โรคจิต Novels & Stories

เพจกำลังมาร์คหน้าบำรุงผิว เห็นรูมเมทอารมณ์ไม่ค่อยดีจึงเป็นห่วง “โดนคนโรคจิตตาม” “อะไรนะ โรคจิตเหรอ เราไปแจ้งตำรวจกันเถอะ ป้องกันไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ”

ดูมันตอบเด้! "โรคจิต!" "เตงไม่ให้ไอ้โช๊คไปส่งล่ะไว้ดีนะคะไม่อยากให้ไปคนเดียวเลย"

โนอาห์มีอาการผิดปกติทางจิต—รุนแรงถึงขั้นต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยยารักษา เขาแทบจะไม่มีสติสัมปชัญญะหลงเหลืออยู่ บางครั้งก็ไม่รับรู้อะไรเลยด้วยซ้ำ เจซกลายเป็นคนขี้เมา เป็นโรคพิษสุราเรื้อรังอย่างหนัก อารมณ์ร้าย สกปรกมอมแมม และพังพินาศ

ขึ้นมาอย่างรุนแรงประหนึ่งเจอสิ่งเร้าที่คุ้นเคย มันเย็นเยียบและเสียดแทงจิตวิญญาณ "นี่ไม่ใช่สารพิษธรรมดาจากจิ่วหลัว..." นางเอ่ยน้ำเสียงต่ำพร่า "แต่มันแฝงไปด้วยไออาถรรพ์ที่ตอบสนองกับพลังมารในร่างของข้า"

เสียวมากขึ้นเรื่อย ๆ “อ๊า ๆ แทนขา...ช่วยเมียด้วย เมียโดนโรคจิตlย็ด อ๊า ๆ กรี๊ดดด”

คำตอบหน้าตายที่เปล่งออกมาจากปากของเขา ทำเอาจิ้นกั๋วรั่วซีรู้สึกใบ้กินไปชั่วขณะ เขาเป็นผู้ป่วยจิตเภทประเภทมาโซคิสม์ (ชอบเสพติดความรุนแรงเจ็บปวดแน่นอนอย่างมิต้องสงสัย) จึงได้สั่งให้นางกระทำเช่นนี้ “ท่านโหวต้องได้รับการวินิจฉัยว่ามีปัญหาสุขภาพจิต ได้รับความเ จ็บป่วยทางจิตใจแน่นอนแล้ว จึงได้พูดถ้อยคำเช่นนี้ออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย” จิ้นกั๋วรั่วซีกล่าวตัดพ้อพร้อมเมินหน้าหันสายตาไปทางอื่นด้วยความอดสู

เธอนั่งลงแล้วพูดกับเขาอย่างจริงจัง“ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความอ่อนแอ แต่มันคือโรค โรคที่ต้องใช้ยารักษา” เธอได้อธิบายเกี่ยวกับโรคทางจิตให้เส้าหยวนฟังง่าย รวมถึงกรณีต่างๆที่เธอได้เคยพบเห็นด้วย บอกเขาว่าความคิดซึมเศร้าและสิ้นหวังของเขานั้นควบคุมไม่ได้

“โรคจิตแล้ว” “ครับ ผมโรคจิต แต่อย่าเพิ่งมาเปลี่ยนเรื่อง มันไม่สำเร็จหรอกนะแป้ง คุณไปกินข้าวกับเขาที่ไหน” “ก็ร้านข้าวทั่วไป ร้านที่ฉันก็เคยพานายกับมะลิไปกินมาแล้ว”

"โรคจิต" "แค่นี้เขาไม่เรียกโรคจิตหรอก โรคจิตต้องทำแบบนี้ต่างหาก" "อ๊ะ!" ภารันบีบแก้มนวลป่องอย่างแรงแล้วดันตัวพะพายจนแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าสัมผัสกับผนังเย็นเฉียบ "อื้อ!! พี่พีพายเจ็บ" เธอทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ แต่ไม่ทันที่สมองจะได้ประมวลผลอะไรภารันก็เกี่ยวเรียวขาสวยขึ ้นมาแล้วดันแก่นกายเข้ามาภายในช่องทางพรวดเดียวจนสุดลำแล้วเริ่มบทรักหยาบโลน

เย่หลี "...." นอกจากจะจิตใจอำมหิตบิดเบี้ยวแล้วเขายังป่วยเป็นโรคจิตอีกด้วยหรือนี่!