โรคจิต Novels & Stories

“ซูฉิง เจ้าละเมิดกฎเหล็กข้อที่ 2 อีกแล้ว และเจ้าจะทำได้อย่างไร นี่คือโรคทางจิตใจ อย่าพูดจาไร้สาระ” “ไม่ไร้สาระเจ้าค่ะ อาการกังวลคือการที่สารเซโรโทนินในสมองทำงานผิดพลาด เขาแค่ต้องการสารกระตุ้นบางอย่างที่ทำให้สมองของเขาลืมความเครียดไปชั่วขณะ” ซูฉิงอธิบายตามหลักชีวเคมี

“น่ารัก~” เจ้าคนโรคจิต!

"ก่อนอื่นหมอต้องขอพูดตามตรงเลยนะครับ อาจจะกระทบกระเทือนจิตใจไปบ้างแต่หมอก็อยากจะพูดตรง ๆ จะได้เข้าใจกันไปเลย" "ค่ะคุณหมอ พูดมาได้เลยค่ะ" "ตอนนี้คนไข้มีอาการของโรคจิตเภทนะครับ แกมักเพ้อหาลูกซึ่งน่าจะเป็นคุณ และอาการของคนไข้เป็นมานานแล้วนะครับ บวกกับถูกทำร้ายจิตใจและถ ูกทำร้ายร่างกายด้วยเลยทำให้อาการเป็นหนักได้ขนาดนี้ คนไข้ระแวงกลัวว่าจะมีคนมาทำร้าย หมอขอเสียมารยาทถามนะครับคุณได้อยู่กับคนไข้บ้างหรือเปล่า"

เสียวมากขึ้นเรื่อย ๆ “อ๊า ๆ แทนขา...ช่วยเมียด้วย เมียโดนโรคจิตlย็ด อ๊า ๆ กรี๊ดดด”

คำตอบหน้าตายที่เปล่งออกมาจากปากของเขา ทำเอาจิ้นกั๋วรั่วซีรู้สึกใบ้กินไปชั่วขณะ เขาเป็นผู้ป่วยจิตเภทประเภทมาโซคิสม์ (ชอบเสพติดความรุนแรงเจ็บปวดแน่นอนอย่างมิต้องสงสัย) จึงได้สั่งให้นางกระทำเช่นนี้ “ท่านโหวต้องได้รับการวินิจฉัยว่ามีปัญหาสุขภาพจิต ได้รับความเ จ็บป่วยทางจิตใจแน่นอนแล้ว จึงได้พูดถ้อยคำเช่นนี้ออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย” จิ้นกั๋วรั่วซีกล่าวตัดพ้อพร้อมเมินหน้าหันสายตาไปทางอื่นด้วยความอดสู

เธอนั่งลงแล้วพูดกับเขาอย่างจริงจัง“ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความอ่อนแอ แต่มันคือโรค โรคที่ต้องใช้ยารักษา” เธอได้อธิบายเกี่ยวกับโรคทางจิตให้เส้าหยวนฟังง่าย รวมถึงกรณีต่างๆที่เธอได้เคยพบเห็นด้วย บอกเขาว่าความคิดซึมเศร้าและสิ้นหวังของเขานั้นควบคุมไม่ได้

“โรคจิตแล้ว” “ครับ ผมโรคจิต แต่อย่าเพิ่งมาเปลี่ยนเรื่อง มันไม่สำเร็จหรอกนะแป้ง คุณไปกินข้าวกับเขาที่ไหน” “ก็ร้านข้าวทั่วไป ร้านที่ฉันก็เคยพานายกับมะลิไปกินมาแล้ว”

"โรคจิต" "แค่นี้เขาไม่เรียกโรคจิตหรอก โรคจิตต้องทำแบบนี้ต่างหาก" "อ๊ะ!" ภารันบีบแก้มนวลป่องอย่างแรงแล้วดันตัวพะพายจนแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าสัมผัสกับผนังเย็นเฉียบ "อื้อ!! พี่พีพายเจ็บ" เธอทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ แต่ไม่ทันที่สมองจะได้ประมวลผลอะไรภารันก็เกี่ยวเรียวขาสวยขึ ้นมาแล้วดันแก่นกายเข้ามาภายในช่องทางพรวดเดียวจนสุดลำแล้วเริ่มบทรักหยาบโลน

เย่หลี "...." นอกจากจะจิตใจอำมหิตบิดเบี้ยวแล้วเขายังป่วยเป็นโรคจิตอีกด้วยหรือนี่!

กริชดนัยนั่งนิ่ง จ้องหน้าจารึก ทางนั้นกระแอมอีกรอบ แล้วเอ่ยตอบอึกอัก ​“เป็นมะเร็งต่อมลูกหมากครับ แล้วก็ตรวจเจอก้อนเนื้อที่สมอง เอ่อ...ท่านว่าจะไปตรวจให้แน่นอน แต่ก็ ประสบอุบัติเหตุเข้าเสียก่อน”