โรแมนติก

วันนี้ตำแหน่งเมียขัดดอกกำลังจะจบลง เธอกำลังจะไปจากที่ตรงนี้แต่...เธอกลับไม่ได้ไปแค่คนเดียวเมื่ออีกหนึ่งชีวิตกำลังถือกำเนิดขึ้น ความจริงบางอย่างที่เมฆาไม่เคยรู้กำลังจะถูกเปิดเผยแต่...ทุกอย่างเหมือนจะสายเกินไปเมื่อสุดท้ายข้างกายเหลือแค่ที่นอนที่ว่างเปล่า

รวมเรื่องสั้นเสว ๆ สามเรื่อง เรื่องแรก ' เมียเก็บของเสี่ยหิน' เรื่องที่สอง 'พ่อหม้ายเอวดุ' เรื่องที่สาม 'ร้อนราคะแม่หม้ายสาว' ตัวอย่าง ในกลางดึกของคืนหนึ่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่มืดมิดและเงียบสงัดของหมู่บ้านในต่างจังหวัด ในบ้านหลังหนึ่งได้มีเสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาอย่างแผ่วเบา “อื้อ..เสียวจัง” ‘แสงจันทร์’ แม่หม้ายสาวใหญ่วัย 40 ปี ที่ตอนนี้กำลังใช้บางอย่างถูไถตรงร่องกลางกายไปมา ร่างกายอวบอัดขาวผ่องเปลือยเปล่าเอนกายพิงหัวเตียง สองขาถ่างออกจนกว้างในมือของเธอมีมะเขือยาวลูกใหญ่ ซึ่งมันกำลังจมหายเข้าไปในร่องรักฉ่ำชื้นช้า ๆ “อร๊าย..เสียว” สาวใหญ่ครางกระเส่านัยน์ตาหรี่ปรือ ความเหงาและความต้องการนี่มันช่างไม่เข้าใครออกใคร เธอดันมะเขือยาวในมือให้ลึกเข้าไปในร่องสวาทและเริ่มขยับมือขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นจังหวะ ปากก็ร้องครางเสียงสั่นอยู่ตลอดเวลา  แม่หม้ายสาวช่วยตัวเองอย่างดุเดือด มะเขือยาวลูกยาวใหญ่ถูกส่งเข้าออกในร่องรักถี่รัว น้ำหวานที่หลั่งออกมามากมายทำให้เกิดเสียงแจ๊ะ ๆ ฟังแล้วก็เร้าอารมณ์เป็นอย่างมาก “อื้อ..ใกล้เสร็จแล้วพี่จ๋า”

ศิลา อายุ 27 ปี มาเฟียหนุ่มลูกครึ่ง ไทย - อังกฤษ เย็นชา ซึนๆ ดุ ใหญ่! หล่อ รวย เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น แต่สุดท้ายมาตกม้าตายเพราะเด็กสาวตัวน้อยๆ ที่วิ่งไล่ตามจีบเขาต้อยๆ อ้อนเก่งแบบนี้เขาจะทนไปได้ถึงเมื่อไหร่กันนะ? "อดทนหน่อย อยากมีผัวก็ต้องทนให้ได้ เพราะผัวเธอควxใหญ่" พิกเล็ต อายุ 19 ปี เด็กสาวผู้น่ารักน่าเอ็นดู เป็นที่รักของคนในบ้านที่ใครๆ ก็พร้อมจะกางปีกปกป้อง โดยเฉพาะผู้เป็นพ่ออย่างเดวิน ที่หวงลูกสาวตัวน้อยคนนี้ยิ่งกว่าไข่ในหิน เธอมองโลกในแง่ดี ทำอะไรก็ดูน่ารักในสายตาของใครๆ ไปหมด ยกเว้นศิลา คนที่เธอตามจีบมานานแสนนาน "ศิลาขา เบาหน่อย อะอึก หนูจุก~" __________________________ คำเตือน🚫❌❗ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมแก่เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปี และมีคำบรรยายที่กล่าวถึงบรรยายเรื่องทางเพศโดยตรง เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง นามปากกา : ยี่สิบห้าเมษา ฯ.

