모두

การปรากฏตัวอีกครั้งของเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่แห่งภาคพื้นอินโดจีนอย่าง ‘ทัพเทวา สุรนาถไมตรี’ ทำให้แพทย์หญิงคนสวยแผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อประจำโรงพยาบาลจังหวัดมุกดาหารอย่าง ‘สายป่าน ภูสิทธิ์อุดม’ ถึงกับแทบหยุดหายใจไปทันที เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยปฏิเสธรับรักจากเขา และเขาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเขากลับมาอีกครั้ง กลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมแน่นอยู่ในอก!!!

แวมไพร์หนุ่มส่งเสียงครางในลำคออย่างแสดงถึงความพึงพอใจในขณะที่คมเขี้ยวอันแหลมคมเองก็กำลังไล่ขบกัดตั้งแต่ปลายขาของเหยื่อคนสวยไปยังขาอ่อนด้านในด้วยความหลงใหล และรสชาติของเลือดอันหอมหวานที่แตะสัมผัสอยู่ที่ปลายลิ้น หากแต่ว่ายังไม่ทันที่เขานั้นจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ เรียวขาสวยของมนุษย์ ( เมีย ) ขี้วีนก็ได้จัดการยกขึ้นมายันที่แผงอกแกร่งของเขา พลางออกแรงถีบไปด้วยจนร่างของเขานั้นได้ลอยไปกระแทกเข้ากับหัวเตียง แล้วจัดการเอ่ยออกมาไปด้วยอย่างหงุดหงิดเต็มทน "บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าสรุปแล้วเป็นแวมไพร์หรือว่าเป็นปลิงกันแน่!! ดูดไปทั้งตัวแบบนี้...เอาให้ตายคาอกไปเลยมั๊ย!! ห๊ะ!!" "ไม่เอาแล้วค่ะเมีย เดี๋ยวลงไปซื้อชานมไข่มุกด้านล่างคอนโดให้นะคะ ไม่หงุดหงิดแล้วนะคะ"

พระเอกเพลย์บอยถูกใจนางเอกตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเขาตั้งใจเข้าไปหลอกเอาเธอ แต่มีเหตุการณ์พลิกผันทำให้ได้เธอมาครอบครองโดยที่ไม่ต้องลงมืออะไรมากมายแถมยังถ่ายรูปแบล็คเมล์เธอไว้อีกด้วย ทุกอย่างกำลังไปได้ดีแต่แฟนเขาดันกลับมา...

เพราะรักมากจนยอมแต่งงานด้วยและมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่เธอ ก่อนจะมารับรู้ภายหลังว่าเธอแค่ต้องการเงินเท่านั้น หนำซ้ำยังโดนพ่อของเธอทำร้ายจนปางตาย หลังจากหายไปถึงสามปี จึงกลับมาทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของตนเองพร้อมเอาคืนผู้หญิงร้ายกาจเช่นเธอ

“เรียกใครป้า!” เจ๊ลินนักเขียนสายเหวี่ยงวัย 35 ปะทะ ‘เขตต์’ เด็กเปรตวัย 18 กลางสี่แยก จากคู่กรณีหน้ากวน สู่เด็กในปกครองที่ใช้ร่างกาย ชดใช้ค่าเทอมคืนป้าทุกคืน!

