รักโบราณ

เสียนเปา' ปีศาจบุปผาที่บำเพ็ญตบะจนสามารถจำแลงร่างเป็นมนุษย์ นางออกเดินทางจากหุบเขาบ้านเกิดตามคำบอกเล่าของพี่สาว เพื่อค้นหาสถานที่ซึ่งปีศาจสามารถอยู่อาศัยได้เฉกเช่นสรวงสวรรค์ ระหว่างการเดินทางนางเผอิญพบกับกลุ่มโจรป่าเข้า จุดเริ่มต้นของเรื่องราวคงเป็นตอนที่ได้สบตากับคนผู้นั้น "เจ้าหัวเราะอะไร" เสียนเปาน้อยถามออกไปด้วยความหงุดหงิด "เมื่อคืนเจ้าคงมีความสุขไม่น้อย" หวังเหว่ยพูดพลางใช้สายตาคมกริบมองสำรวจตามเรือนร่างของสาวน้อย ครั้นเห็นว่าบนเรือนร่างของนางมีเพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อย ไม่สมกับที่โดนคนพวกนั้นเคี่ยวกรำมาตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มจึงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนอกสนใจ เสียนเปารู้สึกไม่ชอบสายตาคู่นั้นของอีกฝ่ายเอาเสียเลย เมื่อเห็นว่าไม่ได้รับคำตอบ หวังเหว่ยจึงละความสนใจจากร่างบางมาสำรวจภายในกระโจม กลิ่นอายร่วมรักยังคงลอยอบอวลจนทำเอาจิตใจของชายหนุ่มเองเกิดนึกหวั่นไหว ของข้าวเครื่องใช้กองกันอย่างระเกะระกะ บนฟูกเต็มไปด้วยคราบน้ำใคร่ "คงเจอศึกหนักมาพอสมควร" "ท่านมาเพื่อพูดเรื่องไร้สาระแค่นี้หรือ" หญิงสาวไม่จำเป็นต้องเสแสร้งเป็นสตรีใสซื่ออีกต่อไป โดยเฉพาะต่อหน้าคนผู้นี้ยิ่งไม่ควรเอาเสียเลย

"วันวิวาห์ เขาเข้าพิธีไหว้ฟ้าดินแทนพี่ชายที่นอนรอความตาย ทว่าเมื่อนางกลายเป็นฮูหยินม่ายผู้ไร้ศักดิ์ แม่ทัพไร้พ่ายเช่นเขากลับขอใช้ทั้งชีวิต ทวนลิขิตสวรรค์เพื่อทวงคืนชุดมงคลสีแดงให้นางอีกครั้ง"

คุณหนูเจี่ยจินฮวา บุตรีของขุนนางแห่งลั่วหยาง นางงดงามดุจดอกไม้แรกแย้ม ไร้เดียงสาและไม่เคยแปดเปื้อนราคี ชีวิตพลันพลิกผันในชั่วข้ามคืน นางต้องร่วงหล่นลงสู่หอคณิกา ร้องรำขายเสียงเพลง ความรักคือสิ่งไร้สาระ จะมีใครเล่าที่จริงใจต่อคณิกา จนกระทั่งพบบุรุษลึกลับ ผู้ซึ่งแวะเวียนมาสดับฟังเสียงพิณทุกค่ำคืน หัวใจที่เคยคิดว่าปิดตายไปแล้วก็บังเกิดแรงสะท้านครั้งใหญ่!!