เมีย(ลับ)ของราเชนทร์ กลางวันเป็นเพียงลูกน้องที่บริษัท กลางคืนรับหน้าที่เป็นเมียลับๆ เธอต้องการเงิน ส่วนเขาต้องการทายาท เป็นได้แค่เพียงของตายเท่านั้น ไม่ได้มีความรู้สึกรักใดๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง

เพราะอดีตทำให้ผูกพัน แต่ปัจจุบันทำให้รักหมดใจ พริบพราวพนักงานบัญชีตัวเล็กๆ ที่แทบไม่มีใครรู้จัก ต้องจับพลัดจับผลูกลายมาเลขาท่านประธานคนใหม่ ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะโชคชะตา หรือเพราะเขาเป็นคนกำหนดมาตั้งแต่แรกกันแน่

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

“อู้ว… คุณหนูขย่มเก่งจัง… ” ยามีนชมเสียงกระเส่า ตวัดลิ้นรัวเลียรอบหัวนม ดูดไซ้กินนมจากเต้าอวบใหญ่ของวีนาร์อย่างหื่นกระหาย สองมือรวบเอวหล่อน กดลงมาพร้อมกับแอ่นสะโพกโยกลำเอ็นกระเด้าเสยขึ้นมาจนก้นไม่ติดพื้น ทั้งสองสาดอารมณ์เข้าใส่กันหน่วงหนัก ทำเอาจาฟาร์ที่ยืนรูดลำเอ็นตัวเองอยู่ใกล้ๆ ต้องขอเข้ามาร่วมวง “เข้ามาเลยเพื่อน… ” เสียงยามีนส่งสัญญาณให้จาฟาร์เข้ามาร่วมสนุก หลังจากยืนมองดูดุ้นเอ็นของตนกระแทกใส่รูสวาทของคุณหนูอย่างเมามันจนนึกอิจฉา

เพียงเพราะคืนเหงาคืนหนึ่งป๋องแป้งได้สร้างตราบาปให้กับตัวเองและหนุ่มรุ่นน้องที่เป็นเภสัชกรชื่อธนา และความผิดพลาดเพียงคืนเดียวคืนนั้นได้เปลี่ยนชีวิตของเธอไปจากเดิมมากมาย

เนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ • ชัดเจน • ยั่วยวน ระหว่างความเสียวซ่านกับอันตราย ไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ มีเพียงขีดจำกัดที่รอการถูกทดสอบ ในเล่มที่สองของซีรีส์ ข้อห้าม ความปรารถนาแต่งกายด้วยรูปแบบใหม่ และร่างกายกลายเป็นดินแดนแห่งการมอบตัว การครอบครอง และความลับที่ไม่อาจบอกใครได้ แต่ละเรื่องสั้นพาตัวเราดำดิ่งสู่จักรวาลที่แตกต่างกัน — กามารมณ์ในแสงสลัว การยอมจำนนด้วยความยินยอม จินตนาการที่แผดเผาบนผิวหนัง และเกมที่ท้าทายศีลธรรม อำนาจ และความสุข ผู้ชายและผู้หญิงไม่เพียงถอดเสื้อผ้าออก แต่ยังถอดหน้ากากแห่งตัวตนออกด้วย โซ่ตรวน ผ้าปิดตา คำสั่งที่กระซิบแผ่วเบา และเสียงครางที่ต้องห้าม ไม่มีสิ่งใดที่นี่ที่ยังบริสุทธิ์ เตรียมตัวให้พร้อมที่จะหายใจไม่ออก ข้ามพรมแดน และค้นพบด้านที่ดิบเถื่อน ดุร้าย และดึงดูดใจที่สุดของความต้องการทางเพศของมนุษย์

