โรแมนติก

อายุก็สามสิบหกแล้วก็ยังโสดสนิทชนิดคานทองเรียกพี่ แต่ใช่ว่าเธอจะไม่แต่งงานเสียหน่อยเพียงแต่อยากแต่งกับเขาคนเดียวเท่านั้น! ปิ่นอนงค์หลานสาวคนโตของตระกูลผู้ดีเก่าแก่ของจีนเริ่มมีโลกส่วนตัวตั้งแต่สูญเสียพี่สาวและบิดามารดาไปในอุบัติเหตุรถตกเขาอย่างมีเงื่อนงำของเจ้าสัวธรรมรงณ์เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ทั่วประเทศที่กำลังถูกตีข่าวว่าจะครองโสดไปตลอดชีวิตด้วยการใช้คำว่า 'สาวเทื้อคาเรือน' ครานี้เดือดร้อนถึงผู้เป็นปู่ที่คัดสรรบรรดาหนุ่มจากนักธุรกิจและหลานชายของเพื่อนมาให้หลานสาวเลือกให้เร็วที่สุดก่อนที่อายุจะย่างเข้าสามสิบหกในอีกสามเดือน แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะถูกปู่จับจนอยู่หมัด อยู่ๆ เช้าวันต่อมาเธอก็ถูกจับแต่งงานกับ เตโซ ท่านประธานบริษัทจิวเวลรี่ชื่อดังที่เพิ่งสละตำแหน่งให้น้องชาย และยิ่งหน้าโมโหเมื่อรู้ว่าเขายอมตกลงแต่งงานด้วยก็เพราะอยากลืมความรู้สึกที่มีต่อน้องสะใภ้ตัวเอง! พูดง่ายๆ คือเอาเธอเป็นเครื่องมือลืมรักเก่า! งานนี้เธอไม่ยอมเสียเปรียบเสียเวลาเสียอิสระไปฟรีๆ หรอกนะ งานนี้ต้องมีเอาคืน! ตาต่อตา! ฟันต่อฟัน! ใจต่อใจ!

เมื่อสายมูตัวแม่ถูกหมอดูทักว่ากำลังดวงตก และเขาคือคนที่พร้อมจะช่วยเปลี่ยนดวงให้กับเธอ “ไม่มีทางแน่นอน ไม่ไหว ๆ ถ้าเป็นเขาฉันยอมดวงตกไปตลอดชีวิตดีกว่า”

“อ่า... ” วัลยาพริ้มตา… เม้มปากให้กับความรู้สึกจุกแน่นเมื่อกดกลีบสาวดูดรัดหัวเอ็นถอกบานเข้ามาเต็มรู ก่อนจะร้องครางร้องคราง ทิ้งสะโพกอ้ากลีบรับลำเอ็นทะลวงขึ้นมาจนสุดลำโคน “ซี้ดดดดด… โอ้ววววว… ” ความแข็งแกร่งของกำนันทอง ทะลวงเข้ามาจนมิดดุ้น ก้อนไข่อุ่นหดเกร็งเบียดชิดติดกลีบสวาท “เสียวมากจ้ะ… พ่อทองจ๋า” วัลยาหลับตาพริ้ม ขณะแอ่นนมให้กำนันทองดูดมือข้างหนึ่งเอื้อมมาทางด้านหลัง ลูบคลำท่อนเนื้อมหึมาที่เสียบคาเต็มรู “ใหญ่มากค่ะ… ” วัลยาเอามือรูดลำอวัยวะเพศขรุแข็งเหมือนดุ้นข้าวโพดสีน้ำตาลใหญ่ๆ เสียบตรึงเต็มรูของหล่อน

“อันดาอยากมีลูกสักกี่คนครับ” “คะ?” เธอหันมามองเขาแล้วหน้าแดง มาถามอะไรแบบนี้ “ไม่รู้สิ” เธอก้มงุดตักข้าวต้มกินอย่างขัดเขิน “สักโหลดีไหม ตั้งทีมฟุตบอล” “บ้าเหรอ เราไม่ใช่แม่หมูนะ” “อันดาจะเป็นเมียเราเหรอ” เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบถาม คนถูกถามหน้าแดงร้อนเห่อกว่าเก่า “ไม่รู้ไม่ชี้” *** “อันดา เรามีอะไรจะบอก” “อะไรจ๊ะ อื้อ...” เธอขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เพื่อถามเขา เลยโดนหอมแก้มฟอดใหญ่ “จะบอกว่าแก้มหอม” “คนเจ้าเล่ห์” เธอยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเอง ลูบไปมาเบาๆ มองร่างสูงที่เดินออกไปรอเธอนอกบ้านด้วยความขัดเขิน

