Novel & Cerita At The Back Of My Mind

Hindi ako makahinga. Naninikip ang dibdib ko at namamawis din ang mga palad ko. Naramdaman ko ang pananakit ng ulo ko kaya mariin akong napapikit. Pilit kong iwinawakli sa isipan ko ang mga masasamang alaala ng nakaraan, ngunit kahit anong gawin ko, hindi ko mapigilan ang pagbaha ng mga ito. Memories from the past keep playing like a movie right before my eyes.

Sabi ko kaya napatigil ito saka mataman akong tinignan. " why do you keep appearing in my mind?" Sabi ko pa pero nanatili lang itong tahimik. " why.. does it feel like.. i've known you before.." sabi ko saka tuluyang nilamon ng antok. Pero bago pa ako makatulog narinig kong nagsalita ito. " im glad that you still dont forgotten me. But.. its better if you dont remember anything." End of chapter 160

sagot ko, pilit sinisid ang memorya. Tumango siya, encouraging. “Okay lang. Kwento mo lang lahat—even the smallest detail. Sometimes, memories hide in the background.” Huminga ako nang malalim. Pumikit ako, marahang pinakinggan ang sarili. “May ilaw. Colorful. Tapos maingay… pero at some point, parang nag-mute yung music. Faint na siya, parang echo.” Napatingin ako sa sahig ng clinic—white tiles na may manipis na crack sa gilid. Hinagod ko ng hinlalaki ang gilid ng armrest, para bang baka may memoryang nakatago sa texture.

Hindi pwedeng bumalik ako sa dati. Kinabukasan, nagising ako na may konting kaba. Hindi ko alam kung bakit. Habang papunta ako sa trabaho, pakiramdam ko may mali. Parang may nagmamasid. Napailing ako. “Imagination lang…” Pero hindi ako mapakali. Pagdating ko sa shop, agad akong nagtrabaho. Sinubukan kong kalimutan ang pakiramdam. Hanggang sa…

ALJUR POINT OF VIEW Matapos ang lahat kanina, bumalik na kami ngayon sa office. Malalim pa rin ang laman ang aking isipan. Hindi ko maintindihan king bakit kasama ng utak ko ngayon ang babaeng 'yon kanina. Hindi ako makapag-focus sa ginagawa ko ngayon. Sa kalagitnaan nito tumunog ang pintuan. Ibig sabihin ay may kumakatok.

"I'll be back.' Bumilos ang tibok ng puso ko sa simpleng sinabi niyang iyon pero hindi lamang ako nagpahalata. I waited for him to get out of my room at nang maisara niya ang pinto ay saka lamang ako nakahinga ng maayos. What was that? Bakit ganoon siya? Ganoon ba siya sa lahat? I find it weird! At maging ako ay weird! Jusko naman Clariza! Kung anu-ano pinag-iisip mo! Natural ganoon siya sayo dahil kakambal ka ng babaeng mahal niya at siya ang nagbabantay sayo dito! Of course he'll care about you! Stop thinking about dirty things! At pwede ba?! Bakit ka ba apektado ha? Hindi kayo talo ni Carriuz! Parehong babae ang gusto niyo! Shit! What am I even talking to myself right now?! Napahiga ako

Malakas pa rin ang tibok ng aking puso kaya napagpasyahan kong umupo muna sa bakanteng upuan sa tapat ng shop para pakalmahin ang aking sarili. Sa dami ba namang bagay na magpapaalala sa kanya yon talagang upuan yun. Gusto kong matawa sa pagiging inosente ko noon. Feel na feel ko pa talagang umupo sa upuang yon kaya tuloy..." Stop thinking dirty things ,Nathalia." Mahina kong bulong sa aking sarili. Hindi ko maiwasang mamula sa akin naisip pero bago pa kung saan-saan lumipad ang aking utak tumayo na ako para makapaglibot.

Kahit ang impyerno ay kaya kong baliktarin, magtagumpay lang ako sa plano. Wala ito sa plano. Hindi ko planado ang mawalan din ng memorya. Gusto ko man magpanggap pa nang mga sumunod na araw ay hindi na maaari. I know someone is intently watching my every move. Ngayong nasa kulungan na ako, tiyak bahag na ang buntot ng mga tao sa labas. Magpakakampante lang sila. Babalik ako at iisa-isahin ko sila.

Nagbihis at nag-ayos para sa pagpasok kong muli sa aking trabaho. Nang matapos kong mag-ayos, lumabas ako ng bahay, ngunit hindi ko alam ang tumakbo sa aking isipan upang sumaglit sa botika. Hindi ko alam kung bakit dito ako napunta. Siguro dahil gusto kong patunayan sa sarili ko na wala naman talagang mali. Na overthinking lang lahat. Na puyat lang. Na pagod lang.

"Sa farm ba tayo?" Tanong ko nang doon ang daan na tinatahak niya. "Yeah. Pero hindi doon sa bahay. Malaman mo mamaya." Tahimik lang ako na naka-upo. Ang daming tumatakbo sa isip ko ngunit hindi ko masabi. Kinakabahan ako. Hindi ako mapakali. Kahit may aircon pakiramdam ko namamawis ako. "Bad memories."