ด้วยคำสาปวิหคยมทูต อดีตโฉมสะคราญอันดับหนึ่งอย่าง จูอี้หลิน จึงได้พบกับ สือเจี้ยวหาว บุรุษผู้มีดวงตาดุร้ายประหนึ่งปิศาจพันปี เพราะชีวิตน้อยๆ ของนางมีเขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ นางจึงปักใจในตัวเขาเพียงคนเดียว ดังนั้นในยามที่เขามีภัย นางสละได้แม้แต่ชีวิตของตัวเอง ทุกอย่างควรจะจบสิ้นนับแต่นางหลั่งเลือดเพื่อเขา ทว่าการผูกชะตานำพานางกลับมาหาเขา กาลเวลาจะผ่านไปกว่าห้าพันปี ครั้งนี้นางจำต้องเลือกที่จะจากไปเพื่อให้เขาอยู่รอด หรือเลือกที่จะให้ตัวเองอยู่รอดเพื่อทำลายคำสาป โดยเขาจำต้องจากนางไป...ตลอดกาล

หกดาราสาวยอดนิยมแห่งปี เข้าร่วมรายการส่งเสริมอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิมที่หมู่บ้านโบราณ แต่ระหว่างถ่ายทำรายการเกิดแผ่นดินไหวทำให้ต้องเสียชีวิต และหลิวซินเยว่คือหนึ่งในนั้น เมื่อเธอฟื้นมาอีกทีจึงพบว่าตนเองอยู่ในร่างของเจียงหมิ่น นักแสดงประกอบที่ไม่มีแม้แต่บทพูดและถูกกลั่นแกล้งสารพัด ในเมื่อกลับไปไม่ได้ เธอจะใช้ทักษะที่ติดตัวมาพลิกชะตาของดาราตัวประกอบให้เป็นนักแสดงนำอย่างเฉิดฉาย ใช้ชีวิตใหม่ในร่างของเจียงหมิ่นให้สมกับโอกาสที่ได้รับ

จางถิงอวี๋ มีอาชีพเป็นเชพเพื่อเลี้ยงดูน้องสาวที่มีกันอยู่2คน เมื่อพายุหิมะโหมกระหน่ำ เธอและน้องติดอยู่ในร้านอาหารถึง1เดือน พร้อมกับเพื่อนร่วมงานอีก2คน ใครเลยจะคิดว่าจู่ๆความหิวบังตาคนพวกนั้นหันปลายมีดเข้าหาพวกเธอพร้อมทำร้ายอย่างเลือดเย็นเพื่อเอาเนื้อไปประทังชีวิต!! จู่ๆถิงอวี๋ก็รู้สึกปวดระบมไปทั้งตัวค่อยๆขยับเปลือกตาขึ้น มองไปรอบๆมีเพียงทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ในยามดึกสงัด ข้างๆกันมีเด็กสาวตัวน้อยนั่งกอดอกมองมาทางเธอด้วยน้ำตาเอ่อคลอ “ที่นี่ที่ไหน ทำไม? ชิงชิง ใช่เธอไหม?“ ”พี่ พี่สาวจริงๆหรอ? เรามาพร้อมกัน?“ ”นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!“

ไอดอลหนุ่มที่บูชาสาวอ้วนจนตาย ได้เกิดใหม่ในยุคโบราณพร้อมภรรยาอ้วนที่น่ารักเกินต้าน เขาอยากบูชาสาวอ้วนทุกคน แต่หัวใจก็พ่ายแพ้ให้กับภรรยา…หรือสุดท้ายเขาต้องมีนางเพียงผู้เดียว? ไม่นะ! เขาเป็นของทุกคนนนนน *** “เจ้างดงามนัก ลี่เอ๋อร์ เจ้าเป็นเทพธิดาจำแลงใช่หรือไม่” ฟางหลินเฉินคุกเข่าลงตรงหน้าของภรรยาและกอดเอวกลมอวบอ้วนของนางไว้ “ท่าน..ท่านพี่” หลิวลี่อินมองไปรอบๆ นางกังวลว่าอาจมีคนเห็นพวกเขาแสดงความใกล้ชิดมากเกินไปเช่นนี้ และอาจถูกตำหนิ แต่รอบๆ กลับไม่มีผู้ใดเลย อีกทั้งประตูหน้าต่างของห้องโถงก็ถูกปิดมิดชิดเรียบร้อยแล้ว “เจ้าตัวหอมยิ่งนัก” เขาสูดดมกลิ่นดอกไม้แห้งจากตักของภรรยาอย่างหลงใหล “เอ่อ..ข้ากำลังเย็บถุงหอมอยู่เจ้าค่ะ จึงเตรียมดอกไม้หอมไว้บ้าง..หากท่านพี่ชอบ ข้าจะ..” “ข้าชอบ..แต่ชอบดมจากตัวเจ้ามากกว่า” ฟางหลินเฉินวนเวียนอยู่บนตักของภรรยา เขาค่อยๆ ลากปลายจมูกไปตามแนวพุงกลมของนางแผ่วเบา ไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ “ท่าน..ท่านพี่..” หญิงสาวเสียงสั่น เพราะรู้สึกว่าเขากำลังแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของนาง ***

"ซื่อหยา" เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ ทั้งชีวิตของเธอมีแค่เรื่อง 'งาน' พอว่างหน่อยก็ทุ่มเวลาให้กับการอ่านนิยาย ซึ่งเธอไม่ใช่สายกรี๊ด 'พระเอกแสนดี' แต่เทใจให้ 'พระรองสุดกร้าวใจ' ที่โผล่มาทีไรก็ฉกหัวใจของเธอไปเต็มๆ 'ทำไมจบอย่างนี้เนี่ย!' 'โอ้ย! พระรองดีกว่าเห็นๆ' เมื่ออ่านมาถึงตอนจบซื่อหยาก็รับไม่ได้ เธอว่าให้นักเขียนที่ใจร้าย ให้พระนางสมหวัง แต่พระรองต้องเจ็บช้ำคนเดียวมันเกินไปไหม ถึงนิยายจะจบแต่เธอก็ยังมูฟออนไม่ได้ ไม่รู้เป็นเพราะพรหมลิขิตหรือปากแซ่บเกินไป ทำให้ซื่อหยาที่ร้องโวยวายหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายที่เพิ่งอ่านจบไปแบบงงๆ 'มะ....หมิงซั่วนี่' จากที่เป็นแค่นักอ่าน ตอนนี้เธอกลับได้มีโอกาสเจอกับ 'พระรอง' ในดวงใจ ตอนแรกก็ว่าจะแอบมองอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ในฐานะ 'ตัวประกอบ' ไม่วุ่นวาย แต่เมื่อเห็นสภาพพระรองที่เจ็บปวดเธอก็รับไม่ได้ งานนี้ติ่ง อย่างเธอจะไม่ปล่อยให้พระรองที่แสนดีต้องช้ำรักอีกต่อไป แล้วหัวใจของพระรองจะพ่ายแพ้ให้กับตัวประกอบคนนี้หรือไม่ ต้องมาลุ้นกัน!

เมื่อผีสาวตนหนึ่งเฝ้ารอท่านเทพที่มีพระคุณช่วยชีวิตมาหลายร้อยปีเกิดถูกชายหนุ่มผู้หนึ่งจับมาเป็นสตรีอุ่นเตียง นางจึงต้องเผชิญเรื่องราวต่างๆ กว่าจะลงเอยกับคนที่รักได้

บุรุษหนึ่ง... คือผู้ชุบชีวิตนางขึ้นมาจากขุมนรก เพื่อปั้นให้เป็นอาวุธสังหารศัตรู บุรุษหนึ่ง... คือทรราชผู้ยอมแลกทุกสิ่ง แม้กระทั่งชีวิตและบัลลังก์ เพื่อปกป้องนางไว้ในอ้อมอก หลิวชิง ยอมถวายวิญญาณเป็นหมากในกระดานแค้นของพี่ชายผู้มีพระคุณ หน้าที่ของนางคือใช้ความงามล่อลวงองค์รัชทายาทเยี่ยซานให้ตายใจ แล้วมอบความตายให้เขาอย่างช้าๆ ด้วยพิษกู่ แต่นางหารู้ไม่ว่ในเกมอำนาจที่เดิมพันด้วยเลือดและน้ำตา คนที่กำลังเดินเข้าสู่กับดักแห่งความตาย อาจมิใช่ศัตรู... แต่เป็นตัวนางเอง! เมื่อความรักกลายเป็นยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด บทสรุปของโศกนาฏกรรมครั้งนี้ ใครกันแน่คือผู้ชนะที่แท้จริง?

