슬라이스 오브 라이프 Novels & Stories

แรดสลัดคาน (ซีรีส์ต้องแรด) ผู้เขียน : วรนิษฐา จัดทำ : สิงหาคม 2564 จำนวนหน้า : 157 หน้า บรรณาธิการ : วรนิษฐา ออกแบบปก : Piccy Cover : รับออกแบบปกนิยาย พิสูจน์อักษร : Vaccine Design E-Mail : Mindnui@g***l.com สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามลอกเลียนแบบหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งขอ งหนังสือเล่มนี้

ไม่มีเสียงตอบรับ ลม‍หนาวเดินไปหาโทรศัพท์ที่วางไว้อยู่ที่‍โต๊ะข้างเตียง แต่ยังเดินไม่ถึง ก็เห็นแสงเทียนที่ปักอยู่บนเค้ก ค่อย ‍ๆ‍ สว่างขึ้นเรื่อย ‍ๆ‍ ภาพตรงหน้าทำให้ลม‍หนาวดีใจมาก ‍ๆ‍ ซันถือเค้กเดินเข้ามา พร้อมร้องเพลงวันเกิดให้เขา

ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ บรรยากาศรอบตัวเขาในตอนนี้ไม่สู้ดีนักหรอก ให้ความรู้สึกหดหู่มากกว่าจะมีความยินดีปรีดา ทั้งที่หมอค่อนข้างให้ความหวังกับการทำ IUI “งั้นผมไปนะครับ” ตุลย์บอกกับผู้เป็นย่า แล้วเดินออกมาจากห้องเพราะมีสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยในช่วงบ่ายจนถึงค่ำ

สาวใช้ตอบอย่างสั่นเทา แต่คำตอบนั้นไม่ทำให้เซี่ยวหลานสงบลง นางลุกขึ้นยืน ก่อนจะใช้กรรไกรที่ถืออยู่กระหน่ำแทงไปที่สาวใช้ไม่หยุด สาวใช้กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่นานนักนางก็หมดลมหายใจลงคามือของเซี่ยวหลาน

นาฬิกาทรายเรือนนี้พี่มอบเป็นของขวัญวันแต่งงานให้มลนะครับ พี่ทำเองกับมือทุกขั้นตอน ทรายด้านในคือทรายที่พี่เก็บกลับมาจากทะเลที่เราไปเที่ยวกับวันนั้น นำมาอบจนแห้งและย้อมสีธรรมชาติ ไม้ทำจากไม้สัก ด้านในพี่ใส่ผลึกคริสตัลเอาไว้ให้ด้วย เวลากลางคืนมันจะส่องแสงสว่างไสว วันใดที่มลมี ปัญหาให้รู้ว่าพี่จะเป็นแสงสว่างในชีวิตของมลเสมอ ถ้ามลมีปัญหาอะไร แล้วไม่มีใครช่วยเหลือได้ ก็ขอให้นึกถึงพี่ รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม”

ยอดตองมองเพื่อนเงียบ ๆ ที่มันโดนเขาตกไม่รู้ตัว เพื่อนในกลุ่มมองเห็นตั้งแต่ชีวียื่นดอกกุหลาบขึ้นไปบนเวที แต่ตามันกลับไม่ได้มองตามพอเงยหน้าเห็นเป็นมะปรางไม่ใช่ธาร คนหน้านิ่งติดเป็นนิสัยแสดงความรู้สึกยากอย่างชีวีกลับขมวดคิ้ว ตอนเดินกลับมามุมปากมันยังยกยิ้มขึ้นอีก คนอื่ นคงคิดว่าหน้าปกติแต่เพื่อนในกลุ่มรู้ดี ชีวีกำลังยิ้มทั้งตาทั้งปากเพียงเพราะเห็นหน้าเขาไม่กี่เสี้ยววินาที @ปีสี่

สิงขรกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตาของเขาเปล่งประกายความมุ่งมั่น “คือการอ่านอักขระโบราณที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาจารึกของออกญาพิพัฒน์ราชรณ... คำสาปนั้น... มันสามารถทำลายความเป็นอมตะของนางได้” สิงขรกล่าวจบก็จ้องมองศาสตราจารย์ฌองปิแอร์อย่างคาดหวัง เพราะเขาไม่รู้ว่าแผ่นห ินศิลานั้นอยู่ที่ไหน หรืออาจจะโดนพวกผีดิบสมุนของสุริยาวดีทำลายไปแล้วก็ได้

‘เหมือนรอยดูด’ ‘บ้า ไม่ใช่หรอก คงเป็นรอยมดกัดมากกว่า (อิโมจิขำ) ’ ข้อความที่ส่งมาในขณะที่ไลฟ์สดทำใบบัวใจหายวาบ เธอไม่ได้สังเกตรอยพวกนั้นด้วยซ้ำแต่คนดูในไลฟ์ตาไวเหลือเกิน ต่อหน้ากล้องใบบัวยังคงยิ้มแย้มทำตัวตามปกติ หลังจากพูดคุยและแนะนำชุดที่ใส่เสร็จก็จบไลฟ์ไปใ นเวลาอันรวดเร็ว

เหล่าบรรดาเพื่อนมหาลัยที่มาร่วมแสดงความยินดีกับงานเปิดร้านซูฮ่าวซือเอ่ยอย่างชื่นชมหลังจากได้ทานอาหารสดอร่อยจากพืชผักผลไม้สกุลซู ซึ่งมีสลัดผักผลไม้โรยด้วยวอลนัตบุบกับน้ำสลัดรสเปรี้ยวอมหวานปรุงพิเศษจากส้มสดๆจากไร่รสหวานอมเปรี้ยวหอมสดชื่นในตัวมันเอง นอกนั้นยัง

จุนเหยาหน้าแดงเถือกพลางกลอกตาใส่เขา เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดห้องไลฟ์สด แล้วตั้งชื่อห้องว่า ‘ใต้ผิวหนังของสาวงามพันปี มีวิญญาณร้ายสยองขวัญซ่อนอยู่หรือเปล่านะ’ ทันทีที่ห้องไลฟ์สดถูกเปิดขึ้น ก็มีผู้ชมกว่าแปดแสนคนเข้ามาอย่างรวดเร็ว หลายคนตั้งค่าการแจ้งเตือนไว้ ทันทีท ี่ฉันเปิดห้องไลฟ์สด โทรศัพท์ของพวกเขาก็จะได้รับข้อความแจ้งเตือน