เธอต้องกลายเป็นแค่เมียคืนเดียวอย่างนั้นหรือ... รอยเลือดที่บ่งบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย ถ้าเพียงแต่ตอนนั้นเธอหักห้ามใจของตัวเอง ผลักเขาออกไป ไม่เผลอหลงใหลไปกับความใกล้ชิดที่โหยหา เรื่องทุกอย่างคงไม่เกิดขึ้น เขาคงไม่มองเธอว่าเป็นผู้หญิงใจง่ายที่พาตัวเองเข้าไปอ่อยถึงในห้องนอน แต่ต่อให้มานั่งโทษใครสุดท้ายก็ไม่มีประโยชน์อะไร เธอเสียใจกับมันมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอจะเป็น อิงวิฬาร์ คนใหม่ที่เข้มแข็งและระมัดระวังตัวมากกว่าเดิม ไม่ใจง่ายแบบเดิมอีก…ไม่อีกแล้ว แรงขยี้ถูกส่งผ่านจากมือบางลงบนผืนผ้า จนฝ่ามือแดงช้ำ แสบไปหมด “พี่กล้าคนใจร้าย บ้าที่สุดเอาเงินฟาดหัวแบบนี้ได้ยังไง” เธอขยี้ขจัดคราบสกปรกให้หายไป แต่คราบความเสียใจในใจยังคงอยู่ เธอจะปิดประตูลงกลอนหัวใจ พอกันทีกับความรักที่ชื่อ…กฤตธวัช

มีคู่หมั้นทั้งทีก็ดันได้มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ชื่อก็ไม่รู้ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ เธอจะลากเขามาทำปู้ยี่ปู้ยำก่อนเปิดตัวหมั้นหมาย #รักโรแมนติกคอมมิดี้ #รักเดียวใจเดียว #รักวัยรุ่น

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สามของเรา อาหารเย็นพร้อมแล้ว..แต่เขาไม่ได้กลับมาบ้านเลย ชีวิตคู่ของเราไม่เคยสร้างมาจากความรัก มีแต่เพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น สามปีผ่านไป ไร้บุตร แม่สามีที่ไม่เคยยอมรับฉัน สามีที่ห่างเหิน และกระนั้น... ฉันก็ยังรักเขา สามวันก่อน ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ เย็นนี้ ฉันหวังว่าจะได้บอกข่าวดีกับเขา แต่การแจ้งเตือนหนึ่งได้ทำลายทุกอย่าง: รูปถ่ายของเขา กำลังจูบกับพี่สาวของฉัน ฉันจำสถานที่นั้นได้ ฉันหยิบกุญแจแล้วออกไป ฉันกลับมาบ้านคนเดียว ฉันร้องไห้ตลอดทั้งคืน ในห้องถัดไป พวกเขาร่วมรักกัน และฉัน ตัวขดอยู่บนโซฟา ฉันถึงก้นเหวของหัวใจ เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของเขาปลุกฉันด้วยถังน้ำเย็นจัด เธอตะโกนใส่ฉันว่าฉันไม่ใช่ลูกสะใภ้ของเธออีกต่อไป ว่าฉันไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป แล้วฉันก็จากมา ตัวเปียกชุ่ม อับอายขายหน้า แตกสลาย แต่ในกระเป๋าของฉัน มีกระดาษย่นๆ ใบนั้น ชื่อของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สายตาที่มองมาที่ฉัน เมื่อคืนนี้ สายตาเดียวที่มองเห็นตัวฉันจริงๆ บางที นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

ชลิดาได้ตระหนักแล้วว่า กฎแห่งกรรมมีอยู่จริง สิ่งที่เธอเคยก่อกรรมไว้กับผู้หญิงคนหนึ่ง...และเด็กตัวเล็ก ๆ อีกคน กำลังย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอช้า ๆ อย่างทรมาน เธอไม่รู้เลยว่า ต้องชดใช้ไปอีกนานแค่ไหน รู้เพียงว่า ทุกอย่างในชีวิตกำลังค่อย ๆ พังลงทีละอย่าง ทั้งพ่อแม่ที่เคยรักใคร่ พี่น้องที่เคยสนิทชิดใกล้ กระทั่งอนาคตที่เคยสว่างไสวรออยู่ข้างหน้า ก็เริ่มเลือนรางราวกับถูกมือของโชคชะตาขีดฆ่าอย่างไร้ความปรานี

เธอซิงหรือไม่ซิงเดี๋ยวฉันจะเป็นคนพิสูจน์เองคุณพยาบาล! แต่เท่าที่จะได้คืนนั้นเธอยั่วฉันก่อน แบบนี้เอาอะไรมาซิง!