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

เพราะนางไปถูกตาต้องใจชายงามในหอคณิกา จนเกิดมีความสัมพันธ์กันขึ้นมา เดิมทีเรื่องราวควรจะจบที่ "จ่ายแล้วจบ" แต่นางกลับไปหลงรักเขา เหตุการณ์ชักนำให้เขาและนางได้พบเจอกันบ่อยครั้ง และมีความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนอีกหลายครั้ง จนเกิดเป็นความรัก แต่เขากลับยังไม่สามารถบอกกับนางได้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นใคร

เขาคือบ่าวผู้ต่ำต้อยที่นางจำต้องแต่งงานด้วยเพราะแผนชั่วของแม่เลี้ยง ภายนอกเขาเหมือนบ่าวผู้อ่อนน้อมและถ่อมตัว แต่เมื่ออยู่ด้วยกันสองต่อสองภายในห้องหอเขากลับ 'ดุ' เสียจนคุณหนูผู้สูงศักดิ์อย่างนางถึงกับต้องร้องขอชีวิต!

นางไม่เชื่อว่าเขาจะไม่รักนางจวบจนวันที่นางต้องตายอย่างอนาถถึงคิดได้ เขาไม่รักคือไม่รัก ซูเหมยหลันรักและทุ่มเทให้ญาติผู้พี่ของนาง ความปราถรนาเดียวของนางคือการได้แต่งงานกับเขา และในที่สุดความฝันก็เป็นจริง นางได้แต่งงานแถมยังเป็นภรรยาเอกของเขา แต่หลังจากนั้นสิ่งที่นางได้รับคือ ความเย็นชาจากเขา นางไม่เข้าใจและไม่ยอมเข้าใจจนได้เห็นกับตาว่าเขานั้นมีคนที่รักอยู่แล้ว แล้วคนนั้นก็ไม่ใช่นาง แต่ทุกอย่างก็สายไปแล้ว นางสูญเสียสิ้นทุกอย่างรวมถึงชีวิตที่น่าอนาถของตัวเอง เมื่อสวรรค์มีเมตตาให้นางย้อนกลับมาอีกครา ครานี้นางจะไม่แต่งกับเขาอีกและจะอยู่ให้ห่าง ๆ จากคนไร้ใจเช่นเขา แต่เหตุใดชาตินี้เขากลับตามนางไม่เลิก ถึงกับร้องไห้ขอร้องนางให้อย่าทิ้งเขาไป!

เมื่อพี่ชายบุญธรรม อยากเปลี่ยนสถานะเป็นสามี ความรักที่ไม่ถูกไม่ควรในสายตาคนอื่น สุดท้ายแล้ว...มันจะจบลงเช่นไร? “พี่ชายเจ้าคะ พี่รักข้าแบบนั้นไม่ได้” “ทำไมจะรักไม่ได้?” “เพราะพวกเราเป็นพี่น้องกันเจ้าค่ะ” อวิ่นเฟยหยวนจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่งาม “อาถิง เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจว่า เจ้ากับข้าไม่ใช่พี่น้องกัน ระหว่างเราสองคนไม่มีสายสัมพันธ์ทางโลหิตเลยแม้แต่น้อย” “แต่ที่ผ่านมาข้ามองพี่แบบพี่ชาย และรู้สึกกับพี่ฉันพี่น้องเจ้าค่ะ” กล่าวจบ อวิ่นซงถิงก็รีบผลักอีกฝ่ายออก จากนั้นนางก็หมุนตัว แล้วรีบเดินตรงไปที่ประตูห้อง ปึ้ง! บานประตูไม้กระแทกปิด จนเรือนร้างสั่นสะท้านไปทั้งหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า บุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลังเป็นผู้ซัดพลังใส่ เพื่อปิดมัน จากนั้นข้อมือของอวิ่นซงถิงก็ถูกกระชาก จนร่างหมุนกลับไปกระแทกกับแผงอกกว้าง รู้ตัวอีกทีร่างกายของนางก็กลับเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของอวิ่นเฟยหยวนแล้ว “อาถิง ที่ผ่านมาเจ้ามองข้า และรู้สึกกับข้าแบบพี่ชายของเจ้าจริง ๆ หรือ?” “ข้า...”

