Mga Web Novel na วาย วาย at mga Kuwentong CEO

.....เอาละซิอีน้องไม่เคยรู้ ว่าพี่มันเป็นมาเฟียคิดมาตลอดคือคุณชายผู้เคร่งขรึมดีกรีคุุณชายในฝัน.... ......ความมาแตกเอาตอนอีน้องถููกจับเป็นตัวประกันเพื่อเจรจาต่อรองจากพวกแก๊งค์ยากูซ่าข้ามชาติ....

"แม่งเชี้ย! อ่า อือ" แม้ปากจะบอกแบบนั้นแต่ก็ครางซ่าน เมื่อมือใหญ่ของธิปกลูบไล้โคนเนื้อร้อนที่แข็งชันตัวเอง "กูบอกแล้วไงว่ากูจะไม่ใช้กำลังผิดที่ผิดทางแล้ว กูจะสั่งสอนให้มึงรู้และจำว่าใครคือผัวมึงและมึงคือเมียใคร" แล้วก็แนบเอวสอบของตัวเองถูไถความเป็นบุรุษที่แข็งขึงของตัวเองไปมากับโคนขาของอีกฝ่าย มือสากกร้านก็ลูบไล้ลำตัวเล็กบางของจตุรภูชไปมาแล้วก็โน้มหน้าลงไปซุกจูบกัดเม้มตามร่างนวลเนียน "อ่า มึงมันผิดเพศ" หึหึ "มึงก็ไม่ต่างจากกูหรอก เห็นครางดังกว่าหมาเอากันอีก" "ไอ้ระยำ! " "ชูว์...ไม่พูดกับผัวแบบนั้นสิเมียจ๋า" แล้วก็ลากลิ้นไล่ผ่านหน้าท้องขึ้นมายังลำคอหนาที่ส่ายครางเสียวไปมา "อ่า มึงมันเลว" "กูไม่ได้เลว กูแค่อยากเอาเมียอย่างมึง อยากสั่งสอนเมียอย่างมึงเท่านั้นเองไอ้ภู" "กลับไปได้แล้ว ไสหัวออกไปจากบ้านกู" "ชูว์ พูดไม่เพราะกับผัวอีกแล้ว ต่อยผัวจนหน้าแตกปากแตกแล้วคิดว่าจะแค่นี้เหรอ อีกอย่างมึงแตกแล้วกูก็อยากแตกในปากมึงบ้าง มึงต้องทำให้กูไอ้ภู"

เขาย้อนเวลากลับมา...เพื่อแก้ไขอดีตที่เคยพังด้วยมือตัวเอง ครั้งนี้คนเดียวที่เขาจะไม่ยอมปล่อยมือ... คือแด๊ดดี้ขาใหญ่ ผู้ที่จะพาเขาออกจากเงามืด...

จะเป็นอย่างไรถ้าโอเมก้าที่เกิดมาดันมีโซลเมท 2 คน คิมจูฮันคือคนกลางที่ไม่มีสิทธิ์เลือกใครทั้งสิ้น ภายใต้ระยะห่างแค่ 12 เซนนั้น ทั้งหัวใจและร่างกายกลับถูกครอบครองจากคนทั้งสองคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อเหนือฟ้า... โดนคลื่นสมุทรกลืน! เมื่อผู้บริหารสุดเนี้ยบเผลอพลาดคืนหนึ่งกับหนุ่มเซิร์ฟสุดกวน แล้วต้องมาทำงานร่วมกันทุกวัน งานนี้คนที่ถูกคลื่นกลืน อาจไม่ใช่แค่หัวใจ

"ที่คาร์แคร์แห่งนี้... งานล้างรถคืองานหลัก แต่ความลับของผมกับเสี่ยกานต์คือเรื่องการทำโอทีกันแบบลับๆ " ใครว่าเสี่ยอ้วนไม่แซ่บ หมีหิวโคตรแซ่บ ในคาร์แคหมีดุของเสี่ยกานต์กับหนุ่มมหาลัยปีสามอย่างเรืองเกิดบังเอิญสปาร์คกันกลางคาร์แคเข้า ความสัมพันสยิวในชั่วโมงโอทีนั้นสุขสมเกินกว่าจะห้ามใจ ... ยิ่งใกล้ชิด ยิ่งติดใจ ในขณะที่มีความสุขจนลืมสถานะก็มีเรื่องเกิดขึ้นจนได้

"ชะตาชีวิต และเส้นทางความฝันที่ต่างกัน เมื่ออีกคนดันวาดใจของใครคนหนึ่งด้วยรักที่มิอาจลืมเลือน แม้กาลเวลาได้พรากเขาทั้งคู่จากกัน" เมื่อท้องฟ้าคือ คุณหมอผู้งดงามราวกับเทพบุตร ขวัญใจผู้ป่วย ต้องเผชิญกับซองอึนผู้หล่อเหลา สง่าผ่าเผยแต่แสนจะเย็นชา คนรักเก่าทายาทพิพิธภัณฑ์งานศิลปะของเกาหลี ผู้สง่าผ่าเผย เย็นชา และบรรดาผองเพื่อนที่มาสร้างสีสัน ทว่าจุดเริ่มต้นของความรักนั้นได้เกิดขึ้นในรั้วมัธยมศึกษา และสิ้นสุดเช่นเดียวกัน การจากลากันโดยไม่มีคำร่ำลา และเจอกันอีกครั้งโดยไม่ทันได้เตรียมใจ ทุกอย่างล้วนเป็นแผนที่มาพร้อมกับการแก้ปริศนาการตายที่มีเงื่อนงำ! พู่กันได้เริ่มตวัดวาดมันอีกครั้งเมื่อใจทั้งคู่ยังคงโหยหาซึ่งกันและกัน...

