All Web Novels & Stories

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

เขาเหลือบสายตามองแก้มบางที่อยู่ไม่ห่างจากปาก จมูกน้อย ๆ ของนางคลอเคลียอยู่ที่ลำคอของเขาเมื่อก้าวเดิน เขาไม่คิดให้เสียเวลา ลดฝีเท้าในการเดินให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วคิดกำไรด้วยการจูบมุมปากและหอมแก้มของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็แผ่วเบานุ่มนวล เพราะไม่อยากทำให้นางตื่นจนเสียโอกาส มือไม้ก็ลูบไล้ความนุ่มเนียนจนลื่นมือของผิวแท้ ที่มีเพียงผ้าผืนน้อยปิดกั้นไว้ “สตรีขี้เมามันไม่งาม แต่ข้าก็ชอบถ้าเป็นเจ้า” เขาพึมพำชิดริมฝีปากอวบอิ่ม ประทับจูบลงไปแนบแน่นเมื่อวางร่างของนางลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว...

ด้วยริมฝีปากที่ผนึกเข้าหากันแน่นราวกับโหยหา เพลิงบดปากกับริมฝีปากจิ้มลิ้มของน้องเมียอย่างดูดดื่มเร่าร้อน “เมฆ... เอ็งรู้ใช่ไหมว่าพี่ต้องการเอ็ง ต้องการมานานแล้ว” จมูกของเพลิงรับรู้ได้ถึงกลิ่นแป้งอ่อนๆ ที่ซอกคอของชายหนุ่ม เขาจูบฟัดที่แก้ม ซอกคอ เรื่อยลงมาถึงหัวไหล่ที่บิดลู่เข้าหากันเพราะความเสียวซ่าน “อ๊อย... ” น้องเมียตัวอ่อนตัวงอ โดนจูบจนอ่อนระทวยไปทั้งตัว คนตัวใหญ่จูบไซ้ไล่เรื่อยลงมาถึงรอยยุบน้อยๆ ที่บริเวณกระดูกไหปลาร้า แอ่งอารมณ์ที่ทำให้ไหล่ของเมฆบิดลู่เข้าหากัน เพราะว่าขณะกอดจูบ แก่นกายใหญ่ยาวของเพลิงที่เบียดคลึงเสียดสีอยู่กับหน้าขาของเมฆ

เมียชังที่ไม่ต้องการเมื่อถึงเวลาก็ต้องไป แต่ใครจะไปคิดว่าการจากลาครั้งนี้จะไม่ได้ออกมาตัวคนเดียว เพราะยังมีอีกหนึ่งชีวิตติดท้องเธอมาด้วย

จู่ๆ ก็เป็นนางร้ายที่หวังจะเคลมพี่เขยแต่งแทนพี่สาว หากเป็นเจ้าร่างเดิมน่ะใช่! แต่สำหรับนางคนนี้เห็นเขาเป็นแค่ม้าตัวผู้ตัวหนึ่งเท่านั้น หลังผ่านคืนเร่าร้อนนางก็รีบหอบเงินสองแสนตำลึงหนีไปทันที

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

ซูเจิน นักพฤกษศาตร์ เดิมทีเธอก็ทำงานวิจัยอยู่แต่ในห้องทดลอง แต่เพราะต้องการจะออกนอกพื้นที่ จึงได้เดินทางไปกับทีมสำรวจในป่าใหญ่ทางเหอหนาน ที่ไม่มีผู้ใครเข้าไปถึงมาก่อน งานนี้ก็เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

นางเคยถูกคนรักและน้องสาวร่วมมือกันฆ่าเพื่อเงินประกัน เมื่อลืมตาอีกครั้ง วิญญาณของหญิงสาวไอคิวสูงกลับมาอยู่ในร่าง ฮองเฮาผู้ไร้อำนาจ แห่งวังหลวง ห้าสนมคิดโค่นนาง ขุนนางเฒ่าคิดใช้วังหลังเป็นหมาก ไทเฮาคิดวางยาบุตรชายเพื่อรวบอำนาจ แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า...ฮองเฮาคนเดิมได้ตายไปแล้ว จากนี้ไป นางจะไม่อ้อนวอน ไม่ถอยหนี และไม่ให้อภัย

ก่อนวันแต่งงานนางได้รู้ความจริงว่าเขาไม่ได้รักนาง ที่จะแต่งกับนางเพื่อต้องการให้นางสละตำแหน่งพระชายาอ๋องให้สตรีที่เขารัก รุ่ยรั่วฉี สตรีที่ขโมยชีวิตของนางมา17ปี รุ่ยรั่วฉีแกล้งล้ม เขารีบอุ้มขึ้นรถม้า ทิ้งให้นางเดินกลับเองท่ามกลางฝนตก นางบาดเจ็บนอนอยู่โรงหมอ เขาไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็น ยังหาว่านางเรียกร้องความสนใจ ไฟไหม้ นางถูกชนล้มลงถูกคนเหยียบซ้ำร้องขอให้เขาช่วย เขาลังเลสุดท้ายก็ทิ้งนางแล้วรีบพารุ่ยรั่วฉีหนีไป นางกับรุ่ยรั่วฉีตกทะเลสาปพร้อมกัน ทั้งเขาและพี่ชายของนางกระโดดลงไปช่วยรุ่ยรั่วฉี ไม่มีใครสนใจร่างของนางที่จมดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาป

ในวันที่เธอตั้งใจบอกเขาว่า ‘ท้อง’ เป็นวันเดียวกันที่เขาตั้งใจ ‘ทิ้ง’ เธออย่างเย็นชา ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ที่ว่าความรู้สึกที่ผ่านมาเป็นแค่เรื่องหลอกลวง

อันฉี เภสัชกรสาวผู้กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับชายที่รัก กลับต้องจบชีวิตลงกลางสายฝนจากอุบัติเหตุไม่คาดฝัน แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งเธอกลับมาอยู่ในร่างของ “ซูมี่” ฮูหยินผู้ไร้ค่าแห่งจวนแม่ทัพ สามีของนางคือ “หลี่เหยียนเฟิง” แม่ทัพหนุ่มผู้เย็นชาและมีใบหน้าเหมือนคู่หมั้นของเธอราวกับคนคนเดียวกัน ทว่าเขากลับรังเกียจนาง แม่สามีคิดเขี่ยนางพ้นตำแหน่ง คนทั้งจวนเหยียบย่ำดูแคลน และในวังหลวง ยังเต็มไปด้วยเล่ห์กลและคมมีดที่มองไม่เห็น

‘สวรรค์หรือโชคชะตาที่เล่นตลก คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนอยากจะฆ่า ในเมื่อข้าอยากเป็นเพียงคุณหนูเสพสุขไปวัน ๆ แต่บารมีไม่ถึงวาสนาไม่อำนวย เช่นนั้นข้าจะทำตามลิขิตฟ้า กลายเป็นนางร้ายอย่างที่สวรรค์ต้องการ’

วันนั้นชายผู้นั้นทิ้งนางไว้เบื้องหลังพร้อมกับเจ้าปีศาจน้อยที่อยู่ในครรภ์ ในวันนี้ที่นางมั่งมีชายผู้นั้นดันกลับเข้ามาในชีวิต อ้างสิทธิ์ความเป็นสามี แต่ช้าก่อนเพราะสามีข้านั้นตายไปนานแล้ว!

