โฉมสะคราญตัวร้ายพ่ายรัก 소설 & 이야기

กัญญามาศร้องครางตามแรงรักอันแสนดุดันและดุเดือด กระชั้นกายเข้าใส่ไม่หยุดพัก ช่วงกลางลำตัวต่อสู้กัน เขารุก หล่อนยกสะโพกรับ ส่ายร่อนเชื้อเชิญ เพิ่มพลังกายพลังใจให้แดเมี่ยนมากขึ้น อัดกระแทกรัวเร็ว มือแกร่งเคล้นคลึงเต้าอวบ ก้มหน้าเชยชมดอกบัว เน้นดูดเน้นเม้มปทุมถัน “คุณแด เมี่ยน...” “พิชชี่...พระเจ้า...คุณร้ายมากที่รัก...พิชชี่” ไม่เคยมีสาวคนใด ทำให้เขาเกิดความคลั่งขณะเสพสังวาสเลยสักคน หล่อนเป็นคนแรก เขาสาดพายุสิเน่หา ใส่ร่างงามอย่างบ้าคลั่ง เข้าสุดออกสุด

บนเวทีงิ้ววันนี้แสดงเรื่องดอกเหมยยอดรัก เรื่องราวความรักของโฉมสะคราญผู้หนึ่งที่ผู้แต่งเปรียบเป็นดอกเหมยกำลังดำเนินไป เนื่องจากนางเอกเป็นสตรีผู้นี้มีใบหน้างดงามท่ามกลางชาวบ้านหน้าตาธรรมดาจึงทำให้มีบุรุษทั้งเด็กกว่า แก่กว่ามาชอบพอเยอะแยะมากมายจนทำให้เกิดปัญห าต่าง ๆตามมา

ใบหน้าของโฉมสะคราญแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ในยามที่นางเอ่ยถึงอดีตชายคนรัก “เดือนร้อนหรือ เหตุใดจึงคิดว่าข้ากำลังเดือดร้อนเล่า ข้าดูเหมือนคนที่กำลังเดือดเนื้อร้อนใจเช่นนั้นหรือ”

โฉมสะคราญกล่าวจบดึงเด็กชายตัวน้อยเข้าสู่อ้อมแขน นางหวาดกลัวเหลือเกิน ว่าตนเองจะต้องพ่ายแพ้ นางช่างโง่งมในเรื่องความรักนัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำเช่นไรถึงจะหลุดพ้นออกจากวงจรระทมทุกข์นี้ได้ แม้ใจจริงอยากยอมแพ้แล้วปล่อยมือไป แต่อีกใจกลับยังดื้อด้านเสียเหลือเกิน

โฉมสะคราญจ้องตอบสายตาคมกล้า ทั้ง ๆ ที่นางกำลังนั่งเผชิญหน้าอยู่กับเจ้าตัวร้ายที่พึ่งพ่นพิษสีขาวออกมา “หึหึ ข้าสัญญา ขึ้นมาตรงนี้เถิด สำหรับคืนนี้คงต้องพอเท่านี้ แต่โอกาสหน้าเจ้าจงเตรียมใจเอาไว้ให้พร้อม เพราะข้าจะไม่หยุดเพียงเท่านี้อย่างแน่นอน”

ว่าแล้วเขาก็พลิกร่างบางให้นอนหงาย ก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยขึ้น "รอบนี้พี่ไปร์ทนอนข้างล่าง เดี๋ยวมะปรางจะขึ้นเองค่ะ" "ได้ครับที่รัก" จากนั้นร่างสูงก็นอนหงาย ก่อนร่างเล็กของมะปรางจะขึ้นไปคร่อมบนตัวเขาแล้วจับแท่งร้อนเข้ามาใส่เข้าไปในร่องสาวของตัวเอง จากนั้นการร่วมรักก็บร รเลงจนกระทั่งทั้งสองได้ไปแตะขอบสวรรค์อีกครั้ง

“สงสัยรัญคงต้องรีบแต่งจริงๆ แล้วล่ะค่ะ ทำแบบนี้บ่อยๆ พ่อจับได้แหงๆ” ศรัญพัชญ์ซุกหน้ากับอกอุ่น ยอมรับความพ่ายแพ้ต่อพยัคฆ์ร้ายจอมเจ้าเล่ห์ที่บัดนี้กลายเป็นเจ้าของหัวใจและร่างกายของเธออย่างสมบูรณ์แบบ ท่ามกลางราตรีที่ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรักที่แสนเย้า ยวน ***จบบริบูรณ์***

จังหวะสุดท้าย พายุกระหน่ำกระแทกสะโพกเข้าใส่ผู้หญิงที่เขารัก ผู้หญิงที่เขาอยากจะปรนเปรอ เสียงครวญครางหวานสอดประสานกับเสียงคำรามที่เกิดจากความสุขสม สองร่างกระตุกพร้อมกัน ก่อนที่สายธารอุ่นจะฉีดพุ่งเข้าไปในตัวดาหลา กว่าจะรู้ตัวว่าพายุไม่ได้สวมเครื่องป้องกัน ทุกอย่างก็สุดปลา ยทางแล้ว

โฉมสะคราญผู้กล้าหาญขึ้นมาไม่ยอมถูกปรนนิบัติฝ่ายเดียว นางเคลื่อนมือลงต่ำ คว้าหมับเข้ากลางมังกรร้ายที่เปียกปอน มือนุ่มนิ่มนั้นทำให้บุรุษร่างกำยำส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ นางลูบจับไปทั่วในทีแรก ขยับเล้าโลมจากปลายหัวกลมกลึง ดึงขึ้นลงด้วยความอยากรู้อยากเห็น “พี่อวิ๋น ... ชอบหรือไม่? อ๊ะ...!”

กัน ในนี้มีเจ้าตัวน้อยลูกของเราต่างหากแต่ถึงแม้ว่าเธอจะอ้วนฉันก็ไม่คิดเปลี่ยนใจไปไหนอีกแล้ว ฉันจะอยู่กับเธอไปจนแก่และไม่คิดว่าความรักของฉันจะแปรเปลี่ยนไปง่าย ๆ หรอกนะ” พริกแกงกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวปล่อยให้มันไหลออกมาต่อหน้าชายหนุ่มแต่ร่างอวบกลับสั่นจนราเชนทร์เห็นชัด ดวงหน้าอวบอิ่มเบะราวกับจะร้อง