มีรักย่อมมีทุกข์ หากอยากมีสุขต้องได้ผู้ชายทั้งเรื่อง! จากประสบการณ์เป็นนางร้ายมาหลายชาติ การมอบใจให้ ‘พระเอก’ มีแต่ขาดทุน! เช่นนั้นแล้วจงอย่ายึดมั่นกับบุรุษใด รักได้เพียงตัวเองเท่านั้น ชาติก่อนพระเอกเมินแล้วอย่างไร นางก็เกี้ยวตัวร้ายเศรษฐีมาเป็นสามีแทนสิคะ ชาติต่อมาอ่อยพระรองให้หลงหัวปักหัวปำ ชาตินี้เลือกผู้ใดดี พระเอก พระรอง ตัวร้าย เล่นบทซ้ำแต่เปลี่ยนช่วงท้ายมาหลายคราวช่างน่าเบื่อ เกิดมางดงามไยต้องโง่งมหลงบุรุษจนชีวิตพัง… เขียนบทให้นางทะลุมาเป็นนางร้ายมั่นใจหรือว่าควบคุมไหว นักเขียนโง่ นางร้ายเช่นนางจะจับนางเอกลูกรักมาทรมานเล่นหลังจากเอาชีวิตนางมาดันตนเองสู่ที่สูง ‘นางเอก’เสแสร้งแล้วอย่างไร…เพราะสุดท้าย ‘นางร้าย’ได้ใจบุรุษทั้งเรื่อง

วันนี้ตำแหน่งเมียขัดดอกกำลังจะจบลง เธอกำลังจะไปจากที่ตรงนี้แต่...เธอกลับไม่ได้ไปแค่คนเดียวเมื่ออีกหนึ่งชีวิตกำลังถือกำเนิดขึ้น ความจริงบางอย่างที่เมฆาไม่เคยรู้กำลังจะถูกเปิดเผยแต่...ทุกอย่างเหมือนจะสายเกินไปเมื่อสุดท้ายข้างกายเหลือแค่ที่นอนที่ว่างเปล่า

เธอเป็นแม่ค้าสุดฮอตที่กำลังถูกเผาอยู่ในโลง! พอระเบิดโลงศพออกมาเท่านั้นแหละ! นอกจากไอ้บ้าตัวลายตาคล้ำอย่างกับคนเล่นของที่ดีใจวิ่งเข้าหาเธอ คนอื่นก็วิ่งหนีหมดเลย... “มึงกลับมาหากูแล้ว ฮือ ฮือ~” เธอจะสลัดหมอผีบ้า ๆ อย่างเขาให้หลุดพ้นไปจากวงจรชีวิตได้อย่างไรกัน? “เพราะพ่อหมอไม่ได้รักฉันยังไงล่ะจ๊ะ ฮือ! ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องอยู่ไปเพื่ออะไรกัน นังชบาคนนี้มันไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่ตรงนี้ ไม่คู่ควรเป็นเมียพ่อหมอ ชบาพาพ่อหมอกลับมารักษาที่นี่แล้ว หลังจากนี้ ฮือ ก็ขะ ขอให้พ่อหมออายุมั่นขวัญยืน ตบแต่งลูกเมียที่ใจพ่อหมอนั้นรัก อยู่กันจนแก่เฒ่า” “กูจะไม่แต่งเมียใหม่ เมียกูเป็นมึงเพียงผู้เดียว”

เมื่อนางร้ายเบอร์หนึ่งของมหาวิทยาลัยอย่าง เพนนี ลูกสาวนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลถูกหยามเกียรติด้วยการโดนเมินจากผู้ชายที่ดูธรรมดาที่สุดในคณะวิศวะอย่าง อาร์ต ปฏิบัติการตามตื้อฉบับยัยตัวร้ายจึงเริ่มขึ้น เธอทำทุกทางเพื่อจะชนะใจเขา แต่ยิ่งเข้าใกล้เธอกลับยิ่งพบว่ากำแพงที่เขาสร้างไว้นั้นไม่ได้มีไว้กันคนนิ่งเฉย แต่มันมีไว้เพื่อป้องกันคนในใจที่เป็นเพื่อนสนิทของเขาเพียงคนเดียว ในเกมที่เพนนีตั้งใจว่าจะเป็นคนคุม เธอกลับตกหลุมรักความแปลกของเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น ความร้ายที่เธอเคยใช้เอาชนะคนทั้งโลกกลับใช้ไม่ได้ผลกับผู้ชายที่รักเพื่อนสนิทตัวเองสุดหัวใจ “นายชอบคนเรียบร้อยงั้นเหรอ? ได้! ฉันจะเลิกร้ายเพื่อให้นายมองแค่ฉัน แต่จำไว้นะอาร์ต ถ้าฉันไม่ได้นายผู้หญิงคนไหนก็อย่าหวังจะได้!”