ลู่อี้ชิงจำต้องยอมแต่งงานเข้าตระกูลหม่าเพราะครอบครัวนางเป็นหนี้ตระกูลหม่าและกำลังจะถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อใช้หนี้ เพราะบิดาติดการพนันและนำจวนเล็กๆและที่ดินทำกินของครอบครัวไปจำนองและไม่ได้ชดใช้ทั้งดอกเบี้ยและเงินต้นเลยแม้แต่อีแปะเดียว ทำให้ตระกูลหม่ามายื่นข้อเสนอให้บุตรสาวครอบครัวลู่แต่งงานกับบุตรชายคนโตของตระกูลหม่าที่เคยมีคำเล่าลือกันว่าหล่อเหลาสูงสง่าเป็นที่หมายตาของคุณหนูจวนต่างๆ มันก็ดีอยู่หรอก แต่ที่เป็นปัญหาหนักอกของอี้ชิงก็คือ คุณชายหม่าผู้นั้นตายแล้ว…..อี้ชิงจะทำเช่นไรดี บรื้อ….ช่วยข้าด้วย

“คุณชายใหญ่สกุลฮัวผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหมอเทวดาที่มี รูปร่างหน้าตางดงามราวเทพเซียนเก็บตัวคิดค้นตำรับยาอยู่ในเรือนชานเมือง จับตัวโจรสาวมอมแมมผู้หนึ่งที่แอบบุกเข้ามาในเรือนไว้ได้ เขาจึงใช้นางทดลองยาโดยที่เขาเผลอไผลจูบนางเข้า จากนั้น...เขาก็หาทาง จับนางมาวางไว้ในฝ่ามือ”

หวังกุ้ยหลัน หมอสาวล้ำทันสมัยถูกแม่บังคับให้เรียนแพทย์แผนจีนโบราณ แล้ววันหนึ่งเธอก็พบตำรายาโบราณที่ทำให้ทะลุมิติย้อนเวลากลับไปเป็นหมอเทวดา เธอต้องรับมือกับโรคประหลาด แถมยังเจอบุรุษตามตื้อไม่เลิก !

ชาติที่แล้วหนิงรุ่ยหนีจากครอบครัวสามีจนๆ เพื่อไปมีชีวิตศิวิไลซ์ที่เมืองหลวง แต่กลับถูกคนใจหยาบหลอกไปขาย ต้องตกนรกทั้งเป็นจนวันตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสเธออีกครั้ง เธอจึงตั้งมั่นว่าจะทดแทนคุณครอบครัวสามีที่ดีกับเธอด้วยระบบแต้มบุญที่ติดตัวมาในชีวิตใหม่นี้

หรงซินเยวี่ยนเป็นสตรีที่ชาตินี้ไม่อาจมีบุตรเป็นของตัวเองได้ นางตั้งใจจะไม่แต่งงานตลอดชีวิต แต่วันหนึ่งต้องแต่งงานกับคนรักของพี่สาวเพื่อรักษาเขาเอาไว้ระหว่างรอนางไปเป็นสนมของฮ่องเต้วัยชราที่ใกล้สวรรค