“ผมชื่อว่านครับ เป็นพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาดูแลคุณตอนที่คุณยังไม่รู้สึกตัว" "ขอบใจนะ...แต่ถ้าจะให้ดี... มึงขึ้นมาขย่มค.ว.ย กูเหมือนวันก่อน ๆ อีกสิ” เมื่อ 'ว่าน' พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ต้องมารับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษอย่าง 'เสี่ยกันต์' เจ้าของสวนมะพร้าวร่างยักษ์ที่นอนแน่นิ่งเป็นเจ้าชายนิทรา  ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง VIP กลิ่นกายชายหนุ่มและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นกลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวพยาบาลหน้าใสให้ตื่นขึ้น  จากการดูแลตามหน้าที่ กลายเป็นความร่านสวาทที่เขาใช้ร่างคนป่วยเป็นที่ระบายความใคร่ แต่ยิ่งถลำลึกเท่าไหร่ หัวใจที่เต้นรัวบนจอมอนิเตอร์กลับดูเหมือนจะบอกว่า... คนบนเตียงอาจไม่ได้หลับลึกอย่างที่เขาคิด!  

ห้าปีก่อน... เขาเป็นเพียง "คนรักในมหา’ลัย" ที่เธอเลือกจะจากไปอย่างไร้คำลา ห้าปีให้หลัง... เขากลับกลายเป็นมาเฟียผู้มีอิทธิพลที่สุดในวงการ — และวันนี้ คนที่เคยทำร้ายหัวใจเขา กลับต้องมาฝึกงานในบริษัทของเขาเอง "คิดจะหนีฉันอีกเหรอ ภัทร?" "ฉันไม่ได้ตั้งใจ..." "แต่ใจฉันมันตั้งใจจะเอาคืนเธอทั้งชีวิต" ระหว่างแค้นกับรัก...ใครจะรอดจากเกมอันตรายครั้งนี้?

เมื่อผมพบคุณอีกครั้ง คุณจะไม่ได้พบผมคนเดิมอีกต่อไป อยากกลับมามากแค่ไหน กรุณาใช้ร่างกายของคุณพิสูจน์

“นายโตพอสำหรับฉันแล้ว ฉันต่างหาก แก่เกินไปสำหรับนายหรือเปล่า” เสือซ่อนเล็บอย่างภพตะวันไม่เคยเผยเขี้ยวเล็บ ทว่าเมื่อครอบครัวของเขาถูกญาติพี่น้องโกงจนหมดตัว ตอนแรกก็ว่าจะปล่อยผ่านไปแล้วเชียว แต่ญาติที่รักจ้องเหยียบย่ำไม่เลิกรา ลูกเสืออายุสิบแปดจึงกางกรงเล็บออก ในเมื่อต่างคนต่างอยู่กันไม่ได้ งั้นเขาจะสร้างความบรรลัยให้ฉิบหายทั่วหน้าเอง หากจะพูดถึงชายผู้ทรงอำนาจทางการเงินในโลกนี้ "วารุณ เฟรเซอร์" คือหนึ่งในนั้น จนกระทั่งเจอ "ภพตะวัน" แค่สบตากันในเวลาไม่กี่วินาที เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเด็กคนนี้มีลูกบ้าจนน่าทึ่ง เขาควรจะปฏิเสธ แต่วารุณสัมผัสได้ชัดเจนว่ามีอะไรบางอย่างเดือดพล่านอยู่ในตัวเด็กคนนี้ เป็นส่วนผสมของความดื้อรั้นแบบเด็กๆ กับความแน่วแน่เกินวัยบ้าๆ เผอิญว่าเขาเองก็เป็นคนบ้าเสียด้วยสิ

ทำไมเนื้อเรื่องของผมมันปั่นป่วนแบบนี้ล่ะ!! ไม่ใช่ว่านิยายทุกเรื่องชีวิตของตัวละครเอกทุกตัวต้องตายเพราะการทำงานหนักหรือไม่ก็โดนฆ่า อุบัติเหตุรถชน และย้อนเวลาไปแก้ไขอะไรสักอย่าง แล้วทำไมของผมแค่กินแอปเปิ้ลก็ตายแล้วล่ะ!! ตายถนาถสุด ๆ ตายต่อหน้าสามีและเมียใหม่ของสามีเฮ็งซวยนั่น แถมยังย้อนกลับมา2ปีก่อนตาย ตัวละครก็ยังเหมือนเดิม รวมถึงย้อนกลับมาสามีของผมก็เปลี่ยนไปจากเดิม!!! นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย