Novel & Cerita Artist

เจ้าบ่าวบางทีอาจไม่ได้เป็นของเจ้าสาว และเจ้าสาวบางทีอาจไม่ใช่คนที่แต่งงานด้วยในตอนแรก

“โต้งชอบมิริน” “มิรินขอบใจนะที่โต้งมีความรู้สึกดีๆ ให้ แต่ว่าเราเป็นพี่น้องกันดีกว่าเนอะ” คำพูดฟังดูดีแต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกดีเลยสักนิด “ทำไม" “จะต้องให้พูดตรงๆ ใช่ไหมถึงจะเข้าใจ” “ก็พูดมาดิ” ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่ “โต้งยังเด็กเกินไป แค่นี้ยังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย หัดใจเย็นซะบ้าง” เหตุผลแค่นี้เองเหรอ ห่างกันแค่ปีเดียวมันจะอะไรกันนักหนาว่ะ “เหตุผลแค่นี้เหรอ” ผมจ้องหน้ามิรินไม่วางตา “พี่ชอบคนที่มีวุฒิภาวะสูงกว่าพี่และมีความเป็นผู้นำ” “ชอบคนแก่ว่างั้น” ผมเดินเข้าชิดตัวแสดงความกวนตีนใส่มิรินนิดๆ “ไม่มีไรแล้วพี่กลับก่อนนะ” มิรินหันหลังให้เตรียมจะเดินหนี “บอกว่าไง... อย่างแทนตัวเองว่าพี่” ผมพูดย้ำอีกครั้ง “ฉันเป็นพี่นาย..” มิรินเดินกลับมายัดช่อดอกไม้ใส่มือผมพร้อมกับพูดย้ำชัดถึงสถานะระหว่างผมกับเธอ ใจร้ายไปแล้วนะ อย่าให้ถึงทีผมบ้างก็แล้วกัน เธอไม่รอดแน่ มิริน...

เพราะคืนนั้นความเมาทำให้เธอมีหนึ่งชีวิตโดยไม่คาดฝัน เธอยอมสละทุกอย่างเพื่อหนึ่งชีวิตที่เกิดจากความผิดพลาดซึ่งอีกฝ่ายไม่ได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น

การสูญเสียพี่สาวจากเว็บบอร์ดปริศนา ทำให้นาราลุกขึ้นสู้ด้วยเหตุผลเพียงไม่กี่ข้อ 1 ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดเมื่อต้องสูญเสียคนที่รัก 2 อยากให้คนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมดได้ชดใช้ผลกรรม "กับคนที่ตายไปแล้ว คงพูดไม่ได้ทุกอย่าง" สงคราม "เพราะบางที คนเราก็ชอบมองความอ่อนแอของคนอื่นเป็นเรื่องตลก" นารา

"เอ้า!!ชนนน" เสียงกลุ่มเด็กวิศวะที่มาฉลองวันเกิดในร้านดังขึ้นทุกคนในร้านต่างก็หันมามอง"มึงกินเยอะไปแล้วนะ! เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง!" เด็กสาวคนเดียวในกลุ่มไม่ใช่สิ!ต้องบอกว่าในชั้นเลยดีกว่าเพราะทั้งสาขามีเธอคนเดียวที่เป็นผู้หญิงที่สอบเข้ามาได้" ไม่เป็นไรมึงกูไหวน่า เอ้า!พวกมึงชนนนน" งานวันเกิดก็ดำเนินต่อไปจนดึกเขารุ่นพี่ที่เธอไม่ชอบหน้าแต่ต้องมาเจอกันทุกวันแล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เธอกับเขามาอยู่ในคณะเดียวกันสาขาเดียวกันชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวที่ยกแก้วเหล้าดื่มอยู่อีกโต๊ะจนเมาจนเวลาล่วงเลยมาจนดึกพวกเพื่อนๆต่างก็เมากันแล้วก็แยกย้ายกันกลับเขาหันไปเห็นเธอที่ทิ้งตัวลงหลังพิงเก้าอี้สติเริ่มไม่มีเขาจึงให้เพื่อนเดินไปดูแต่กลับถูกเธอโวยวายไล่ออกมาเขาจึงต้องเข้าไปดู

"ฉันไม่เคยรักใคร ผู้หญิงทุกคนที่นอนกับฉันรู้ข้อนี้ดี!" กฎของเขาคือห้ามรัก ความผิดของเธอคือรักไปแล้ว เธอให้หัวใจเขาไปตั้งแต่ยังไม่รู้กฎ และในเมื่อแหกกฎตั้งแต่แรก จุดจบของมันคือต้องเจ็บ ต้องไป และต้องยอมให้เขาเหยียบย่ำหัวใจใช่รึเปล่า!

“ก็ไม่เห็นต้องเสียเวลาคิดเลยนี่คะ ถึงคุณมาร์ตินจะติดใจลิษา แต่ก็ไม่ได้แปลว่าลิษาจะติดใจคุณมาร์ตินนะคะ”

ให้ผมเกาให้นะครับ คุณหนูจะได้หายคัน! คุณหนูอยากรู้อยากลอง เลยให้คนขับรถช่วยสอนบทรัก

เมื่อโรงงานทอผ้าแสนรักของครอบครัวเธอกำลังจะถูกยึดและถูกฟ้องล้มละลาย มีเพียงเขาเท่านั้น ที่จะช่วยให้ครอบครัวเธอหลุดพ้นไปได้ แต่การขอความช่วยเหลือครั้งนี้มันกับต้องแรกมาด้วยร่างกาย

ณ ตึกสูงสง่า ฝั่งตรงข้ามคือบิลบอร์ดแสดงความอาลัยให้กับศิลปินชื่อดังที่จากไปเมื่อต้นปี ข่าวใหญ่ครึกโครมแม้จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกตึก แต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงกันในวงกว้าง แม้แต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ขอบตึกตอนนี้ก็รู้ดี.. ช่างแสดงขึ้นมาได้ประจวบเหมาะเสียจริง.. ฉันมาที่นี่เพื่อจบทุกอย่าง.. แต่งงานเพื่อผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ.. ทำไมพ่อกับแม่ถึงมองฉันเป็นเพียงสิ่งของกำนันแบบนี้นะ..