เมื่อพี่ชายของ อคิน ถูกผู้หญิงในโลกออนไลน์หลอกลวงจนตรอมใจตาย เขาจึงพุ่งเป้าชำระแค้นไปที่ เพลงผ้า หญิงสาวในรูปถ่าย โดยไม่รู้เลยว่าตัวการที่แท้จริงคือ แพรไหม น้องสาวต่างแม่ของเธอที่สวมรอยไปหลอกเอาเงิน เพื่อปกป้องครอบครัวและต้องการเงินมารักษาแม่กับยายที่ป่วย เพลงผ้าจึงยอมรับผิดแทนและจำใจเซ็นสัญญาเป็น "ผู้หญิงของอคิน" นาน 1 ปี แลกกับเงินสิบล้านบาท เธอต้องย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์เพื่อรองรับอารมณ์แค้นของเขา ท่ามกลางการทารุณจิตใจและบททดสอบต่างๆ ไฟแค้นของซาตานหนุ่มกลับค่อยๆ หลอมละลายกลายเป็นความรักที่ผูกมัดหัวใจของเขาสะเอง

“อย่างน้อยระหว่างทางที่พบเจอเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีๆ ซ่อนอยู่ อย่างน้อยในช่วงชีวิตที่อ่อนแอสิ้นหวังหมดกำลังใจก็ยังมีรอยยิ้มสดใสของใครบางคนทำให้รู้สึกดีขึ้น และก็เป็นรอยยิ้มเดียวที่ทำให้หัวใจที่ด้านชากลับมาเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรียกว่า"รัก"

“พี่หาญคะ” เธอเรียกเขาหลังจากรวบรวมกำลังใจ มองเขาแล้วรู้สึกว่าแก้มร้อนซู่ “พี่หาญไปค้างที่บ้านหลังนั้น เคยพาผู้หญิงกลับไปนอนด้วยหรือเปล่าคะ” หนึ่งธิดารู้สึกว่าเลือดในกายไหลวนรุนแรง ถามออกไปแล้วต้องกัดปากตัวเอง ด่าตัวเองเบาๆ ว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ไปถามอะไรเขาแบบนั้นกัน อยากจะย้อนเวลากลับไปแล้วไม่ถามเขาแบบนี้นัก “ทำไมเหรอครับ” เขาเลิกคิ้วขึ้นถาม สายตาของเขาล้ำลึกจนเธอเดาไม่ถูกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ช่างเถอะ ถือว่าหนึ่งไม่ได้ถามพี่ก็แล้วกัน” เธอพูดแล้วเดินหนีในทันที “เดี๋ยวครับ” เขารั้งแขนของเธอเอาไว้ “มีอะไรคะ” ถามเขากลับไปเสียงสั่น แม้จะพยายามบังคับน้ำเสียงไว้ขนาดไหนก็ตามที “คนแบบพี่ถ้าไม่รัก จะไม่พาใครไปนอนด้วยสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกครับ” เขาก้มลงมากระซิบที่ริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาเธอแก้มร้อนระอุ พอเงยหน้ามองเขาก็สบกับในตาหวามลึกทำเอาใจสั่นสะท้าน

“อ่า... ” วัลยาพริ้มตา… เม้มปากให้กับความรู้สึกจุกแน่นเมื่อกดกลีบสาวดูดรัดหัวเอ็นถอกบานเข้ามาเต็มรู ก่อนจะร้องครางร้องคราง ทิ้งสะโพกอ้ากลีบรับลำเอ็นทะลวงขึ้นมาจนสุดลำโคน “ซี้ดดดดด… โอ้ววววว… ” ความแข็งแกร่งของกำนันทอง ทะลวงเข้ามาจนมิดดุ้น ก้อนไข่อุ่นหดเกร็งเบียดชิดติดกลีบสวาท “เสียวมากจ้ะ… พ่อทองจ๋า” วัลยาหลับตาพริ้ม ขณะแอ่นนมให้กำนันทองดูดมือข้างหนึ่งเอื้อมมาทางด้านหลัง ลูบคลำท่อนเนื้อมหึมาที่เสียบคาเต็มรู “ใหญ่มากค่ะ… ” วัลยาเอามือรูดลำอวัยวะเพศขรุแข็งเหมือนดุ้นข้าวโพดสีน้ำตาลใหญ่ๆ เสียบตรึงเต็มรูของหล่อน

