All

ซื่อเยี่ยหลิงบุตรสาวรองแม่ทัพต้องมาเสียชีวิตเพราะถูกสามีและอนุวางยาพิษจนเสียชีวิต แต่แทนที่หญิงสาวจะไปปรโลกแต่กลับไปเข้าร่างหญิงสาวอีกคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย มันเป็นไปได้เช่นไรกัน

ชาติก่อนร่ำรวยดุจองค์หญิง เพราะอุบัติเหตุจึงได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้ตกอับที่บ้านล้มละลาย ซ้ำร้ายพ่อแม่ยังตายจาก ทิ้งน้องชายไว้ให้ดูแล โอกาสหนนี้คงต้องใช้สมองและสองมือดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดเสียแล้ว

“ลงไปในอ่างก่อนดีไหมคะ” เจ้าหล่อนเสนอแต่ชายหนุ่มหันกลับไปมองในอ่างที่ยังไม่มีน้ำสักหยด “แต่ผมยังไม่ได้เปิดน้ำให้เต็มอ่างเลยนะโรส” “ไม่เป็นไรค่ะ...แบบนี้ล่ะ เราจะได้สนุกกันเต็มที่” แม่เจ้า...หล่อนบอกว่าสนุกเต็มที่ พอได้ยินแบบนั้นธีรัฐก็รีบทำตามทันทีด้วยการค่อย ๆ ขยับตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่หินอ่อน เขานั่งพิงกับขอบอ่างและยืดขาตรง สักพักรสรินก็ตามลงไป ท่าทางหล่อนจะไม่ใช่เล่น ธีรัฐคิดในใจว่ารสรินเร่าร้อนและมีลีลายั่วยวนทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด หล่อนไม่ได้นั่งลงในอ่างกับเขา แต่กลับยืนโดยที่ขาทั้งสองคร่อมตัวเขา ธีรัฐเงยหน้ามองและยิ้มมีนัย “จะทำอะไรให้ผมตื่นเต้นอีกล่ะ พยาบาลแสนสวยของผม”

เป็นรุ่นพี่แล้วไงวะ ! . . . คุณรุ่นน้องก็ระวังตัวหน่อยนะครับ หึ - คำเตือน- นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 26 37 40 ลิขสิทธิ์เป็นของนามปากกา ยีนเด่น แต่เพียงผู้เดียว ห้ามละเมิด คัดลอก ดัดแปลงเนื้อหาโดยไม่ได้รับอนุญาต หากผ่าฝืนมีโทษทั้งจำทั้งปรับ

กูฆ่ามึงไม่ได้แต่กูทรมานให้มึงเจ็บได้ จำไว้....อย่าริอาจจะหนีไปไหนเพราะกูจะไปตามทบต้นทบดอกที่แม่กับพี่มึง แต่ถ้าคนที่เขากำลังแก้แค้นอยู่เป็นพี่ชายฝาแฝดของคนที่เขาแค้นล่ะ ขอโทษแล้วมันจะหายกันไหม

"ตัวซวย" นางถูกโยนคำนี้ใส่หัวเพียงเพราะมิได้เกิดมาเป็นบุรุษ ครอบครัวต่างผลักไสราวกับนางเป็นตัวเชื้อโรค จนในที่สุดต้องตายตกอย่างอนาถเพียงลำพัง ทว่าเมื่อได้หวนคืนมาคิดว่านางจะปล่อยไปหรือ ไม่มีทางซะล่ะ!

นางตื่นขึ้นมาในร่างของสตรีร้ายกาจผู้แสนโง่งม ที่สุดท้ายก็ต้องมาตายด้วยน้ำมือของคนที่ตนเกลียดชัง ในเมื่อฟ้าลิขิตให้นางต้องร้าย ถ้าเช่นนั้นนางจะเป็นนางร้ายอันดับหนึ่งให้ดู

