โฉมสะคราญตัวร้ายพ่ายรัก 소설 & 이야기

แป้งครางน้ำหูน้ำตาไหล ยิ่งท่อนเอ็นผลักไสเข้ามาในจังหวะถี่รัว มันก็ยิ่งเสียวสยิวมากกว่าเดิม เป็นไหน ๆ บทรักครั้งนี้เป็นไปอย่างเร่าร้อน พอใกล้เสร็จสมสามีตัวร้ายของเธอก็ยิ่งมอบรักอันเนิบช้า จังหวะที่แปรเปลี่ยนแบบกะทันหันมันพรากเอาสวรรค์ที่ใกล้เข้ามา อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อ มเท่านั้น แป้งร่ำเหลียวหลังมองตาเฒ่าที่ชอบแกล้งเธอตาขวาง

สิ้นคำ ขายาว ๆ ของเขาก็ก้าวพรวดเดียวถึงตัวเธอในคราเดียว “อ๊ายยย” เลขาสาวกรีดร้องสุดเสียง เมื่อเธอเบี่ยงตัวหลบหนี แต่ถูกเขาดึงเอาไว้ ทำให้ทั้งคู่ล้มลงไปบนเตียง

ตอนที่ 8 เจไดมอบบทรักอันเร่าร้อนให้กับเด็กสาวคนที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ เพราะเขาอยากให้เธอได้ลิ้มรสและสัมผัสถึงความวาบหวาม ด้วยความช่ำชองของเขาที่ผ่านผู้หญิงมาไม่รู้กี่คนต่อกี่คนและมีประสบการณ์มามากนักต่อนัก เด็กสาวใสซื่อที่ผ่านโลกมาน้อยกว่าเช่นเธอ จึงไม่สามารถ ต่อต้านไฟราคะที่เสือผู้หญิงอย่างเขาจุดขึ้นมาได้ อีกคนไม่ประสีประสาอะไรในเรื่องแบบนี้แต่อีกคนช่ำชองทุกท่วงท่าทุกลีลา คนที่ไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อนอย่างเธอก็ต้องเผลอคล้อยตามจังหวะท่วงทำนองเพลิงสวาทและความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขามอบให้กับเธอเช่นกัน

“พ่ะ..เพคะ เยว่ฉี...เป็นของท่าน...” เมื่อได้รับคำตอบที่น่าพอใจจากโฉมสะคราญ มู่เลี่ยงหรงก็อดยิ้มไม่ได้ นางชอบเขาเหมือนที่เขาชอบนาง เช่นนี้ตนก็ควรให้รางวัลแก่หญิงสาวผู้หายปากแข็งได้แล้ว “เด็กดี ข้าจะตบรางวัลให้เจ้าเดี๋ยวนี้”

ในค่ำคืนที่หน้ามืดขึ้นคร่อมเขา หลังจากนั้นเธอก็ถูกความกำหนัดครอบงำจนมองเห็นเขาเป็นผู้ชายที่หลงรักงั้นหรือ แต่หารู้ไม่ว่านั่นเป็นเพียงกลอุบายของพรานสมิงที่ต้องการให้หล่อนตกอยู่ในความสับสนระหว่างเขากับพ่อครูคันศร ถึงปากหล่อนจะบอกว่ารักเพราะอีกฝ่ายหน้าตาละม้ายคล้ายคลึ งคนที่เธอรักในอดีตชาติ แต่ความรู้สึกริษยายามเมื่อรู้ว่าหล่อนคือนางสมิงพรายตัวร้ายที่ตามหามาตลอดนั้นทำให้เขาไม่อยากเป็นที่สองในศึกครานี้

“ถ้าท่านคือโม่โฉ่วก็ถูกคนแล้วล่ะ เพราะบุรุษที่ข้าต้องการให้มาเป็นสามีคือองครักษ์ที่มีนามว่าโม่โฉ่ว หาใช่องค์รัชทายาทไม่” สิ้นประโยคของโฉมสะคราญ หัวใจที่ด้านชาของโม่โฉ่วก็เต้นกระหน่ำราวกับกลองศึก เขามองสีหน้าของนางก็รู้ว่าคำพูดที่นางเอื้อนเอ่ยมานั้นเป็นจริ งทุกคำ

"สิ่งที่เจ้าลอบทำลับหลังข้า ข้ารู้หมดแล้ว... ทั้งวางยาพิษภรรยาของข้าในคืนแต่งงานและส่งคนมาลอบสังหาร ความผิดมากมายของเจ้าจะมีโทษใดอีกนอกจากความตาย แต่เพราะข้าเห็นแก่ความเป็นสหายของเรามานานหลายปี ข้าจึงได้ทูลขอฝ่าบาทให้เจ้าตายอย่างไม่ทรมานนัก แค่ดื่มยาพิษกลืนวิญ ญาณเท่านั้นเอง" "มะ ไม่นะอาหยาง ขะ ข้าผิดไปแล้ว" ใบหน้าของโฉมสะคราญอันดับหนึ่งซีดเผือดด้วยความตกใจ ในดวงตาของนางมีแต่ความหวาดกลัว

อิษยะร้องคราง เขายกนิ้วปาดไล่หยาดน้ำที่หางตาหวานราวกับสงสาร แต่นัยน์ตาคมคร้ามก็เปล่งประกายวาววับ สะโพกสอบยังคงขยับกดลำเอ็นเชื่องช้าให้เธอได้กลืนกินเข้าไปจนสุดลำ “อา...” รู้สึกดีชะมัดเลย “เบาหน่อยไอ้โอม” ศิระปรามทั้งที่ตัวเองกำลังขบกรามแน่นแล้วค่อย ๆ เสียดสีลำเอ ็นผงาดเข้ากับสะโพกงอนงาม ดวงตาคมมืดดำ อยากจะสอดเสยเข้าหารูดอกจันของหญิงสาว แต่เพราะเสียงร้องครางดังลั่นและเนื้อตัวสั่นเทาของเธอทำเอาเขาใจอ่อนยวบ ไม่อาจใจดำทารุณเธอมากไปกว่านี้ได้

หมอหนาหล่อร้องเสียงหลงราวก้บถูกหวยตาถลึงเบิกกว้างเงยหน้าขึ้นจากเนินนมมองหน้าสวยเซ็กซี่แก้มแดงๆ เต็มตา "ฉันไม่อยากชอบคุณแต่ฉัน..ชอบคุณ หมอฟิน" คำสารภาพรักจากยัยตัวร้ายทำปฏิกิริยากับดุ้นมหากาฬอย่างไม่น่าเชื่อหน้าท้องเกร็งแข็งกระตุกสองสามทีจนตัวสั่น ส่วนหัวกระพ่นน้ำรั กใส่รูร้อนราวกับฉี่ราดไหลย้อนออกมาเป็นทาง

เมื่อทันศิลาคลั่งรัก ถ้าเธออยากเป็นเมียไอ้ขี้คุกแบบฉันจริงๆ ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้ แต่บอกไว้เลยว่าครั้งนี้เธอจะลืมไม่ลง ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ พ่ายรักทันศิลา ถ้าชอบก็อย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้น กดใจ หรือคอมเม้นได้นะคะ ฝากลูกสาวลูกชายไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