Mga Web Novel at Kuwento na Lahat

องค์ชายหลี เจี๋ย องค์ชายใหญ่แห่งแคว้นหลู่ ผู้เก็บความคั่งแค้นที่พระบิดาต้องสังเวยพระชนม์ชีพด้วยถูกคำสั่งประหารจาก ฉีหวนกง พี่ชายแท้ๆ เมื่อครั้งแย่งชิงราชบัลลังค์ระหว่างรัฐ เขาตอบรับข้อเสนอแต่งงานกับธิดาของลุงตัวเอง หากแต่มิเคยปรารถนาองค์ชายา

เขาบอกเลิกเธอในวันที่เธอกำลังจะบอกว่าท้อง นอกเหนือจากนั้นเธอยังรู้ว่าการที่เขาเข้ามาในชีวิตเธอตั้งแต่วันแรก เพราะแค่พนันเล่นๆ หัวเพื่อน

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

เขาคือนายทุนใจร้าย ที่เข้ามาฮุบกิจการของครอบครัวเธอไปอย่างไม่เป็นธรรม ส่วนเธอคือทายาทเจ้าของโรงแรมดัง ที่อยากได้ของของเธอคืน การต่อสู้ของแม่นกน้อยที่มีดีแค่ความสวยกับพ่ออูฐแก่ที่มีดีแค่ความรวยจึงเริ่มขึ้น

อยากก็แค่โทรมา ค่าโรงแรมหารกันคนละครึ่ง ******** "เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ไม่ต้องคุยกันอีก" "อืม" เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม "ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน" ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร "เลิกกันแล้ว" ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ "ของขาด" ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง "อืม" เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน "ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ" ************** #ไม่มีนอกกาย

เมื่อความฟินหาได้จากทุกที่!!! ต่อไปนี้ทุกคนจะได้พบกับประสบการณ์ชวนฟินที่มาจากหลากหลายอาชีพและตามสถานที่ต่างๆ แล้วพบกันนะ...

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง . “เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางรูปงามหรือไม่” “หะ! พระองค์เอ่ยถามหม่อมฉันว่าอันใดนะเพคะ” “เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางรูปงามหรือไม่” “ก็...รูปงามเพคะ” หากไม่รูปงามก็คงไม่มีสาวงามมากมายหลงใหลเขาหรอก เอ๊ะ! แต่นางไม่แน่ใจว่าหลงใหลเขาหรืออำนาจที่เขามีกันแน่ “หากเจ้ากล่าวว่าเปิ่นหวางรูปงาม เช่นนั้นก็เลือกเปิ่นหวางเถิด” “เอ่อ...ท่านอ๋อง พระองค์เมาสุราใช่หรือไม่” เขากำลังเอ่ยอันใดรู้ตัวอยู่หรือไม่ “เปิ่นหวางมิได้เมาสุรา ก่อนหน้านี้เปิ่นหวางได้ยินเจ้าบอกว่ารองเจ้ากรมพิธีการหลี่อยากได้หลานตัวอวบอ้วน เปิ่นหวางสามารถช่วยเจ้าได้ บิดารูปงามมารดาน่ารักน่าเอ็นดู บุตรหรือจะขี้ริ้วขี้เหร่ไปได้” “มิรบกวนท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันขอตัว” หลี่เย่หรงที่คล้ายจะตกใจกับวาจาของชินอ๋องรีบก้าวเท้าเดินจากไปอย่างรวดเร็ว หัวใจไม่รักดีเต้นแรงอย่างไม่อาจห้ามปรามได้ “เปิ่นหวางจะรอเจ้าเปลี่ยนใจ” หม่าเซี่ยอวี้ส่งเสียงตะโกนตามหลัง

แต่งงานกันมาสามปี สิ่งที่เผยมู่เหยี่ยถนัดที่สุดคือการเอามีดกรีดแทงลงกลางใจของหลินซีอิน ทำให้เธอเสียใจ แม้พ่อแม่สามีจะไม่ชอบใจ แม้อาจารย์ที่ปรึกษาจะผิดหวังในตัวเธอ แต่หลินซีอินก็ยังคงอยากใช้ความจริงใจของตัวเองหลอมละลายหัวใจของสามี จนกระทั่งวันนี้ เธอถึงเพิ่งค้นพบว่าที่แท้รักแรกฝังใจของสามีก็คือคู่หมั้นของน้องชายเขา ช่างน่าขันสิ้นดี เธออยากมีลูกสักคน อย่างน้อยก็เพื่อให้อยู่เคียงคู่กับเผยมู่เหยี่ยไปจนแก่เฒ่า แต่กลับถูกบอกว่าไม่มีสิทธิ์ ช่างน่าขันยิ่งกว่า ในวันครบรอบแต่งงาน หลินซีอินเลือกที่จะจากไปอย่างเด็ดขาด เธอหันไปทุ่มเทให้กับการทำวิจัย คว้ารางวัลใหญ่ และสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศชาติ เธอเปล่งประกายเจิดจรัส ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมที่รายล้อมและคอยตามจีบเธอมีมากจนนับไม่ถ้วน สามปีต่อมา หลินซีอินจูงมือเด็กคนหนึ่งเดินออกมาจากโรงพยาบาลสูตินรีเวช เผยมู่เหยี่ยพุ่งเข้ามาขวางหน้าเธอราวกับคนบ้า “คุณท้องเหรอ?” หลินซีอินกลับยิ้มออก เธอปรายตามองเขาจากมุมที่เหนือกว่า “ฉันจะมีลูก แล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับอดีตสามีอย่างคุณด้วย?”

