันธรไม่ใช่แค่พูดแต่เขากลับคว้าสองมือของภรรยามาจับไว้ก่อนจะผลักเธอลงบนเตียงและพาร่างใหญ่ของเขาไปนอนกึ่งทับกึ่งคร่อมเธอไว้ “วันนี้ผมจะทำให้คุณรู้ว่าคุณมีสามีแล้วถ้าอยากมากก็มาลงกับสามีตัวเองอย่าเที่ยวร่านไปหาคนอื่น” อันนาพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมแขนทั้งสองข้างแต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ยิ่งเหมือนพาตัวเองเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขามากขึ้น ดวงตาของชายหนุ่มที่เธอเคยคิดว่าเธอคุ้นเคยแต่ตอนนี้มันกลับแดงก่ำมองดูแล้วเหมือนสายตาของซาตานร้ายมากกว่า “คุณพีเราตกลงกันแล้ว คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้” “หยุดพูดถ้าไม่อยากจะต้องเสียแรงมากกว่านี้ เก็บแรงของเธอไว้ใช้กับฉันดีกว่า” บราเซียร์สีขาวที่ปกปิดความอวบอัดเต่งตึงของวัยสาวสะพรั่งไว้ ถูกถอดออกด้วยมือเพียงข้างเดียวของท่านประธานหนุ่มหล่อ

แม่ทัพหนุ่มรูปงามเปี่ยมเสน่ห์แห่งบุรุษ ไม่ว่าสตรีใดได้เห็นล้วนต้องการเข้าสู่อ้อมแขน ปรารถนามีค่ำคืนวสันต์อันเร่าร้อนกับเขา กระนั้น ชายหนุ่มกลับเป็นคนที่มีนิสัยหวงเนื้อตัวอย่างมาก ไม่คิดมีสัมพันธ์กับสตรีใดง่ายๆ กระทั่งคืนนั้นเขาถูกวางยาปลุกกำหนัดและตื่นขึ้นมาอย่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์พร้อมสาวน้อยผู้หนึ่ง การแต่งงานเกิดขึ้นอย่างมิอาจปฏิเสธ เขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นแผนการของนางที่ต้องการผูกมัดจึงโกรธเกลียดอย่างยิ่ง หากแต่ท่าทางของนางกลับมิได้ดีใจอะไรเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังทำสีหน้าเศร้าสลดและเสียใจตลอดเวลาที่ได้เป็นภรรยาของเขา ทำเอาแม่ทัพหนุ่มยิ่งมีโทสะ เขาคิดว่านางควรยินดีที่ได้ตัวเขาสมใจแต่นางกลับทำท่าทางเช่นนั้น ทั้งยังพร้อมจะไปจากเขาตลอดเวลา ชายหนุ่มจึงแสดงออกอย่างเกรี้ยวกราดโดยไม่รู้ใจตัวเอง ทั้งอารมณ์ร้ายเพราะหึงหวงและตามใจนางอย่างไม่สนใจว่าใครจะเป็นหรือตาย ขอเพียงนางไม่หายไปทางใด

น้ำฟ้าต้องกลายเป็นเจ้าสาวโดยกะทันหัน เมื่อเธอโดนแฝดผู้น้องหลอกให้สลับตัวในวันแต่งงาน จนต้องกลายมาเป็นเมียของพ่อเลี้ยงบ้านไร่นามว่า ‘เหมันต์’ ชายผู้มีอายุมากกว่าเธอเป็นเท่าตัวแถมยังมีลูกติดอีกด้วย การแต่งงานอย่างจำยอมในครั้งนี้กลับทำให้หัวใจที่ไม่เคยมีผู้ใดจับจองของเธอ ต้องละลายไปกับรสสวาทของพ่อเลี้ยงบ้านไร่คนนี้จนเกินห้ามใจ

เมื่อคืนนั้นเธอเป็นคนขับรถและทำให้เมียของเขาต้องจากไป โดยที่เธอได้หัวใจของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ในร่างกายแทน เขาโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเธอและเธอต้องชดใช้ วุ้นเย็นยอมรับในชะตากรรมที่เขามอบให้และเธอก็เต็มใจที่จะเลี้ยงดูเด็กแฝดที่ในคืนนั้นหมอสามารถช่วยชีวิตได้แค่ลูกทั้งสองแต่แม่ต้องจากไป เมธัชรู้มาตลอดว่าน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้แอบชอบเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสำหรับเขามันคือแผนการที่เธอจงใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ในเมื่อเธอทำให้เขาต้องเสียแม่ของลูกไป เธอก็ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม....

