โอลิมปัส Novels & Stories

L.loma แฟน❤️ loma : ทำไมไม่รับสายโลมา loma : ถึงแล้วทะเลอยู่ตรงไหน “ขี้แพ้อย่างมึงไม่มีวันชนะกูหรอก”

พิมชนกดุเสียงเรียบ แต่ก็แอบหลุดยิ้มมุมปากเมื่อมองไปรอบๆ "แต่ก็ยอมรับแหละนะ... ว่ามันยิ่งใหญ่กว่าเอเชียนเกมส์ร้อยเท่าพันเท่าเลยจริงๆ" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก เอาอากาศของกรุงเอเธนส์เข้าปอด เธอหันมองไปที่ประติมากรรมห่วงโอลิมปิกห้าสีขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางจัตุรัสห มู่บ้าน

“ตั่บๆๆๆๆ” เสียงและภาพที่ปรากฏบนหน้าจอสมาร์ททีวีขนาด 52 นิ้วนั้นทำเอาขุนเขาพ่นเบียร์ที่กำลังยกกระดกกำลังจะกลืนลงคอ จนสำลักไอหน้าดำหน้าแดง “พรวด!!!!! แค่กๆๆๆๆ”

แต่แล้วจะค้านอะไรคุณเขาได้ ก็รีบช่วยถอดชุดขนาดนี้แล้ว มือใหญ่รูดแพนตี้สีขาวชิ้นสุดท้ายลงมาตามเรียวขาแล้วถอดออกจากปลายเท้า ร่างบางเปลือยเปล่ายืนนิ่งให้คนตัวโตจ้องอยู่แบบนั้นจนเจ้าบ่าวยิ้มหยัก สูดกลิ่นหอมของผิวละออตั้งแต่หน้าแข้ง ไล้ปลายโด่งคลอเคลียผิวเกลี้ยงขึ ้นมาเรื่อยๆ เอียงคอแวะดมกลิ่นสาวตรงอิสตรีแล้วจูบเบาๆ ลงบนเนินอูมทำเธอหายใจแทบไม่ทั่วท้อง

ออสเตรเลียเมืองไม่เคยหลับใหลมีนักท่องเที่ยวหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ร่างเปลือยยืนข้างขอบหน้าต่างรับสายลมจากท้องทะเล ณ เกาะวิทซันเดย์ เขานัดเซ็นสัญญาซื้อขายรถยนต์นำเข้า ที่พ่อค้านำเข้ารถยนต์หรูชอบน้ำทะเลแถบนี้ “ทุกอย่างเรียบร้อยไหมมอนเต” เมสันถามเสียงเรียบ

------------- ท้องฟ้ายามราตรีเหนือหอเหมยเขียวสว่างไสว จุดพลุและดอกไม้ไฟสวยงาม ลูกไฟสลับสีสันสวยงามเสริมบรรยากาศให้งานเลี้ยงประมูลสาวงามดำเนินไปอย่างคึกคัก หอเหมยเขียวขึ้นชื่อว่าเป็นชิงโหลวอันดับหนึ่ง ใหญ่โตโอ่อ่าไม่มีที่ใดหาญเปรียบ แขกเหรื่อแหนแห่มาชุมนุม แม้ไม่มีทรัพย์พอเ รียกใช้สาวงาม แต่ขอแค่ได้มายลโฉมก็นับว่าคุ้มแล้ว “หยวนหยวนเมาแล้ว อา... ท่านจี๋เจ้าขา หยวนหยวนมึนเพราะท่านจี๋ไปหมดแล้ว”

“ก็มีน้ำตกป่าหอมน่ะค่ะ อยู่บนเขาแก้ว” “อ่อ ฉันไปมาแล้วล่ะค่ะ แล้วมีอีกมั้ยคะ” “งั้นก็อ่างเก็บน้ำทางด้านเหนือค่ะ วิวสวยบรรยากาศดี มีบ้านพักของเขตอุทยานบนเขาด้วยนะคะ มีเต็นท์ให้เช่าด้วย ตอนเช้านี่หมอกเต็มเลยค่ะ”

“ข้อเสนออะไรคะ” วรัทยาเอียงคอ มองอีกฝ่ายด้วยสายตารู้ทัน เธอรู้หรอกว่าก้องหล้าสนใจเพชรน้ำบุษ ซึ่งเธอก็จะไม่ขัดขวาง ตรงกันข้าม จะอุ้มสมให้คนทั้งคู่เสียด้วยซ้ำ หญิงสาวคิดในใจ เพชรน้ำบุษเป็นหญิงสาวที่แสนหวาน เรียบร้อย แสนดีในสายตาใครต่อใครนัก เธอจึงนึกหมั่นไส้ใ นความเป็นคนดีพร้อมของอีกฝ่าย ให้เจอกับเสืออย่างก้องหล้า เสียบ้างจะได้เลิกวางหน้าอ่อนใสไร้เดียงสา เป็นคนดีเสียที

ยามอาทิตย์เคลื่อนคล้อยราตรีคืนคลานทับแสงสีส้มบนฟากฟ้า ภายในย่านคนไทยเชื้อสายจีนตลาดซื้อขายขนาดใหญ่ที่ชาวบ้านขนานนามว่า เยาวราช ผู้คนพลุกพล่านกำลังเดินเท้าเข้าสู่ตรอกเหลา ซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมร้านอาหาร สถานบันเทิงยามค่ำคืน แสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันทอแสงเรืองรองสีส้มอ ่อนนวลตาประหนึ่งแสงตะวันยามบ่าย “วันนี้อาบุษบาจะแสดงอะไรให้พวกเราดูนา” “อีแสดงอารายก็น่าดูหมดนั่นแหละ” บรรดาอาแป๊ะสนทนากันบนโต๊ะน้ำชายามเย็น พวกเขาต่างเข้ามาจับจองพื้นที่จนแทบไม่มีโต๊ะตัวใดว่าง

นานาโกะถามอย่างแผ่วเบาว่า "คุณเคยมาที่โอลรัส ฮิลล์มหรือเปล่าคะ คุณโคบายาชิ?” “นี่เป็นครั้งแรกครับ" หลังจากนั้นจิโร่ก็ถอนหายใจในขณะที่พูดว่า "พูดตามตรงนะครับ โอลรัส ฮิลล์นั้นเป็นสถานที่ดูเศร้าและหดหู่มากสำหรับผม ถ้าไม่ใช่เพราะคุณอิโตะมาเข้าร่วมการแข่งขันที่นี่ ผมก็ค งไม่มีวันเหยียบย่างเข้ามาในเมืองนี้ ไม่ว่าที่นี่จะมีความสวยงามสักแค่ไหนก็ตาม"