'ม่านไหม' ซีอีโอสาวบริษัทใหญ่ กำลังเผชิญกับวิกฤตออฟฟิศซินโดรมที่กัดกินร่างกาย จนกระทั่งเธอตัดสินใจทำตามคำแนะนำของเพื่อนสนิท ไปบำบัดอาการปวดเมื่อยที่สปาลับแห่งหนึ่ง และที่นั่น เธอได้พบกับ 'เพทาย' เทอราปิสหนุ่มรุ่นน้องเจ้าของมือร้อนผ่าว สัมผัสของเขาไม่ได้แค่คลายเส้นที่ยึดเกร็ง แต่กลับปลุกเร้าความปรารถนาที่ซ่อนเร้นให้ตื่นเพริด จากความสัมพันธ์ที่เกินเลยบนเตียงนวด แปรเปลี่ยนเป็นพันธนาการที่เร่าร้อนและอันตราย เมื่อเธอพบว่าตัวเองกำลังเสพติดสัมผัสของเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น มาลุ้นกันค่ะ เธอจะทำอย่างไรกับอาการเสพติดนี้ จะหักดิบยอมตัดใจ หรือปล่อยให้เป็นแค่ความสัมพันธ์ลับๆ ต่อไป

เมื่อเธอต้องทดแทนบุญคุณตั้งแต่อายุ 18 กับคำสั่งเสียสุดท้ายของบิดา ‘ดูแลคุณลีอันโดรให้ดี’ นั่นทำให้เธอติดแหง็กอยู่เป็นสาวใช้ข้างกายที่กระทั่งถุงยางก็ต้องไปซื้อให้

ฉันกุมความลับของเธอแล้ว ดูท่าเธอจะหนียากสักหน่อยนะ ฉันมันพวกเกลียดการโกหกซะด้วยซิ เธอจะไปไหนไม่ได้จนกว่าฉันจะสั่ง!

ทุกอย่างที่อยากได้ เขาต้องได้ รวมถึง ‘ยัยแว่นบื้อ’ นั่นด้วย “ปากอย่างเธอ ฉันไม่เอาทำเมียหรอก” “หน้าหมาแบบพี่ หนูไม่เอาทำผัวเหมือนกัน”

คำโปรย "2 ขีดหมายความว่าไงวะ" "ก็หมายความว่าเมียมึงท้องไงควาย" "นี่กูกำลังจะเป็นพ่อคน" "มึงจะดีใจเxี้ยอะไรก่อน ตอนนี้เมียมึงไปแล้ว" "ยินดีด้วยครับเพื่อนมึงได้เสียเมียไป 100% แล้ว" "ตอนมีไม่รักษามาเห็นค่าอะไรตอนนี้" พอ.และนอ.ถูกคลุมฝูงชนใหแต่งงานกัน โดยที่พอ.ไม่เต็มใจและหลังจากแต่งงานเขามีข้อตกลงกับนอ.ก็คือ 3 เดือนหย่า เพราะเขาได้ตกลงกับพ่อไว้ว่าจะแต่งงานกับเธอเพื่อตำแหน่งที่พ่อจะยกให้ โดยที่พ่อไม่รู้เลยว่าเขาได้ยื่นข้อเสนอให้กับเจ้าสาวของเขาแล้วและตลอดระยะเวลา 3 เดือนเขาก็จับนอ.กดทุกวันจนท้อง สุดท้ายนอ.เป็นฝ่ายจากไปเพราะแฟนเก่าของพอ.กลับมา " งั้นฉันขอถามอะไรคุณอย่าง ที่ผ่านมาคุณเคยรักฉันบ้างไหมคะ " "ไม่ฉันไม่เคยรักเธอ" " " งั้นเราก็หย่ากันเถอะค่ะ ฉันคืนอิสระให้ คุณจะได้กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมเหมือนที่คุณต้องการ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคุณกับฉันเราไม่เคยรู้จักกัน บังเอิญเจอก็ไม่ต้องทักเอาแหวนของคุณคืนไป ไม่ต้องฟ้องหย่าเดี๋ยวฉันเซ็นให้เอง ลาก่อนตลอดกาล"

หล่อนส่งเสียงครางเบา ๆ แต่ลินินก็ได้ยินชัดเจนเพราะแถวนั้นเงียบเชียบ พ่อเลี้ยงเจตภพค่อย ๆ...

