Ang Aking Kaarawan Novels & Stories

“Muntik na akong mahuli! Matagal kitang hindi nakita, kumpare! Kumusta ka? Nawa’y manatili kang malusog at magkaroon ng mahabang buhay!" "Maligayang ika-pitumpung kaarawan! Taon-taon ka pang magse-celebrate ng kaarawan!" "Hindi na ako magsasabi ng pormal na pagbati. Ang gusto ko lang ay maging masaya ka, malusog, at palaging tumatawa!" *

He put my head on his shoulder and I felt his kiss on my hair. "Sleep love, this will be a long trip." Saad nito sa akin and somehow with his words. I felt my lids heavy and I closed my eyes until I am no longer aware with my surroundings. _____________________________________________ Kumusta naman ang New Year guys? Year of the pork daw. 😂 este Year of the Pig. Hello po sa mga Pig jan.

“I would like to greet you Happy birthday.” Minsan pang hinaplos ng malamig na kamay ang puso ni Cataleya sa pagbating iyon ni Lukas sa kanya. Alam niya na kaarawan niya ngayon pero pagkaraniwang araw lang ang turing niya. Ilang taon na kinakalimutan niya ang dapat sana ay special date na ‘yun sa buhay niya. Si Ria lang ang madalas bumati sa kanya at dumagdag naman si Lukas.

THROWBACK Nangyari iyon noong ikalawang taon ko sa kolehiyo. Nagdiwang ng kaarawan ang aking lola at bilang girlfriend ni Vince, siyempre, inimbitahan ko din siya. Noong araw na iyon, nagpunta kaming lahat sa aming ancestral house upang ipagdiwang ang kaarawan ni lola . Tinanggap ni lola ang lahat ng pagbati sa kaniya ng lahat at sinabi na ang mga kabataan ay maaari nang maglibang.

Kaya nagsuot na lang ako ng fitted jeans at off shoulder saka nagsapatos ng fila. Nakasuot din ako ng cap para raw 'di ako mahalata. Na kahit papa'no makakalabas ako ng normal lang. Daig ko pang criminal na nagtatago. HUHUHU. Malapit na rin ang kaarawan ko. Ilang araw na lang boooom!! Kaarawan ko na. May napapansin lang ako sa sarili ko. Para kasing may kulang sa 'kin, eh. Kahit pa no'ng nasa U.S kami gano'n pa rin ang feeling ko.

Bawal makialam, bawal gumalaw. Lumipas pa ang dalawang buwan. Oo nakatiis ako ng ganoon katagal sa ganoong tagpo araw-araw. Kaarawan ko na susunod na Linggo. Hindi ko alam kung naaalala niya pa ba iyun. Kung hindi niya ako babatiin ay magpapaalam na lamang akong lalabas kasama si Jairee. Ayos na kahit may bodyguard, basta gusto kong mag-enjoy sa kaarawan ko kasama ang anak ko.

Sa may bandang dulo malapit sa pinto ay may nakasabit na letters na nakahanay sa dalawang salita, ang 'HAPPY BIRTHDAY. Napahaplos na lang ako sa aking tiyan nang naalalang kaarawan ko pala ang araw na iyon. Hindi ako mahilig magcelebrate special na okasyon sa sarili sa nagdaang taon sa kadahilanang may hindi kanais-nais na pangyayari sa past ko na tumugma sa araw kong iyon. At iyon ang insidenteng magkasabay na namatay ang mga magulang ko. Hindi man sila ang tunay kong kadugo, nadudurog pa rin ang puso sa tuwing naaalala ang araw nang kinuha sila sa akin.

Mature content Angel Hindi mapawi pawi ang ngiti sa aking mga labi dahil sa naging birthday celebration ko. Unang beses iyon na nag celebrate ako matapos mamatay ng mga magulang ko. Kinalimutan ko na nga ang araw na ito dahil nga para lang siyang normal na araw para sa akin noon dahil nga sila Nadia at Angelo lang din naman ang nakakaalala non. Binabati man nila akong dalawa ay nakasanayan ko pa rin na ituring lang na normal na araw ito.

Ang isang kamay niya ay mariing nakatakip sa kanyang bibig upang hindi makagawa ng kahit na ano mang ingay. Mula pa kaninang umagang magising siya ay maganda na ang simula ng araw niya. Bukod sa kaarawan niya ngayon, today is their second year anniversary bilang opisyal na magkasintahan. Nais sana ng mga magulang niya na ipaghanda siya para sa kanyang kaarawan ngunit tumanggi siya at sinabing matanda na siya para sa ganoong bagay. Sinabi niyang uuwi na lamang siya mamayang gabi kasama ang kasintahan at sama-sama na lamang silang maghapunan bilang selebrasyon sa kaarawan niya.

Wala silang advisory na magiging masama ang panahon ngayong araw na ito, kaya naman inaasahan kong magiging masaya ang pagdiriwang ko ng kaarawan ni mommy. Kasabay ng pagbuhos ng malakas na ulan ay ang kusang pagbuhos ng aking mga luha. Akala ko’y limot ko na ang mga masasayang ala-ala namin ni mommy. Sinasabi ko sa sarili kong dapat ay maging masaya ako sa araw na ito, pero hindi ko maiwasang malungkot dahil sa katotohanang hindi ko na muli pang makakasama si mommy. “Happy birthday, mhie!”