เชฟสาวทะลุมิติ พบปมทวงหนี้ที่ต้องแลกด้วยชีวิตลูก! มี่มี่ เชฟสาวผู้เชี่ยวชาญด้านอาหาร ตื่นขึ้นมาในร่างของ หลินหว่านเอ๋อร์ แม่ม่ายลูกติดที่ยากจนข้นแค้นและกำลังถูกญาติชั่ว หลินจางซื่อ บีบให้ใช้หนี้ก้อนโต สิบพวงโดยมีเดิมพันคือต้องยก อาเป่า และ อาเหมย ลูกๆ ทั้งสองไปเป็นทาสรับใช้ หว่านเอ๋อร์ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ เธอท้าเดิมพันครั้งใหญ่: ขอเวลาเพียงวันเดียว เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ทั้งหมด! อาวุธเดียวของเธอคือ "ซาลาเปานมสวรรค์" รูปสัตว์แสนน่ารัก ที่รสชาติอร่อยล้ำจนสร้างปรากฏการณ์ในตลาด ขณะที่การค้าขายกำลังพุ่งสูง นางได้พบกับ มู่ ฉางเฟิง บุรุษผู้สง่างามที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้า แต่แท้จริงคือท่านอ๋องผู้มีอำนาจในการสืบคดีทุจริต! ฉางเฟิงถูกดึงดูดด้วยอาหารที่แปลกใหม่และจิตใจที่ไม่ยอมแพ้ของนางเอก เขาเริ่มให้ความช่วยเหลือทางการค้าเพื่อสืบข้อมูลและเพื่อเข้าใกล้หัวใจของแม่ม่ายลูกติดผู้นี้อย่างลับ ๆ ติดตามเรื่องราวของเรือนครัวสองหนาน กับภารกิจใช้หนี้ที่เดิมพันด้วยครอบครัว และความรักที่เบ่งบานระหว่างเชฟสาวกับขุนนางพยัคฆ์ซ่อนเล็บ!

"ยัยใบ้เสร็จหรือยัง" ฉันยืนส่องกระจกมองตัวเองอีกครั้งก่อนจะยืนทำใจสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วไขประตูห้องออกไป พอเปิดประตูออกมาก็เจอคุณเจ้าสมุทรยืนกอดอกขวางอยู่ตรงหน้าประตูห้อง เขามองฉันอย่างอึ้งๆ มองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็มาหยุดที่หน้าอกของฉันที่มันเอ่อ...มันล้นทะลักออกมาอย่างเห็นได้ชัด คือเขาจ้องอยู่แบบนั้นจนฉันรู้สึกประหม่า "ไม่ต้องใส่แล้วไปถอดออกเดี๋ยวนี้!!!" เขาตะคอกใส่ฉันเสียงดัง คือฉันงงกับอารมณ์ของเขาเดี๋ยวก็ให้ใส่เดี๋ยวก็ให้ถอด แต่ก็ดีแล้วล่ะเพราะถ้าให้ฉันใส่ชุดนี้ออกไปเล่นน้ำทะเลฉันก็คงไม่กล้า

ในคืนที่ฝนตกหนักภูชิชย์ ได้เปิดประตูต้อนรับ 'หนูแพร' ลูกสาวของเพื่อนรักที่อยู่ในสภาพเมาแอ๋ เธอพึ่งอกหักมา "คุณอารู้ไหมคะ ว่าหนูเคยแอบชอบคุณอาด้วยตอนยังเด็ก" "แล้วตอนนี้ล่ะ?"

...นางก็เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาที่โลกใบก่อนไม่ต้องการ ส่วนเขาถูกผู้คนกล่าวขานว่าเย็นชาเสมือนไร้ใจ ไม่สนสตรีนางใดเสมือนไร้รัก! แล้วไหงถึงได้...กับนางเล่า?

ถ้าไม่มีปัญญาใช้หนี้ก็เอาลูกสาวแกมาขัดดอกไปก่อนแล้วกัน พอดีฉันทำธุรกิจไม่ได้ทำการกุศล…

แต่งงานกันมา 5 ปี ไม่เคยพูดกันดี ๆ เลยสักครั้ง เมียก็แรง ผัวก็แรง ตีกันจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน แต่น่าแปลกที่คำว่า 'หย่า' ไม่เคยถูกพูดออกมาเลยสักครั้ง

“เมื่อความสัมพันธ์ที่มากกว่าเราสองคน” เมื่อถึงจุดหนึ่ง เธอต้องตัดสินใจ แต่หัวใจกลับไม่ยอมเลือก เพราะทั้งคู่ต่างก็เป็น “ครึ่งหนึ่ง” ของสิ่งที่เธอต้องการ สูญเสียทั้งคู่, หรืออยู่ร่วมกันอย่าง “รักแบบเรา” เธอรู้สึกผิดเพราะเติบโตมาในสังคมที่สอนว่า “รักเดียวคือของแท้” แต่หัวใจกลับสั่นไหวกับคนมากกว่าหนึ่งคนพร้อมกัน ความรู้สึกที่แทรกซึมเข้ามาจนกลายเป็นความรักที่หาคำตอบไม่ได้ว่า… จะอยู่กันอย่างไรในโลกแห่งความจริง

ไม่! ทุกคนทำไมถึงทิ้งเธอไว้คนเดียว เธอทำไมอ่อนแออย่างนี้ ถ้าเธอย้อนกลับไปได้ ถ้าเธอสามารถช่วยทุกคนได้เรื่องร้ายๆ ก็คงไม่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ' ครอบครัวที่น่ารักของเธอ เป็นเพราะพวกแก ที่ใช้คำว่าญาติมาทำให้ครอบครัวของเธอ ต้องเป็นแบบนี้!! ขณะที่ซูเมิ่งพูดกับตัวเอง ก็มีไฟจากหน้ารถที่ดัดแปลง พุ่งชนเข้ามาอย่างจัง ทำให้ซูเมิ่งเสียชีวิตทันที! “ซูเมิ่งๆ ตื่นได้แล้วลูกไม่ไปทำงานเหรอ” ซูเมิ่งตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง ทำงานอะไรเมื่อกี้เราเพิ่งถูกรถชนนี่ ซูเมิ่งมองหน้าแม่ ที่คิดถึงสุดหัวใจด้วยดวงตาที่แดง หรือเราย้อนเวลากลับมาแล้วจริง? ๆ “เป็นอะไรลูกทำไมตาแดง” “ไม่เป็นอะไรคะแม่พอดีฝันร้ายนิดหน่อย” “ฝันร้ายเขาว่าจะกลายเป็นดี แม่ว่าลูกตื่นไปอาบน้ำ และรีบลงไปกินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวจะไปทำงานสายเอา” “ได้ค่ะแม่ หนูจะตามลงไป แม่ลงไปก่อนเลย” ถ้าเธอได้โอกาส ย้อนเวลากลับมาเพื่อที่จะแก้ไขทุกอย่างจริงๆ เธอจะใช้ชีวิตนี้ให้ดี เธอจะช่วยคนอื่นและครอบครัวให้รอดพ้นจากวิกฤติที่จะเกิดขึ้นให้ได้ ส่วนคนที่เคยพรากครอบครัวของเธอไปในชาติก่อน เธอคงจะไม่ปล่อยให้มีชีวิตอยู่นานนักหรอก หนี้แค้นนี้เธอต้องชำระอย่างแน่นอน..... ซูเมิ่งกลับมานั่งที่เตียง เธอนั่งคิดกับตัวเองว่าเรื่องที่เธอรู้สึก เรื่องที่เธอเห็นเป็นความจริง หรือว่าฝันไปกันแน่ ขณะที่นั่งคิดอยู่ ซูเมิ่งมองไปเห็นรอยสักเล็กๆ เป็นรูปพระจันทร์ตรงนิ้วนางข้างซ้าย

"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"

เดิมทีคิดว่าความตายคือจุดสิ้นสุดของทุกสิ่ง ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าคุณหมอสาวอย่าง จื่อเตี๋ย กลับลืมตาขึ้นมาในร่างของเซี่ยซื่อ...เซี่ยจื่อเตี๋ย ฮูหยินน้อยตระกูลคหบดีอันมั่งคั่ง ชะตาเล่นตลกชีวิตผกผัน หลังแต่งให้บุรุษที่ไม่มีใจ นางไม่เพียงถูกหย่าขาดและถูกไล่ออกจากจวน ทว่ายังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีชั่วช้าจิตใจอำมหิต!!! ถึงอย่างนั้นเมื่อติดตามผู้เป็นลุงออกจากเมืองหลวง เซี่ยจื่อเตี๋ยได้เรียนรู้วิชาแพทย์ผสมผสานระหว่างแพทย์แผนปัจจุบันและแพทย์แผนโบราณ กระทั่งกลายเป็นหมอซึ่งรักษาได้แม้แต่บุรุษที่ขาก้าวลงไปยังปรโลกแล้ว!!! วังวนของความวุ่นวายม้วนชะตานางให้กลับเข้าเมืองหลวง ผู้คนชี้หน้าว่านางก็คือ...สตรีที่เคยถูกสามีหย่าขาด ทว่า...มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองนางแตกต่างจากสตรีอื่น เสียนจื่อ หรือ จื่อเสียนชินหวาง อนุชาฮ่องเต้ที่เดิมทีก็มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อรอความตาย เมื่อนางมอบความหวังให้ ทั้งยังทำให้เขามองเห็นแสงสว่างของวันพรุ่งนี้ เช่นนี้แล้วเมื่อถูกบุรุษหล่อเหลาล้ำเลิศ ทว่ากลับอ่อนแอปวกเปียกไล่ตาม นางที่ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้มองผู้อื่น จะไม่ใจอ่อนให้เขาได้อย่างไร...

