ลูกไหน
"ตัดไม่ขาดหรอก... มีแต่จะทำให้เธอนุ่มนิ่มขึ้นกว่าเดิมต่างหาก"
"กลัวอะไรล่ะ? ผมก็แค่กำลังสั่งสอน ว่าต้องทำยังไงถึงจะเปิดข้อต่อในส่วนที่ลึกที่สุดของร่างกายออกได้ต่างหาก"
ภายในห้องซ้อมเต้นไร้ผู้คนในยามดึกสงัด ฉันสวมชุดสำหรับฝึกซ้อมสีชมพูคู่กับกางเกงตัวจิ๋วบางเฉียบ ถูกเสิ่นจือเหยา มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งคลับหรูผู้มีท่าทางเคร่งขรึม กดร่างของฉันแนบลงกับแผ่นกระจกอันเย็นเยียบอย่างดุดัน
ฉันถูกบังคับให้ทำท่วงท่าฉีกขาและแอ่นเอวลงต่ำในท่าสะพานโค้งอันแสนน่าอับอาย ทั่วทั้งตัวชโลมชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ฝ่ามือใหญ่หนาคู่นั้นของเขา ครูดผ่านผิวเนื้ออันอ่อนนุ่มและบอบบางตรงต้นขาด้านในของฉันไล่ขึ้นไปด้านบนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะบดขยี้และเค้นตรงจุดเสียวซ่านซ้ำ ๆ อย่างหยาบโลนและร้ายกาจ
ทุก ๆ ท่วงท่าในการยืดเหยียดร่างกายจนสุดขีดจำกัด ต่างทำให้จุดซ่อนเร้นของฉันถูกเปิดเปลือยสะท้อนบนแผ่นกระจกตรงหน้า ความเสียวซ่านขั้นสุดยอดแล่นปราดจากปลายกระดูกสันหลังพุ่งตรงดิ่งขึ้นสู่สมอง เรียวขาทั้งสองข้างของฉันอ่อนเปลี้ยเพลียแรง หยาดน้ำหวานแห่งความกระสันรัญจวนหลั่งไหลจนเปียกชุ่มถุงน่อง
ทว่ายังไม่ทันที่ฉันจะได้ส่งเสียงสะอื้นไห้วิงวอนขอความเห็นใจ ความเป็นชายอันใหญ่โตที่แข็งขึงและร้อนผ่าวภายใต้กางเกงสแลกตัวหรูของเขา ก็บดกระแทกเข้าใส่ร่องสะโพกอันอวบอิ่มของฉันอย่างแรง ก่อนจะโหมทะลวงแทรกเข้าใส่ร่างของฉันด้วยความกระหายจนทำให้ฉันแทบเป็นบ้า...