เรื่องราวความรักโรแมนติก หวานปนซึ้งระหว่างท่านประธานหนุ่มสุดหล่อ กับมนุษย์เงินเดือนสาวสุดแสนธรรมดาทว่าน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนท่านประธานที่ครองตัวเป็นโสดมานานร่วมสิบปีถึงกับตบะแตก

“อู้ว… คุณหนูขย่มเก่งจัง… ” ยามีนชมเสียงกระเส่า ตวัดลิ้นรัวเลียรอบหัวนม ดูดไซ้กินนมจากเต้าอวบใหญ่ของวีนาร์อย่างหื่นกระหาย สองมือรวบเอวหล่อน กดลงมาพร้อมกับแอ่นสะโพกโยกลำเอ็นกระเด้าเสยขึ้นมาจนก้นไม่ติดพื้น ทั้งสองสาดอารมณ์เข้าใส่กันหน่วงหนัก ทำเอาจาฟาร์ที่ยืนรูดลำเอ็นตัวเองอยู่ใกล้ๆ ต้องขอเข้ามาร่วมวง “เข้ามาเลยเพื่อน… ” เสียงยามีนส่งสัญญาณให้จาฟาร์เข้ามาร่วมสนุก หลังจากยืนมองดูดุ้นเอ็นของตนกระแทกใส่รูสวาทของคุณหนูอย่างเมามันจนนึกอิจฉา

"อย่าลามปามแม่ฉัน!" "ฉันจะลาม ใครจะทำไม?" "นี่เธอ..." "เห็นบอกว่าดีนักดีหนา ที่แท้ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาแย่งพ่อไปจากแม่ฉัน" "หยุดพูด!" เขากดเสียงต่ำใส่ฉัน คิดจะสั่งฉันเหรอ เหอะ! "ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาจดทะเบียนสมรสเพราะสมบัติ..." "ฉันบอกให้หยุด!" "ทำไม รับไม่ได้เหรอ ที่แม่นาย...อุ้บ!" ฉันสะดุ้งเฮือกที่อยู่ดีๆ เขาก็จัดการปิดปากฉันด้วยการกดริมฝีปากหนักๆลงมาบนปากฉันแบบที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนอย่างเขาจะกล้าทำ "อื้อ!" ฉันเผลอเผยอปากเพราะเจ็บแต่มันดันเป็นโอกาสให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากฉัน มือของฉันที่เคยทุบเขาตวัดขึ้นข่วนต้นคอเขาแทน ไม่นะ ฉันจะไม่จูบกับเขา มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!

เพราะความรำคาญปนหงุดหงิดทำให้หมอแสง หมอเสน่ห์หน้าหล่อ เอาแต่ใจ และไม่คิดจะมีเมียเป็นตัวเป็นตน เผลอปากพล่อยท้าทายผู้หญิงกำพร้าไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างจันทรให้มาเป็นเมีย ใครจะไปคิดเล่าว่านังผู้หญิงบ้าจะเอาจริง "อย่างนั้นอีกห้าราตรีก็ไปรับฉันที่เรือนเถิด" ถึงจะเรียกว่าเรือนแต่แท้จริงเป็นเพียงกระต๊อบเล็ก ๆ ข้างป่าช้าเท่านั้น "ฉันจะแต่งตัวสวยงามประพรมน้ำอบรอพ่อหมอไปรับ" ตอนนั้นหมอแสงได้เพียงยืนอึ้ง พูดอะไรไม่ออก เกิดมาไม่เคยเห็นแม่หญิงหน้าด้านหน้าทนน่าโมโหเยี่ยงจันทรมาก่อน แต่เอาเถอะ ถ้ามันกล้ามา เขาจะทรมานมัน จะใช้มันทำงานเยี่ยงทาส กดขี่ข่มเหงให้มันทนไม่ไหว ต้องระเห็จเร่ร่อนออกจากเรือนนี้ไปด้วยตัวเอง !!!!

เมื่อ ‘ดีล’ ธุรกิจถูกแลกด้วยศักดิ์ศรี และ ‘ความเข้าใจผิด’ ก่อเกิดเป็นกับดักร้าย... "พรีม" เซลล์สาวพราวเสน่ห์จึงขอใช้ความเซ็กซี่ยั่วยวนเป็นอาวุธ เอาคืน "เจษฏ์" เจ้าของอาณาจักรโรงแรมหรูที่ตราหน้าว่าเธอ ‘ไร้ค่า’ ให้เขาต้องสยบอยู่แทบเท้า!