หนึ่ง เธอต้องมีเซ็กซ์กับเขา สอง ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้ สาม หากเขาเบื่อ เธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาทันที เงื่อนไขสามข้อที่พัตเตอร์ตั้งขึ้นเพื่อแลกกับค่ารักษาอาการป่วยแม่ของนับดาว เดิมทีนับดาวกังวลเงื่อนไขข้อแรกมากๆ แต่เพื่อให้คุณแม่ได้ย้ายมารักษาตัวโรงพยาบาลชื่อดังที่กรุงเทพ นับดาวจึงยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เขาแลกกับชีวิตคุณแม่ และได้แต่ภาวนาให้เขาเบื่อเธอเร็วๆ แต่ทว่าตอนนี้ใจมันกลับสวนทางที่ดันกลัวเงื่อนไขข้อสาม เพราะไม่อยากให้เขาเบื่อเลยสักนิด ถึงเขาจะเป็นคนดุ ปากแซ่บไปหน่อย ใจร้ายเป็นบางที และถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเป็นคนที่ไม่ควรรัก แต่หัวใจก็แปลกพิกลที่ดันหวั่นไหวแอบรักเขาเข้าอย่างจัง

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

โซล บารมี บวรกิจวัฒนา ปีสี่ คณะวิศวะ 189/64 นิสัย เป็นคนรักเพื่อน เสียสละให้เพื่อนได้ทุกอย่าง ภายนอกเหมือนเป็นคนเจ้าชู้ ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่ไม่ชอบผูกมัดกับใคร ฝังใจกับเรื่องรักในอดีตของตัวเอง ใยไหม ธันยรัตน์ วราพิพัฒน์ ปีสี่ คณะวิศวะ 162/49 นิสัย ดาวมหาลัยคนสวย เป็นคนนิ่ง ๆ ต่อหน้าคนอื่นเป็นคนพูดน้อย จะพูดมากเฉพาะอยู่กับเพื่อนสนิท ผู้ชายคนไหนมาจีบก็ไม่สน ฝังใจรักกับผู้ชายคนเดียว Spoilt “ที่นี้รู้หรือยังว่าเธอมันโง่ โง่แล้วก็ยังอวดฉลาด” “หยุดด่าฉันสักที!!! ฉันรู้แล้วว่าตัวเองโง่ แล้วยังไงล่ะ ตอนนี้ฉันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว” “ฉันถึงถามเธอไงว่าเธอมีเหตุผลอะไรถึงได้เอาตัวเองมาเสี่ยงแบบนี้”

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

แอนนี่ เด็กสาววัย 19 ปี ทายาทเจ้าของโรงแรมหรู ใช้ชีวิตคุณหนูอย่างเต็มที่ แต่ในความสวยซนแฝงไว้ด้วยความอยากรู้อยากลอง เธอแอบหนีเที่ยวกลางคืนและได้พบกับ “อัครา” นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัย 43 ปี ที่ทั้งสุขุม ดุดัน และมีเสน่ห์ร้ายลึก จากคำชมธรรมดากลางคลับ... สู่ค่ำคืนร้อนแรงในห้องสวีท จากชายแปลกหน้ารุ่นพ่อ... กลายเป็นคนที่เธอเรียกด้วยคำว่า “ป๋า” เมื่อความสัมพันธ์ลับเริ่มมีใจจริงเข้ามาเกี่ยว... ใครกันแน่ที่กำลังตกหลุมพรางของใคร? ความต่างวัยจะกลายเป็นอุปสรรค หรือเป็นรสชาติที่ทำให้รักนี้เร่าร้อนขึ้นไปอีก

เพล้ง !!! ภาพที่อลีนาออกมาเห็นเต็มสองตาทำสติของเธอแตกพล่านไปพร้อมกับแก้วน้ำในมือที่ร่วงหล่นกระแทกพื้น "แม่งเอ๊ย !" ทำเอาสองหนุ่มสาวที่กำลังนัวเนียกันบนโซฟากลางห้องถึงกับหันมามองเธอด้วยท่าทีหัวเสีย โดยเฉพาะภูภามว์... "ทำบ้าอะไรของเธอ ฮะ !" "คุณภามว์นั่นแหละ กำลังทำอะไร" "ฉันทำอะไร ?" "ก็ที่คุณเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในบ้าน แล้วทำแบบเมื่อกี้นี้ไง" "แล้วทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้" นัยน์ตาของเขาเยือกเย็นลงขณะสืบเท้าเข้ามาใกล้เธอ "ก็เพราะอุ้มยังอยู่ที่นี่ อยู่ตรงนี้ต่อหน้าคุณ" อลีนากำฝ่ามือเข้าหากันแน่น ยามพรั่งพรูความอัดอั้นออกจากอก "อุ้มเป็นเมียคุณนะ" ทำไมต้องเป็นที่นี่ ในบ้านหลังนี้ ต่อหน้าเธอ... "เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า" หลังสิ้นประโยคที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของ ริมฝีปากหยักก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยันให้เห็น "ที่นี่เป็นบ้านของฉัน ฉันจะทำอะไรกับใครก็ได้ ส่วนเธอเป็นแค่ปลิงที่ขอมาอยู่อาศัย" "..." "แล้วที่สำคัญนะ... เธอไม่ใช่เมียของฉัน"