บ้านมาเฟียหลังนั้นไม่ได้มีเพียง‘เจ้าบ่าว’ที่เย็นชา หากยังมี‘เพื่อนเจ้าบ่าว’ที่เจ้าเล่ห์ ทุกคืนคือเกมรักสุดเร่าร้อนที่ไม่อาจหนี “ฮึกมันใหญ่ชีวาตัวเล็กนิดเดียวเอง พะ..พร้อมกันทั้งสองคน ชีวาไม่ไหวแน่ๆ” “อ้าปาก!” “ฮึก..อื้อ..”เสียงสะอื้นแผ่วพร่าหลุดรอดจากเรียวปาก ขณะที่เธอค่อย ๆ ยอมทำตามในสิ่งที่อีกฝ่ายเรียกร้อง และอ้าปากรับท่อนเอ็นใหญ่น่ากลัวเข้ามาในปาก “อ้าส์ แบบนี้ดี”ออสตินอยู่ด้านหน้า จ้องมองความโค้งงอนของร่างเธอ ดวงตาเปล่งประกายเสน่หา “อือ..”ร่างบางสั่นสะท้านร่องรักกำลังถูกเล่นงานเข้าอย่างหนัก มือเล็กกำผ้าปูไว้แน่นพยายามควบคุมเสียงน่าอายไม่ให้หลุดรอดพร้อมกับควบคุมจังหวะการบดปากกับออสติน ลีโอเหลือบตามองด้านหน้าเพียงนิด เขาใช้นิ้วคว้านร่องแคบสลับกับละเลงเนื้อนุ่ม พร้อมเอื้อมมือหยิบขวดไวน์ข้างตัว แล้วหยดไวน์ลงตรงร่องก้นให้ไหลรวมไปที่ร่องรักให้มันเปียกชุ่มแล้วยกขวดไวน์กระดกขึ้นดื่มด้วยความสะใจ “กูจะเมารักหรือเมาเมียว่ะ”ลีโอเอ่ยเสียงพร่าพร้อมยัดนิ้วแข็งเขาไปในรูสวาทสลับกับรูก้น ชักนิ้วระรัวผลุบเข้าผลุบออกในสองช่องทางรักจนชีวาขมิบเสียวใส่นิ้วแกร่งเขารัวๆ

จากบุปผาร่ายรัก สู่เรื่องราวของรองแม่ทัพหนุ่มกับหมอหญิง : บุปผาต้องมนตร์ มู่ฟางเหนียงได้รับถ่ายทอดวิชาแพทย์จากบิดาผู้ได้ฉายาหมอเทวดา นางติดตามบิดารักษาผู้คนไปทั่วหล้าจนกระทั่งมาพบกับจ้าวจิ่นสือบุตรชายแม่ทัพใหญ่ผู้รับตำแหน่งรองแม่ทัพ จู่ๆมู่ฟางเหนียงหายตัวไป จ้าวจิ่นสือจำเป็นต้องไปต่างเมือง เขาได้พบมู่ฟางเหนียงอีกครั้ง แต่นางจำเขาไม่ได้ เพราะประสบอุบัติจนความจำเสื่อม เขาจึงถือโอกาสนี้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยรังแกนางบอกกับนางว่าตนคือคือหมั้นของนาง

เมื่อฉันต้องมาอยู่บ้านเช่าในราคาถูกแสนถูกในความที่เงินน้อย ฉันจึงไม่มีสิทธิ์เลือกมากนัก ฉันได้บ้านเช่าราคาถูกแถมรูทเมทสุดหล่อลากที่วันๆพาสาวๆมานอนเล่นจ้ำจี้กันไม่ซ้ำหน้าแทบจะทุกคืน!!!!! “ทำไมนายไม่ใส่ถุง?” “ก็พี่ยังไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาก่อน…พี่ปลอดภัยผมเลยไม่ใส่” “แต่นายผ่านผู้หญิงมาเยอะ..นายไม่ปลอดภัย!” “ถึงผมจะมีอะไรกับผู้หญิงมาเยอะ…แต่ผมสวมใส่ถุงทุกครั้งและทุกน้ำนะครับ…”