เมื่อสาวน้อยไร้ประสบการณ์อยากเขียนนิยายNC ภารกิจเปิดโลกจึงเริ่มขึ้น! ใครจะคิดว่า O.N.S ที่ว่าแย่แล้ว ยังต้องเจอ Two Night ที่ห่วยแตก! แต่ใครจะรู้ว่าบทเรียนที่แท้จริงมันพึ่งกำลังจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก

ตั้งใจว่าแต่งก่อนค่อยหย่าทีหลัง แต่ใครจะคิดว่าสามีหมาดๆคนนี้จะจัดหนักกับเธอตั้งแต่วันแรกที่จดทะเบียน หลังจากสร่างเมาเธอเจ็บแสบตรงจุดสงวนมากแต่ก็นึกไม่ออกว่าเกิดจากอะไร"หรือเราช่วยตัวเองจนอักเสบไปแล้ว?"

คุณไม่ต้องห่วงนะคะฉันจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมาเร่งรัดให้คุณแต่งงานกับฉันหรอก” “แล้วถ้าเธอท้องล่ะ” “ท้อง? คุณไม่ได้ป้องกันเหรอคะ” “เธอเร่าร้อนขนาดนั้นฉันจะเอาเวลาไหนไปป้องกัน”

เหตุเกิดจากความปรารถนาดีที่เขาอยากมอบให้เธอ และเขาไม่เคยรู้เลย ว่าความปรารถนาดีนี้จะทำให้เขาได้เจอกับความรัก

“ในเมื่อคุณไม่มีเงินคืน...แล้วคุณคิดว่าจะทำอะไรให้ผมพอใจได้”

รวมเรื่องสั้นเสว ๆ สามเรื่อง เรื่องแรก ' เมียเก็บของเสี่ยหิน' เรื่องที่สอง 'พ่อหม้ายเอวดุ' เรื่องที่สาม 'ร้อนราคะแม่หม้ายสาว' ตัวอย่าง ในกลางดึกของคืนหนึ่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่มืดมิดและเงียบสงัดของหมู่บ้านในต่างจังหวัด ในบ้านหลังหนึ่งได้มีเสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาอย่างแผ่วเบา “อื้อ..เสียวจัง” ‘แสงจันทร์’ แม่หม้ายสาวใหญ่วัย 40 ปี ที่ตอนนี้กำลังใช้บางอย่างถูไถตรงร่องกลางกายไปมา ร่างกายอวบอัดขาวผ่องเปลือยเปล่าเอนกายพิงหัวเตียง สองขาถ่างออกจนกว้างในมือของเธอมีมะเขือยาวลูกใหญ่ ซึ่งมันกำลังจมหายเข้าไปในร่องรักฉ่ำชื้นช้า ๆ “อร๊าย..เสียว” สาวใหญ่ครางกระเส่านัยน์ตาหรี่ปรือ ความเหงาและความต้องการนี่มันช่างไม่เข้าใครออกใคร เธอดันมะเขือยาวในมือให้ลึกเข้าไปในร่องสวาทและเริ่มขยับมือขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นจังหวะ ปากก็ร้องครางเสียงสั่นอยู่ตลอดเวลา  แม่หม้ายสาวช่วยตัวเองอย่างดุเดือด มะเขือยาวลูกยาวใหญ่ถูกส่งเข้าออกในร่องรักถี่รัว น้ำหวานที่หลั่งออกมามากมายทำให้เกิดเสียงแจ๊ะ ๆ ฟังแล้วก็เร้าอารมณ์เป็นอย่างมาก “อื้อ..ใกล้เสร็จแล้วพี่จ๋า”

"เธอทำให้ฉันเจ็บก่อนนะ" เขากดดวงตาคมจ้องฉันพลางต้อนให้ฉันเดินถอยหลังไปอย่างช่วยไม่ได้ "เธอร้ายกับฉันก่อนเอง" เขาพูดเมื่อขาของฉันชนกับเตียงที่อยู่ด้านหลังแล้วเกือบจะหงายหลังแต่เขารั้งแขนฉันไว้ "เหนือ...อื้อ" พูดแต่แค่คำเดียวเขาก็ฉกริมฝีปากลงมาปิดปากฉันพลางใช้ฟันขบผิวปากของฉันจนรู้สึกถึงคาวเลือดด้วย ฉันเจ็บและตกใจเลยดันอกเขาไว้แต่เขากลับยื้อฉันด้วยการทิ้งน้ำหนักลงมาที่ตัวฉันพร้อมกับสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากและช่วงชิงลมหายใจของฉันผ่านรสจูบที่ร้อนแรงนั่น "จะ เจ็บ" ฉันร้องออกมาเพราะพอเขาถอนจูบกระชากวิญญานออกไปเขาก็ก้มลงไปขบเม้มบริเวณต้นคอฉันจนเจ็บแปล่บ จากนั้นก็รวบข้อมือฉันด้วยมือข้างเดียวแล้วดันขึ้นไปกดไว้กับฟูกเตียงเหนือหัวของฉัน "ฉันก็เจ็บ เจ็บกว่านี้เยอะ" เขากัดฟันพูด แววตาเขาแสดงออกว่าเจ็บปวดจริงๆ…