โฉมสะคราญตัวร้ายพ่ายรัก Novels & Stories

แต่ดูเหมือนมนต์ตราจะไม่ยินยอม เธอยิ่งผงกศีรษะขึ้นลงเร็วและถี่ขึ้น แวบหนึ่งที่ภาสกรสะใจในความเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต ทว่าความสุขนั้นมันมากเกินกว่าที่ร่างกายจะรับไหว จนเขาต้องรีบถอยตัวหนีรสรักอันแสนอันตรายจากปากของเธอ เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเองไ ว้

โฉมสะคราญทะยานพุ่งเข้าใส่สตรีชุดดำที่ถือดาบเตรียมฟาดฟันใส่นาง โดยไม่เอ่ยปากซักถามสิ่งใดให้มากความ อยากฆ่านางเช่นนั้นหรือก็คงต้องลองดูกันสักตั้ง ถึงจะมาอยู่ในร่างที่บอบบางไร้กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง แต่ก็น่าอัศจรรย์ยิ่งนักที่ร่างกายนี้แข็งแรงเกินกว่าที่นางคาดคิด ท ั้ง ๆ ที่คราแรกนึกว่าจะหยิบดาบไม่ไหวเสียแล้ว ‘หึหึ ขอบคุณสวรรค์ที่เมตตามอบพละกำลังคืนให้แก่ข้าผู้นี้’ แขนเรียวเล็กฟันดาบไปข้างหน้าไม่ยั้งแรง จนคนร้ายต้องก้าวเท้าถอยหลังไปหลายก้าว เพื่อรับแรงที่โหมกระหน่ำฟาดฟันลงมาอย่างหนักหน่วง

หากเทียบกับคนทั่วไป แน่นอนว่าสตรีเบื้องหน้าคงมีความงามที่โดดเด่นอยู่บ้าง ทว่าสำหรับผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นโฉมสะคราญของเมืองหลวงแล้วไซร้ อีกฝ่ายกลับมิอาจเทียบนางได้เลยแม้แต่นิด ลี่หยวนมองเห็นแววตาดูแคลนของนางได้อย่างแจ่มแจ้ง ความอิจฉาริษยาส่งผลให้สตรีกลายเป็นคนโ ง่ ในนิยายอันจิวอิงมีองค์รัชทายาทคอยปกป้องจนตกหลุมรักอีกฝ่าย แต่ในเมื่อเนื้อเรื่องเปลี่ยนแปลงมาถึงขั้นนี้ นางก็อยากรู้เหมือนกันว่านางเอกคนนี้จะมีน้ำยาสักเพียงใด

เสียงครางเสียวของทั้งสองสลับกันดังพร้อมกับร่างที่เคลื่อนไหวตอบรับกัน ลภัชดนย์ชายที่ไร้ใจเย็นชาต่อผู้หญิงทุกคนทั้งโลก แต่ก็ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับสาวช่างยนต์ห้าวเป้งอย่างแตงไทย บทจะรักก็รักแบบไม่ให้ตั้งตัว และตอนนี้เขารู้แล้วว่าความรักคืออะไร รู้แล้วว่าชีวิตของตัวเองมีค่ามากแค ่ไหนเมื่อได้มาเจอกับคนสวยใต้ร่าง “รักแตง...อ่า” เขาพึมพำกับกลางหว่างขาพร้อมกับใช้ลิ้นปรนเปรอรักแม่ยอดดวงใจของตนเองที่กำลังแอ่นเด้งไหวยกเอวเล็กรับแรงกระตุ้นจากปลายลิ้นสากของตนเองในตอนนี้

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แสดงออกมาให้เห็นพยายามจ้องมองเธออย่างมีเลศนัย พร้อมกับถูไถร่องรักให้เร็วขึ้นมากกว่าเดิม "ฮื่อออ พี่ราซอลข๋า อื้อออมัดไม่ไหวแล้ว ผัวข๋า"นํ้าเสียงครวญครางอย่างทรมานเอ่ยดังออกมาอย่างพอใจก่อนที่เขาเองจะเริ่มใส่ท่อนเอ็นของตนเข้าไปในร่องรักของเ ธอทันทีตามที่เธอได้ร้องขอจนสุดด้ามและเริ่มขยับท่อนล่างไปแบบนั้นอย่างเนิบๆ

“ได้ค่ะ” คนตัวบางแสนเย้ายวนยกสะโพกขึ้นจนท่อนเนื้อเกือบหลุด ก่อนจะทิ้งตัวลงมาครอบครองเขาอย่างร้อนแรงจนน้ำในอ่างกระฉอกล้นกระเพื่อมไหวตามจังหวะรักที่เธอสร้างขึ้น

เมื่อนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลกมืดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่าง‘เฟิงเหยา’คุณหนูใหญ่ที่ใครๆต่างรุมรังแก! บิดาเมินเฉย ฮูหยินรองกดขี่ น้องสาวต่างแม่จ้องจะทำลาย...แต่นับจากนี้นางไม่ใช่ ‘เฟิงเหยา’ คนเดิมอีกต่อไป!!!

คำว่า 'เกลียด' และ 'ขยะแขยง' กรีดแทงหัวใจของชินอ๋องจนเหวอะหวะ ร่างบนหลังม้านั่งนิ่งงันราวกับถูกสูบวิญญาณออกไปจนหมดสิ้น ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าและความเจ็บปวดที่กัดกินลึกถึงกระดูก พญามารพ่ายแพ้แล้ว... ไม่ได้พ่ายแพ้ต่อคมดาบ แต่พ่ายแพ้ต่อใจ ของคนรักที่ไม่มีวันเป็นของเขา ธนูในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังตุ้บ

“งั้นฉันควรต้องรักศรางั้นสิ? รักได้อยู่แล้ว…ศราเป็นผู้หญิงที่ดี คู่ควรให้ฉันรัก เธอคิดว่างั้นไหม?” “ค่ะ” ฟาติมาก้มหน้างุด ตอบออกไปเสียงแผ่วเบา ตอนนี้น้ำตาที่พยายามอดกลั้นมันไหลออกมาแล้ว “ตอบดัง ๆ ฉันถามว่าศราคู่ควรกับความรักของฉันไหม?!”

“หม่อมฉันเองก็จะรักและอยู่เคียงข้างพระองค์เช่นนี้ตลอดไปเช่นกันเพคะ” “ขุนศึกผู้กล้าที่ไม่เคยหวั่นไหวให้กับสตรีเช่นข้า สุดท้ายก็ต้องมา “พ่ายรักพระชายาที่รัก” ของตัวเองจนถอนตัวไม่ขึ้น ข้ารักเจ้ายิ่งนักอันลี่ซิน” “หม่อมฉันก็รักพระองค์เพคะ”