หนี้ชีวิตพันผูกเธอไว้กับเขา...แต่สำหรับเขาเธอคือกาฝาก ที่อยากจะสลัดทิ้ง "ฉันไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ! ยัยปลาปักเป้า!" จนวันที่เธอตัดสินใจจากไปพร้อมลูกในท้อง เขาถึงได้รู้หัวใจตัวเอง...

ในวันนัดบอไห่ถงก็ต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้าสายฟ้าแลบแล้ว เดิมเธอคิดว่าหลังแต่งงานก็คงแค่ใช้ชีวิตให้เกียรติกันและอยู่แบบธรรมดา ๆ เธอไม่คิดว่าสามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบจะทำตัวติดหนึบเธอขนาดนี้ และสิ่งที่ทําให้ไห่ถงประหลาดใจที่สุดคือ ทุกครั้งที่เธอเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลําบาก พอเขาปรากฏตัวทุกปัญหาก็จะสามารถแก้ไขได้ เมื่อไห่ถงถาม เขาก็บอกเสมอว่าเพราะเขาโชคดี จนกระทั่งวันหนึ่ง ไห่ถงได้อ่านบทสัมภาษณ์ของมหาเศรษฐีแสนล้านแห่งเมืองกวนเฉิงที่มีชื่อเสียงในเรื่องโปรดปรานภรรยา และรู้สึกประหลาดใจที่พบว่ามหาเศรษฐีแสนล้านคนนั้นดูเหมือนสามีของเธอทุกประการ เขาโปรดปรานภรรยาจนบ้าคลั่ง และคนที่ถูกโปรดปรานก็คือเธอ

คนที่กล้าเข้ามายุ่งกับเธอ กลั่นแกล้งเธอ ...รู้จักสามีของเธอดีแล้วหรือยัง

เขาเป็นคนที่ฉันไม่ชอบหน้า แต่เขาดันเป็น ‘คนแรก’ และ ‘คนสุดท้าย’ ที่ฉันโหยหามาตลอด

"สรุปคุณอยากมีอะไรกับฉันไหม?" รพีภัทรเผยสีหน้าคาดไม่ถึงเมื่อภรรยาในนามเอ่ยแบบนั้นขึ้นมาดื้อๆ ก่อนสีหน้าจะแปรเปลี่ยนเป็นระแวดระวังไม่ไว้ใจ "คุณเป็นอะไร" "ฉันก็เป็นภรรยาคุณไง" "นาวอย่ากวน" เสียงดุๆ เอ่ยปรามขึ้นเมื่อเธอยังพูดทีเล่นทีจริงไปซะหมด "เรื่องแบบนี้อย่าพูดเล่น" "ฉันไม่ได้พูดเล่น" "ผมเคยบอกตั้งแต่ก่อนแต่งงานไปแล้ว ว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น" รพีภัทรตัดใจหันหลังหนี ไม่อยากมีปัญหาทีหลัง "ก็แค่ครั้งเดียว หลังจากนี้ทุกอย่างจะเหมือนเดิม" "มันไม่มีครั้งเดียวหรอก" "โอเคๆ แค่คืนเดียวแต่หลายครั้งก็ได้" "นาว!" ************ "ล้ำเส้นไปรึเปล่า" "ล้ำเส้น?" "คุณกับผมแต่งงานกันเพราะอะไรคุณก็รู้อยู่แก่ใจ อย่าทำอะไรให้มันเกินกว่าที่ตกลงกัน" น้ำเสียงราบเรียบ และสีหน้าเย็นชาของเขาบ่งบอกได้ดีถึงความรู้สึกที่มี โดยที่ไม่ต้องถามก็พอจะรู้ว่าในหัวใจของเขาไม่มีเธออยู่ในนั้นเลย ที่ผ่านมาเธอคงคิดไปเองคนเดียว ***************

เจอหน้ากันวันเดียวก็จูงมือกันไปจดทะเบียนเสียแล้ว ไม่ใช่เพราะเงินแล้วจะอะไรล่ะ อดทนไว้ใบหม่อน แค่ปีเดียวเท่านั้น..