เอเลนอร์ แอชฟอร์ด คือกุหลาบงามแห่งลอนดอน เธอเกิดมาในตระกูลเอิร์ลผู้มั่งคั่ง แต่พ่อของเธอกลับผลาญสมบัติไปกับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว ทิ้งหนี้มหาศาลไว้ก่อนจะจบชีวิตลง ทางเดียวที่ครอบครัวจะรอดจากการถูกยึดคฤหาสน์และไม่ต้องไปนอนข้างถนน คือการรับข้อเสนอของ "เซบาสเตียนเขาคือลูกชายคนงานในเหมืองที่เคยถูกพ่อของเอเลนอร์ขับไล่ออกไปอย่างทารุณในอดีต แต่ตอนนี้เขากลับมาในฐานะมหาเศรษฐีเจ้าของโรงงานถลุงเหล็กที่ร่ำรวยที่สุด เขาซื้อหนี้ทั้งหมดของแอชฟอร์ดไว้ แลกกับการที่เอเลนอร์ต้องแต่งงานกับเขา เอเลนอร์ติดต่อกับจูเลียนเพื่อหาทางหนี แต่เธอกลับค้นพบความจริงที่น่าใจหายว่า จูเลียนคือคนที่ร่วมมือกับนายธนาคารปั่นหัวพ่อของเธอให้ล้มละลายเพื่อหวังจะฮุบที่ดิน และเซบาสเตียนต่างหากที่เข้ามาขวางไว้ ในคืนพายุเข้า เอเลนอร์เห็นรอยแผลเป็นบนหลังของเซบาสเตียน ซึ่งเกิดจากการถูกโบยเมื่อครั้งเขาเป็นเด็กรับใช้ในบ้านของเธอ เพราะแอบเด็ดดอกกุหลาบมาให้เธอ คืนหนึ่งเซบาสเตียนเมาและสารภาพความในใจว่าเขาไม่ได้ต้องการล้างแค้นตระกูลเธอ แต่เขาแค่ต้องการ คู่ควรกับเธอ แม้จะต้องใช้วิธีที่สกปรกที่สุดเพื่อให้ได้เธอมาครอบครองก็ตาม

เพราะงานเลี้ยงสายรหัสเมื่อคืนนี้นำพาให้เธอรู้จักกับรุ่นพี่ต่างคณะซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัส และเผลอมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ “พี่รักษ์” คนโหดแห่งคณะวิศวะ เธอไม่น่าดื่มให้เมามายขนาดนั้นเลยให้ตายเถอะ

มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะบอกว่าเราสามารถเลิกชอบคนคนนึงได้เพียงเพราะเลิกติดต่อกัน… แต่สำหรับฉัน หากชอบใครสักคนไปแล้ว.. ฉันคงจะชอบเขาตลอดไป แม้ว่าการสารภาพรัก มันจะไม่สำเร็จก็ตาม “ถามตัวเองให้ดีว่าที่ทำอยู่เนี่ยต้องการอะไร อยากให้พี่เบชอบ? อยากเป็นเมีย? หรือมีไว้แค่เป็นแรงบันดาลใจในชีวิต ถามตัวเองดีๆ ถ้าได้คำตอบแล้วแกจะเป็นพวกคลั่งรักอะไรมันก็ไม่จำเป็นแล้วป่ะ? ถ้าคลั่งรักแล้วชีวิตดีขึ้น ก็คลั่งไปเถอะ” นี่คือประโยคที่นินิวพูดกับฉัน ฉันตั้งใจมาเรียนคอร์สภาษาเพราะอยากดูเก่งในสายตาของพี่เบ รุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบมานาน แต่ก็มีเหตุที่พี่เขาต้องไปต่างประเทศ ฉันเลยอาศัยช่วงเวลานี้เพิ่มความรู้ให้กับตัวเอง จะได้เป็นผู้หญิงเก่งเก๋ในสายตาของคนที่แอบชอบบ้าง แต่แล้วรักครั้งแรกของฉันก็มีอันต้องสั่นคลอน เพราะอาจารย์ที่สอนภาษาให้ฉันดันหล่อบรม! แถมยัง… น่ารักน่าเต๊าะชะมัดยาดเลย "เธอตั้งใจมาเรียนหรือตั้งใจมาหาผัวกันแน่?" "ตั้งใจมาเรียนสิ แต่จุดประสงค์ก็.. อยากได้ผัว มันก็ไม่ผิดนิคะ^^" "ทำไมละคะ? อาจารย์หวงหนูเหรอ?"

ตั้งใจว่าแต่งก่อนค่อยหย่าทีหลัง แต่ใครจะคิดว่าสามีหมาดๆคนนี้จะจัดหนักกับเธอตั้งแต่วันแรกที่จดทะเบียน หลังจากสร่างเมาเธอเจ็บแสบตรงจุดสงวนมากแต่ก็นึกไม่ออกว่าเกิดจากอะไร"หรือเราช่วยตัวเองจนอักเสบไปแล้ว?"

โปรเจคควบคุมจิตใจและควบคุมกลไกการทำงานของสมองเพื่อให้มนุษย์คนนึงตกเป็นทาสของคนคนหนึ่งไปตลอดชีวิต ถ้าการทดลองสำเร็จ หมอฟิวส์ จะเป็นหมอที่ประสบความสำเร็จในทางวิทยาศาสตร์ที่เขาคลั่งไคล้อย่างมาก จรรยาบรรณไม่ได้ซึมซับเข้าสมองอย่างที่ควรจะเป็น เขาถึงไม่เคยนึกถึงศีลธรรมของความเป็นคนที่ควรจะทำ ขอแค่มีชื่อเสียง และเป็นบุคคลที่อยู่สูงที่สุด เพราะเขาคิดว่าความรู้ที่เขามีมันไม่ควรได้ใช้แค่ในโรงพยาบาล ปกป้อง คือความสำเร็จเพียงหนึ่ง จากการทดลองที่บ้าคลั่งและมันตอบแทนเขาด้วยผลข้างเคียง ที่ทำให้เขาพิเศษ.. กว่าคนทั่วไป

แม้จะไม่ใช่คนที่เคยทำร้ายข้าในชาติก่อน แต่หากคิดทำร้ายข้าในชาตินี้ เสิ่นลู่ถิงคนนี้ก็จะไม่อ่อนแอปล่อยไปเช่นกัน

เขาควรจะวางเธอไว้แค่ในความผิดพลาดแต่กลับเขากลับทำไม่ได้แล้วเพราะยิ่งพยายามจะตัดขาด เขากลับยิ่งอยากเข้าใกล้ยิ่งพยายามรักษาระยะเขากลับยิ่งอยากครอบครองรอยยิ้มของเธอไว้เพียงคนเดียว เขาไม่อยากให้เธอยิ้มให้ใคร เขาไม่อยากให้เธอคุยกับใคร และเขาไม่อยากให้เธออยู่ห่างจากสายตาของเขาเลยสักวินาทีเดียว.. ความรู้สึกแบบนี้มันเพิ่มมากขึ้นมากขึ้นจนทำให้เขาไม่มีความเป็นตัวของตัวเองได้อีกต่อไป.. แล้วแบบนี้เขาจะต้องทำอย่างไรดี..