เมื่อม้าตัวโปรดถูกทำร้ายพร้อมกับมีการลอบวางเพลิงเผาไร่ บัลลังก์เมฆ เดวิดสัน วินส์ตัน พ่อเลี้ยงหนุ่มมาดโหดโคตรเถื่อน จึงอาละวาดประหนึ่งนรกแตก และทันทีที่ได้รู้ว่าคนที่กล้ากระตุกหนวดเสือคือลูกสาวสัตรูอย่างบุปผาสวรรค์ นฤบดินทร์ ยัยเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แก่นกะโหลกกะลา แถมยังแสบซ่าเหลือใจ ถึงแม้ลึกๆ เขาจะเอ็นดูเธอ แต่ความผิดครั้งนี้มันเกินจะให้อภัย ฉะนั้นพ่อหนุ่มบ้าเลือดจึงไม่รอช้าที่จะยัดเยียด ‘นรก’ บนดินให้เธอด้วยการ ‘ปล้นความสาว’ อย่างป่าเถื่อนหยาบคาย ทว่าครั้นได้ลิ้มลองแม่ม้าดีดกะโหลกจอมพยศเขากลับติดใจ ฉะนั้นครั้งเดียวจึงไม่เคยพอ! จนสุดท้ายความแตก แต่เขากลับปฏิเสธความรับผิดชอบอย่างไม่แยแส สร้างความอับอายให้แก่บุปผาสวรรค์จนแทบอยากจะกลั้นใจตาย จนเมื่อพ่อของสาวน้อยจับเธอใส่ตะกร้าล้างน้ำ แล้วประกาศหาสามีให้ลูกสาวที่กำลังท้องอ่อนๆ อย่างหน้าชื่นตาบาน บัลลังก์เมฆถึงคิดได้ว่า เมียเขา! ลูกเขา! เขาจะไม่ยอมยกให้ไอ้หน้าไหนทั้งสิ้น “มาขัดจังหวะตอนที่คนอื่นกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแบบนี้ ต้องโดนลงโทษรู้ไหมยัยหนูผี” “อย่านะตาเฒ่า! คิดจะทำอะไร!” “จับปล้ำเด็กทำเมีย เพราะคนแก่เกิดอยากกินเด็ก”

“แด๊ดดี้ชอบพี่ปูลมเหรอครับ” เทรย์ถามพ่อที่มองตามเทียนหอมเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นหลังจากที่เขาบอกว่าอยากกินขนมไทย “เปล่า,ทำไมเทรย์ถึงคิดว่าแด๊ดชอบพี่ปูลมละลูก” ธามไทถามลูกชายที่จู่ๆก็ถามเขาและสายตาของเขาก็อยู่ที่สะโพกกลมกลึงของเทียนหอม “เทรย์เห็นแด๊ดดี้ชอบมองพี่ปูลม” “ก็แค่มอง คนคุยกันก็ต้องมองกันสิลูก” “แล้วทำไมแด๊ดดี้ไม่มองคุณย่าเหมือนมองพี่ปูลมล่ะครับ” “ก็,เอ่อ..” ลูกหนอลูกถามแบบนี้แล้วพ่อจะตอบยังไงดีล่ะ “พี่ปูลมสวยและใจดีถ้าเทรย์โตเท่าแด๊ดดี้ เทรย์จะจีบพี่ปูลม” เด็กชายตัวน้อยบอกพ่อตามที่เขาคิด “สวยตรงไหน อกแบนยังกับไข่ดาว ก้นก็แฟบ เอวก็ไม่มี หน้าตาก็งั้นๆ..” ธามไทวิจารณ์เทียนหอมขณะที่เจ้าตัวถือถาดขนมไทยที่ลูกชายของเขาอยากกินเข้ามาพอดี “โหแด๊ดดี้ พี่ปูลมทั้งสวยทั้งเซ็กซี่นะครับ” “เซ็กส์เสื่อมน่ะสิ”

"ฤดูใบไม้ร่วงที่เกิดขึ้น แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาปแต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา แม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญ แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราสองไว้จะเป็นปัจจุบันขณะเสมอดั่งสัจจะนิจนิรันดร์"

เมื่อความประทับใจแรกพบนำไปสู่ความเสน่หา และด้วยความเมาทำให้เขาและเธอมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง

เรื่องย่อ เรื่องราวของ สองหนุ่มกับหนึ่งสาว ที่ทำงานอยู่แผนกเดียวกัน เข้า พักห้องพักที่ใกล้กัน ตอนอยู่หน้างานทุกคนก็ล้วนทำหน้าที่ตัวเองกันอย่างดี คนหนึ่งเป็นผู้จัดการแผนก ถึงแม้จะอายุน้อยกว่าหน้าที่การงาน แต่เขาก็เป็นเก่งมีความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่ง อีกคนเป็นหัวหน้าแผนกที่มากประสบการณ์ ภายนอกดูเป็นคนแรงหยิ่งๆ แต่ความจริงคนอ่อนโยน ใจดีเป็นมิตรกับเพื่อนร่วมงาน เป็นหัวหน้างานที่ดี ส่วนอีกคนเป็นพนักงานบรรจุใหม่ ที่มีแพชชั่นการทำงานอย่างเต็มเปี่ยมและเป็นที่เอ็นดูของผูัใหญ่ แต่หากเป็นการใช้ชีวิตส่วนตัว ทั้งสามกลับ มีรสนิยมเรื่องบนเตียงที่เหมือนกัน ความสนใจในตัวของอีกฝ่ายที่ต่างออกไป แต่มันกลับลงตัวเมื่อมาอยู่ด้วยกัน นั้นจึงทำให้เกิดความสัมพันธ์สามคนเราภายใต้ห้องพักที่เป็นพื้นที่ส่วนตัว แต่เมื่อต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอก ทุกคนก็จะวางตัวตามสถานการณ์และสถานะที่อยู่ต่อหน้าผู้คน เพื่อรักษาภาพลักษณ์และตำแหน่งหน้าที่การงานของตัวเองกัน ‘แม้สังคมจะไม่เปิดรับ ความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เราสามคนก็เปิดใจยอมรับกันเองได้นี่ เพราะมันเป็นเรื่องของเราสามคน’

สำหรับ 'ธัน' เดือนธันวาคมคือเดือนแห่งความซวยซ้ำซวยซ้อนที่อยากให้รีบผ่านพ้นไป แต่ปีนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อเธอเดินเข้าไปในคาเฟ่ที่อบอวลด้วยกลิ่นซินนามอนและได้พบกับ 'ธันย์' ชายหนุ่มเจ้าของชื่อที่ออกเสียงเหมือนเธอราวกับก๊อปปี้มา "เรียกธันย์เหรอครับ" "เปล่าค่ะ... ฉันชื่อธัน" ท่ามกลางลมหนาวที่พัดพาความเหงามาทักทาย ธันย์อาสาจะเปลี่ยนเดือนที่แสนโชคร้ายของเธอให้กลายเป็นเดือนที่อบอุ่นที่สุด ผ่านโปรเจกต์ลับในสมุดบันทึกที่ชื่อว่า Dear December เมื่อ 'ธัน' หนึ่งคนคือความซวย และ 'ธันย์' อีกคนคือโชคดี... แล้วเดือนสุดท้ายของปีนี้ จะลงเอยด้วยคำว่ารักได้หรือไม่

“เมื่อเธอได้มาพบกับ “นับสิบ” อีกครั้งในรอบ 12 ปี คนที่เคยเป็นรักแรกและเเสนดีกับเธอเสมอแต่ไหงเขาถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ ทั้งรูปร่าง คำที่พ่นออกมา ผีห่าซาตานตนไหนเข้าสิงพี่กันเนี่ย พี่นับสิบของฉันถึงได้กลายเป็นอีกคนได้ถึงขนาดนี้!” “ฉันไม่อยากคุยกับคนไม่รู้จักพอค่ะ” “ฮะ อะไรของเธอ ใครไม่รู้จักพอฮะ?” “คนนิสัยไม่ดีแถวนี้ค่ะ ไม่รู้จักพอ ไม่เห็นหัวเมียหัวลูก ฉันไม่อยากคุยกับคนนิสัยแบบนั้นค่ะ” “เธอหมายถึงอะไร” “มีเมียแล้วก็ควรจะจูบแต่เมียตัวเองนะคะ ไม่ควรมาจูบกับคนอื่น” “เพ้อเจ้ออะไรของเธอ”

เมื่อตระกูลอวี๋ที่เคยรุ่งเรืองต้องตกต่ำลงจนถึงขีดสุด เพราะความใจดีเกินเหตุของบิดา อวี๋เซี่ยวซิน บุตรีเพียงคนเดียวจึงต้องแบกรับชะตากรรมเพื่อกอบกู้ฐานะครอบครัว นางจำใจเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาของ รุ่ยอ๋อง หรงเยี่ยน ท่านอ๋องผู้เย็นชาและทรงอำนาจ แม้ในใจจะปรารถนาเพียงชีวิตอิสระและอยากถูกคัดออกใจจะขาด ทว่ายิ่งนางพยายามทำตัวให้ไร้ค่าหรือซอมซ่อเพียงใด กลับยิ่งไปสะดุดตาบุรุษหนุ่มผู้มองทะลุทุกหน้ากากอย่างรุ่ยอ๋องเข้าอย่างจัง จากความตั้งใจที่จะเป็นเพียง "ไม้ประดับ" กลับต้องกลายเป็น "หมากสำคัญ" ในวังวนแห่งอำนาจ เมื่อท่านอ๋องจอมเจ้าเล่ห์ไม่ยอมปล่อยนางไปง่ายๆ เซี่ยวซินจะหาทางรอดจากกรงทองนี้ หรือจะยอมแพ้ให้แก่ลิขิตรักที่นางไม่เคยต้องการ

“นี่มันผิดศีลธรรม! เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนรักฉันนะ ให้ตายเถอะ!” ฉันก้าวเข้าไปใกล้อีกนิด พยายามสะกดกลั้นไม่ให้ตัวเองสั่น “ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นใคร” ฉันกระซิบ “แต่มันสำคัญจริงเหรอ? ฉันรู้ว่าคุณต้องการฉันไม่ต่างจากที่ฉันต้องการคุณ หลังจากเมื่อคืน คุณไม่มีวันแกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรอก” ฉันหลงใหลผู้ชายคนนี้มานานหลายปี รักเขาอย่างเงียบงันและหมกมุ่น ในขณะที่เขามองฉันเป็นเพียงลูกสาวผู้ไร้เดียงสาของเพื่อนสนิทเท่านั้น ดังนั้นฉันจึงวางแผน สวมหน้ากากปิดบังตัวตน และมอบค่ำคืนอันหุนหันพลันแล่นที่เขาจะไม่มีวันลืม ตอนนี้เขารู้ความจริงแล้ว และตอนนี้เขาก็ไม่อาจตีตัวออกห่างจากฉันได้อีก สิ่งที่เรามีร่วมกันนั้นทั้งอันตราย น่าหลงใหล และผิดอย่างสิ้นเชิง แต่ถ้ามันเป็นความผิดพลาด แล้วทำไมมันถึงรู้สึกถูกต้องเหลือเกิน? เมื่อความลับของเราถูกเปิดเผย มันจะทำลายทุกอย่างหรือไม่ ทั้งชื่อเสียงของเขา ครอบครัวของฉัน และทุกสิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ระหว่างเรา? และเมื่อพ่อของฉันรู้ความจริง จะยังมีอะไรให้กอบกู้อีกหรือเปล่า?

เพื่อนสนิทคิด(ไม่)ซื่อ ที่ต่างคนก็ต่างรู้สึกดีต่อกัน แต่ทว่าดันปากไม่ตรงกับใจเพียงเพราะสถานะคือเพื่อน