روايات وقصص ضمن Ang Aking Pamilya Tula

tanong ko habang nasa hapag-kainan kami. Nagkaroon na ako ng muwang sa mundo. Tumanda na ko at nakilala ko na si Talitha, pero hanggang ngayon, ganito pa rin ang pamilya ko. Ayokong habambuhay na ganito. Ayokong isang nakakadiring pamilya ang yayakap kay Talitha kung sakali man na mahalin ako nito. “Hijo, siguro ito na ang oras para malaman mo ang totoo,” mahinahong wika ni Mommy.

Usal ko tsaka tumayo "Hindi lahat ng akala mo totoo, Malay mo may itinatago pala sayo ang PAMILYA MO." Dagdag ko pa END OF CHAPTER 65

" Kamusta kana, Kuya? Kaela said.. Alendra, Aesha bless to Tito Aire.. ' Hello po Tito bati ng mga pamangkin ko at nagmano sakin. Tuwang - tuwa ang buong Pamilya.. Lalo na Si Mommy at Daddy na abalang - Abala sa mga Bata.. Ang Saya pagmasdan lalo na ang Mag Ina ko.. Pagkatapos ng masayang haponan ay Isa isa kaming pumunta ng silid upang matulog..

ASHANTI A home… what a nice word… Ang alam ko lang na home noon ay ang pamilya ko. Si mommy, si daddy, at syempre ako, ang nag-iisa nilang anak. Everything changed after my mother died in a car accident… Sobrang na down ako ng mga panahong iyon. Hindi ko alam kung paano ulit babangon at gigising araw-araw, knowing na wala na si mommy.

Ang kailangan ko lang gawin ay ngumiti at sundin ang gusto niya. Mayroon akong tatlong kapatid. Si Kuya Celio, Ate Leticia at Allegria. Si Kuya Celio ang panganay sa aming magkakapatid at ang paborito ni Papa. Si Ate Leticia ang paboritong anak ni Mama at Papa, at si Allegria, ang bunso namin. Pagtapos mamatay ni Ate Letty, si Allegria ang naging bagong paborito ni Mama at Papa. At ako, si Talulla Calapati, ang binansagang itim na tupa ng pamilya namin, ang aninong pilit na itinatatwa ng pamilyang Calapati.

Halos hindi na ako makahinga sa labis na pag-iyak. Lahat ng mga nadadaanan ko ay napapalingon sa akin. Yung iba naawang tumingin pero yung iba ay puno ng panghuhusga. Pero balewala ang lahat ng yun, sa panghuhusga mula sa pamilya ko...Oh wait, mali pala dahil mula ngayon mag-isa na lang pala ako. Tinalikuran na pala ako ng mga taong tinuring kong kapamilya.

sabay yakap ni Rose Marie sa ina. "Bakit anak, ayaw mo na ba itong bahay?" si aling Thess. "Hindi naman sa ganun 'Nay, gusto ko lang po kasing nakatira tayong family sa mas magandang bahay" "Nako talaga ang anak ko, sige na nga, hihintayin kong mangyari iyon. Sabagay masyado nang luma itong bahay natin, minana pa sa lolo mo," hinaplos pa ni aling Thess ang kamay ng dalaga na nakapulupot sa kanya.

Naalala ko nanaman ang nabasa ko sa sulat… “Ang pamilya mo at ang pamilya ni Tanner ay naiipit sa isang malaking gulo. Hindi mo alam kung ano ang kaya niyang gawin, hindi ko alam ang pangalan niya pero kilala ko ang muka niya. Sadyang mailap lang ang lalaking ito dahil makapangyarihan. Para siyang isang hangin na palaging nasa paligid nang hindi mo napapansin.

Tumango naman ako at muling isiniksik ang sarili sa dibdib niya. Sana nga maging maayos pa ang lahat sa amin ng pamilya ko. Yun lang naman ang gusto ko ang maging maayos ang lahat. Pero hindi mangyayari yon hanggat pareho kaming may mga galit sa isa’t-isa. Ayokong darating sa puntong mas lalo kaming nagkakasakitan. Lalo na ngayong mas lalong lumiliit ang mga mundo namin ng pamilya ng tatay. Alam kong kahit anong iwas ay magtagpo at magtakpo pa rin kaming lahat.