Alamat Ng Bubuyog นิยาย & เรื่องราว

"Don't worry babae ang nagpalit sa'yo at hindi ako." Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan ng sinabi n'ya iyon. Ganito ba 'to kabait, akala ko puro kalokohan lang alam niya. Iba ang naging tingin ko sa kaniya dahil sa pagtatagpo namin una palang ay sa bar. "Nasaan pala tayo?" Tanong ko rito. "Nasa Baguio, " saad niya. Napatayo ako sa sinabi niya baguio?

magalang na imporma ni Butler Jade. Tumango siya. Inikot ang mga mata sa kabuuhan ng marangyang mansyon. Sa loob man o sa labas ay gawa sa salamin ang bahay na ito, medyo high-tech din at parang hotel. Maraming silid, malapad ang lugar at matatayog ang kisame. Hindi n'ya alam na may umi-exist na ganitong mansyon sa tuktok ng burol ng Cebu. May bodyguards din na abala sa pagroronda sa bawat sulok ng mansyon. Puro nakaitim ang lahat at sa palagay niya ay hindi ordinaryong tao ang napangasawa niya.

Di ako gasinong marunong gumamit ng Cebuano pero nakakaintindi ako. "Tara na po nagiintay na si Aling Crusing doon" pagyaya nito sa akin kaya sumakay na ako. Medyo malayo ang byahe papuntang Barangay Malabon kung saan sila nakatira di ko namalayan na nakatulog na ako at nagising na lamang ako na nakarating na kami sa mismong farm na sinasabi ni Mom. I go out of the car and I see the house na harapan ay mga pananim ng manga at iba pang pananim.

"'Yang malaking palayan na iyan hanggang doon sa malawak na lupain patungong ikalawang burol atsaka dito sa kabilang kalsada ay pagmamay-ari ng mga Buenaventura. Halos sakop na nila ang buong lupain ng El Fuego, pero May malaking parte din naman na pinagmamay-arian ng mga Mondragon. Sila ang pinakamayan dito sa buong lugar." "So you mean that they owned this big village?" "Parang ganon na nga. May mga malalaki din silang mga kompanya sa manila and mostly ang mga gumagraduate dito ay doon na nagtratrabaho." "So in literal sense of manner they are businessman." "Nadali mo Bella. Uy! Nandito na tayo," anunsyo niya at binayaran ang sinakyan naming traysikel. "Kinakailangan pa nating maglakad nan

Walang silbi kung pipigilan ko siya dahil mas lalo niya lang akong ikukulong sa bisig niya. "Taste this, babe. It's a buko juice with a kick of lime and alcohol." Kumunot bahagya ang noo ko at saka tinikman ito. Tumabi agad siya sa akin, at itinaas ang paa sa isa pang silya sa harapan namin. Panglao is a beautiful place. It's a small version of Boracay. The sand is white, and the seawater is crystal clear. There are a lot of tourists around, and there are delicious foods to choose from. Iyon nga lang may kamahalan.

after that. Hinayaan nalang namin Yung isat isa... Katulad kanina ay Wala paring tigil Yung buhos ng ulan...salamat nalang sa kubo dahil maayos pa Naman sya..Wala akong nakikitang butas sa bubong..kaya kahit saan siguro kami magpwesto ay hindi kami mababasa.. I wonder kong bahay I mean..Kung may nakatira ba dito...it seems na okay Naman Yung kubo..

"Three days ang pinakamatagal." Tumango ako roon. Ano bang inuutos ni Tito sa kaniya tungkol sa plantation nila? Nasa Cebu ang planta nila ng mga furnitures. Meron din naman dito sa Manila pero nasa Cebu ang pinakamalaking planta nila.

DIEGO "YES! Amoy pabango ng babae." Pumalatak si Bunny saka tinignan siya ng masama. "God, iyan ba ang importanteng nilakad mo sa Manila?And don't deny it, amoy babae ka talaga!" Pinagsiklop niya ang mga braso at matiin na tinignan si Bunny. Namumungay ang mga mata nito at namumula ang mukha. Obvious na maraming nainom na alak ang dalaga.

Anong nangyari sa damuhong 'yon? Hindi bale na nga. Ang importante maibigay ko kay Mommy ang lupang nasa Baguio.

Alas-diyes na ng tanghali, ayon sa napagtanungan niyang naglalako ng bigas sa daan kanina. Umaga pa lamang ay ramdam na ang alinsanagan sa Sitio Bayaac. Ang pinakasentro ng Bayan sa Bolanos. Dikit-dikit ang ilan sa mga ipinasadiyang bahay, nalalanghap ang amoy sa masangsang na estiro na hinahaluan ng iba’t ibang basura galing din sa mga residenting nakatira doon. Kaya kapag may malakas na pag-ulan ay binabaha ang kanilang lugar.