“เขาเห็นเธอครั้งแรกผ่านหน้าจอ…และตกหลุมรักโดยไม่มีเหตุผล” เพียงเสี้ยววินาทีในสายวิดีโอคอลที่เธอคุยกับน้องสาวฝาแฝดซึ่งเพื่อนสนิทของเขา ภาพของผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างไม่อาจลบเลือน ดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มบางเบานั้น ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจใครอย่างเขา…เริ่มคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว จากความบังเอิญ กลายเป็นความตั้งใจ จากความสนใจ กลายเป็นความต้องการ และจากความต้องการ…กลายเป็นความอยากครอบครอง หลายปีผ่านไป เธอกลับมาเมืองไทยเพื่อศึกษาต่อ โดยไม่รู้เลยว่า “ใครบางคน” เฝ้ารอเธอมาโดยตลอด การพบกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ “แผนการ” ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็นเธอ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร… เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก แต่คือ “คนที่เขาต้องได้มา” เท่านั้น

“ยิ้มอะไรมิทราบ? ” ถามไม่พอใจหลังจากเขามองจ้องตนอยู่ครู่หนึ่งก็ยิ้มปนขำออกมา “ก็ตลกดี ผมไม่คิดว่าเสื้อผมลลินจะใส่ออกมาเป็นเดรสแบบนี้” “ก็ดูหุ่นตัวเองมั้ง อย่างกับหมียักษ์” หล่อนตอบกลับ “ก็ผมมีกล้ามเนื้อ อีกอย่างผมก็สูงด้วย ผมสูงตั้งร้อยเก้าสิบนะลลิน คุณน่ะเตี้ยเอง” “ฉันไม่ได้เตี้ย ฉันสูงตั้งร้อยหกสิบแปดย่ะ! ” “อยู่กับผมก็เตี้ยอยู่ดี เอาล่ะผมจะไปส่งเอง” “ไม่ต้อง ฉันกลับเองได้”

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม...

“แต่งกับหญิงอัปลักษณ์ใบหน้าของนางน่าเกลียดน่ากลัวจนคนเห็นเป็นลมล้มพับไปก็หลายคนแล้ว ท่านอ๋องฝ่าบาททรงคิดอะไรอยู่”

‘หนีตาย ยากจน แม่ป่วย ผัวสติไม่ดีแล้วยังตั้งครรภ์ด้วย..ไม่น้าา เอาชีวิตซีอีโอสาวสวยรวย เลิศ เชิด โสดของนางกลับคืนมาเดี๋ยวนี้ ฮือฮือฮือ’ เยว่ชิงคิดเรื่องเลวร้ายที่นางต้องประสบพบเจอหลังฟื้นขึ้นมาอีกครั้งแล้วอยากจะร้องไห้

กลางวัน เธอคือนักศึกษาสาว กลางคืน เธอคือทาสบำเรอบนเตียงมาเฟีย เมื่ออุดมการณ์พ่ายแพ้ต่อหนี้สินมหาศาล ที่พ่อของเธอเป็นคนก่อ 'ฟาร์' จึงต้องทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อใช้ร่างกายขัดดอก ภายใต้ความครอบครองของ 'ธาม' มาเฟียหนุ่มผู้แสนเลือดเย็น เขาคือมาเฟียหนุ่มผู้มีอิทธิพล และที่สำคัญเขาคือเจ้าหนี้ที่ตีตราจองเธอเป็นของเล่นส่วนตัว ไม่มีคำว่ารัก มีเพียงตัณหา ไม่มีความอ่อนโยน มีเพียงการกักขัง "ถ้าต้องการให้พ่อของเธอมีชีวิตรอด เธอก็ช่วยบำเรอความอยากของฉันให้ฉันพอใจก่อน" แต่ในวันที่เธอยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อหนีไปเริ่มต้นใหม่ คนที่เคยเย็นชากลับคลั่งแทบบ้า และทำทุกวิถีทางเพื่อล่าเธอกลับมา ไม่ใช่ในถานะของเล่น แต่ในถานะเมีย ที่เขาจะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือ "หนี้เงินน่ะใช้หมดแล้ว แต่หนี้สวาทที่ฉันจะยัดเยียดให้ เธอช่วยอยู่ใช้ฉันต่อเลยได้ไหม"