장거리 연애 Novels & Stories

วินาทีนั้น ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง เพราะนั่นไม่ใช่รอยร้าว แต่มันคือรูปมือคนสองข้างที่กำลังเอื้อมมาสัมผัสกัน แต่สุดท้าย… ก็ไม่ได้บรรจบกัน ดิสก์หันกลับมา ส่งแหวนคืนให้ฉัน “แนะนำผลงานของคุณหน่อยสิ” ฉันรับแหวนมา สูดหายใจเข้าลึกๆ “ผลงานชิ้นนี้มีชื่อว่า รักที่เหมือนใกล้แต่ไกลห่าง ”

มุกดาคือแฟนคนแรกของผมก่อนที่เราจะเลิกกันเพราะมุกดาต้องไปเรียนต่อต่างประเทศจะว่าไปจะพูดว่าเลิกก็ไม่ถูกต้องนักเพราะเราสองคนไม่ได้บอกเลิกกันแต่เพราะระยะทางและระยะห่างของเราทั้งคู่ทำให้เราไม่ได้ติดต่อกันเลยเป็นเวลาหลายปี "ทำไมอิฐเงียบไปล่ะ ไม่ดีใจเหรอที่ได้เจอมุก" "มุกสบ ายดีมั้ย" ผมไม่รู้จะเริ่มต้นคุยกับคนตรงหน้ายังไง แม้จะเคยคบกันแต่เราก็ห่างกันไปนาน

เป็นของกันและกัน NC18+ [แสนไกล] ทุกคนรอบข้างผมเข้าใจไม่ผิดน้องเป็นคนเดียวที่แสนไกลคนนี้ยอมรอให้เขาพร้อมที่จะเป็นของผมทั้งตัวและหัวใจ วันนี้ผมไม่ได้คิดว่าน้องจะยอมผมไหมแต่แค่อยากพาน้องมาเที่ยวบ้าง ผมจองเรือนี้เพื่อพาน้องไปเที่ยวพักสมองและร่างกาย ถึงจะเป็นของพวกผมเองก็จริงแต่ธุ

ธนินทร์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพิม "ผมก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ และพร้อมที่จะรอพิม" ‘แปลว่านี้จะกลาย... เป็น Love with Long Distance สินะ’ พิมคิดในใจ เธอไม่เคยต้องการอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้เลย ‘มีแฟนเหมือนไม่มี’ พิมรู้สึกเหนื่อยใจกับความคิดที่ตีกันอยู่ในหัว ‘ความสัมพันธ์นี้คงไม่เวิร์คแน่ๆ มีอุปสรร คเยอะไป มีสิ่งให้กังวลเยอะไป’ เธอคิดถึงความยากลำบากของการคบหากันทางไกล ทั้งระยะทาง เวลาที่ไม่ตรงกัน ความเหงา และความไม่มั่นคง

“ครับคุณผู้หญิง ทราบแล้วไม่เร่งเลยครับ แต่ฉันก็อายุมากแล้วนะพายอีกไม่กี่ปีก็จะสี่สิบแล้ว ไม่อยากเลี้ยงลูกตอนแก่” “บอกว่าอย่าพูดไงคะ ให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ” แดนไทยยิ้มอย่างถูกใจ เขาไม่อยากเร่งนักหรอกแต่ก็ต้องกระตุ้นบ้าง ถ้าให้เขารอถึงห้าปีสิบปีเขาคงแก่ก่อนพอดีเจอค นที่รักแล้วก็อยากอยู่ด้วยกันนานๆ อีกอย่างเขาไม่อยากให้คนอื่นมองหญิงสาวไม่ดี ยังไม่ได้แต่งงานกันแต่มาอยู่กับผู้ชาย ไม่อยากให้ใครๆ คิดแบบนั้น อยากทำตามประเพณี ทำให้ถูกต้องแต่ยังไงก็ตามก็ต้องแล้วแต่ไพลิน เขามั่นใจว่าเขารอได้ขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้ๆ ก็มีความสุขแล้ว

ไม่นาน ภายในบ้าน ที่มีรถคันเล็กจอดรออยู่แล้ว ทำให้คนที่เหนื่อยงานมาทั้งวัน ยิ้มกว้าง บ้านราคาแพงลิบยังต้องผ่อนอีกยี่สิบปี ทำให้ ต้องระมัดระวังการใช้เงิน สิ่งที่เค้าชดเชยให้กับแฟนสาวได้ คือ การทำให้เธอ มีความสุข ที่สุด เวลาอยู่ด้วยกัน อ้อมกอดอบอุ่น จากทางด้านหลัง ทำให้เธอ ย ิ้มออกมา

ความสัมพันธ์นั้นไม่ใช่เพียงความหลงใหลชั่วคราว เธอจริงจังกับมัน ถึงขั้นวางแผนอนาคตไว้เป็นขั้นเป็นตอน แต่สุดท้าย...อลิซกลับหักหลังเธอ ด้วยคำพูดง่าย ๆ เพียงไม่กี่คำว่า "หล่อนกำลังจะแต่งงาน" มันอาจจะไม่เจ็บสักเท่าไหร่...หากเจ้าบ่าวคนนั้นคือเธอ

“ลองส่งข้อความไปหรือยัง” “ส่งไปแล้วครับ จะเกือบอาทิตย์อยู่แล้ว ยังไม่เปิดอ่านเลยครับ” คำตอบของน้องชาย ก็พอๆ กันกับการขาดติดต่อระหว่างตัวเองกับเตชิน

“ไหน” บาร์ค่อนข้างห่างไกลจากโซนที่สองหนุ่มนั่งแต่เขาก็ช่างตาดี มองผ่านไฟสลัวไปเห็นได้ พสุธาพยายามจับจ้องแต่คนที่ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกันมองในระยะไกลย่อมมองไม่ออก

น้ำเสียงของอเล็กซิสเข้มขึ้น จนหล่อนไม่กล้าจะโต้แย้ง ทำได้แค่เพียงเม้มปากเป็นเส้นตรง และเดินหนีไปเท่านั้น อเล็กซิสมองตามร่างอรชรของเตยหอมไปด้วยดวงตาเป็นประกาย เขาไม่สนหรอกว่าระหว่างที่เขากับหล่อนห่างกันไปสี่ปี หล่อนจะไปมีใครบ้าง เขาสนใจแค่ว่าตอนนี้หล่อนไม่มีใคร และเข าก็มีสิทธิ์ทุกอย่าง