금기 นิยาย & เรื่องราว

ระยะปลอดเพื่อน ตอนพิเศษ 1 SONG TALKS ร่างเล็กของคนเป็นเมียนั่งอยู่บนตักผม พาดขาไปทางด้านหนึ่งซบซีกตัวข้างหนึ่งอยู่บนอก มือสองข้างกำลังพิมพ์แชตคุยกับบริษัทคู่ค้าแห่งใหม่ซึ่งกำลังดีลงานร่วมกัน

“กำลังจะกลับค่ะ อยู่ที่ลานจอดรถ พอดีรถมินเกเรนิดหน่อย กำลังซ่อมอยู่ค่ะ” “แหมๆ โชคดีจัง จัดการเรียบร้อยแวะขึ้นมาหาเจ้ก่อนนะ เจ้มีสมุนไพรจากเมืองจีน อยากฝากไปให้คุณยายของมิน พอดีมีเรื่องวุ่นๆ เจ้ก็เลยลืม” เธอรีบออกตัวกลัวมินตราจะจับสังเกตได้ “ค่ะ อีกพักใหญ่ๆ เลยนะคะเจ้ปอ”

รอ รอ รอ ‘ติ้ง~’ ข้อความ +30,000 เข้าบัญชี 836-3938xxx พี่ทีโอนเงินมาให้ฉัน... ฉันไม่ถาม ไม่ปฏิเสธ เพราะฉันต้องการเงินเยอะ ๆ ไว้ใช้จ่ายในอนาคต ดีเหมือนกัน

แพนตี้กับชุดชั้นในสะท้อนแสง แส้ กุญแจมือ ไข่สั่นมินิแสนน่ารัก แผ่นหนังโป๊ที่เรียงกันเป็นตับ ราวกับซีรี่ย์เกาหลี นี่แฟนกูเป็นคนแบบนี้เหรอเนี่ย! อิไทม์เอ้ย! "ของปั่นเหรอ? ทำไมเพื่อนเขียนว่าเอาคืนไป ปั่นซื้อของแบบนี้ให้เพื่อนเหรอ?" โอ้ย! จะบอกว่าไงล่ะ บอกว่าเป็น ของไทม์ มีหวัง..แม่ฉันไปเขม่นเขาอีกแน่!

กัญญ์วราเอ่ยถามคนที่ถือวิสาสะเข้ามานั่งเล่นในห้องของเธออย่างสบายใจ ชายหนุ่มชูบัตรแข็งสีขาวให้หญิงสาวดูเป็นคำตอบ เพียงแค่บอกว่าเขาคือสามีของเธอและจ่ายเงินนิดหน่อยก็ได้คีการ์ดสำรองมาอยู่ในมือแล้ว ร่างบางวางของลงบนเคาน์เตอร์ครัวก่อนหันมาถามชายหนุ่มอีกครั้ง “แล้วคุ ณมาทำอะไรที่นี่?”

บรรยากาศการล้อมวงกินข้าวที่ดูเหมือนจะอบอุ่นกลับกลายเป็นสมรภูมิที่เอกต้องรับศึกหนักอย่างคาดไม่ถึง ในขณะที่ไอ้โตกำลังคุยฟุ้งเรื่องงานด้วยความใสซื่อ เจ๊รินกลับเริ่มเกมรุกที่แสนอันตราย ภายใต้โต๊ะไม้ตัวเก่า เธอใช้เท้าเปลือยเปล่าลูบไล้และเขี่ยเข้าที่จุดยุทธศาสตร์กลางเป้ากา งเกงของชายหนุ่มรุ่นลูกอย่างจงใจ สัมผัสที่ซุกซนนั้นปลุกปั่นอารมณ์ดิบจน ท่อนเนื้อของเอกเริ่มแข็งขืนดุนดันเป็นลำอยู่ภายในกางเกง "เอก... ไหนๆ ก็แวะมาแล้ว คืนนี้นอนค้างที่นี่เสียสิ" เจ๊รินเอ่ยปากชวนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แววตากลับพราวระยับ

เฉินเถาฮวากวาดตามองไปรอบๆ ที่นี่เป็นบ่อน้ำร้อนเล็กๆ ปกคลุมด้วยทิวไม้หนาแน่น ระดับน้ำภายในบ่อลึกเพียงระดับทรวงอก ไม่มีอะไรน่ากลัว แต่ความมืดสลัวและความเงียบผิดปกติทำให้เฉินเถาฮวากอดตัวเองไว้และควานมือหากระบี่คู่กาย “เจ้าเป็นทหารสังกัดหน่วยไหน ใครอนุญาตให้ออกมา จากค่าย” เสียงทุ้มห้าวดังขึ้นจากด้านหลัง เป็นเสียงคำรามกระหึ่มในลำคอ แว่วผ่านความมืดและความหนาวเย็น

“แต่อย่านานนะคะคุณพี่ ตอนนี้ตาคิมไม่ยอมมาทานข้าวเย็นวันสุดสัปดาห์ของครอบครัวไปแล้ว อีกหน่อยอาจจะไม่อยากเข้าบ้านเลยก็ได้นะคะ” “คงไม่ขนาดนั้นหรอกธีรตา ตาคิมจะไร้เหตุผลขนาดนั้นเชียวหรือ” “ก็ไม่แน่นะคะคุณพี่” ..................... [เลม่อนคาเฟ่] “แกล้มเลิกความคิดนี้ซะเถอะยูจิน มันดูเสี่ยงเก ินไป”

เธอโยกไม่ยอมหยุด ควบขี่ท่อนกำยำอย่างไร้ความปราณี "แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ฮึ่ก ฮึ่ก ฮึ่ก โฮ่กก โฮ่กก โฮ่กกก แฮ่ก แฮ่ก แน่นมาก แน่นมาก อื้ออ แต่..มันมาก อ่า อร๊ายยย"

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูกระจกเรียกความสนใจจากทั้งคู่ให้ผละออกจากกัน โมสาวหล่อตำแหน่งเลขาผู้บริหารเดินเข้ามาด้วยท่าทางเคาะเขินที่ต้องเข้ามาแจ้งเรื่องสำคัญในขณะที่ชายหญิงกำลังพลอดรักกันแบบนี้ “เอิ่ม ขอโทษที่พี่ขัดจังหวะนะ” “ไม่เลยค่ะพี่โม มันไม่มีอะไร” “อ่อ เอิ่ม พี่จะแจ้ง ว่าเดี๋ยวช่วงบ่ายจะมีผู้บริหารเข้ามาตรวจงานน่ะเห็นบอกว่าคืนนี้จะมีเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาฝึกงานด้วยนะ”