Awoken Novels & Stories

"Wala namang problema kung hanapin niya ako. Tawagan mo lang ako, sasagot ako basta libre ako." Ngumiti siya sa akin at nagpasalamat. Pag tapos naming mag-usap ay naligo na kami ulit at natulog. Kinabukasan, nag-alarm ang phone ko ng 7:00 AM. Ito ang usual time ng workout ko pero nagising akong nakayakap sa akin si Athena kaya pinatay ko 'to agad at bumalik muna sa pagtulog. Niyakap ko siya nang mas mahigpit. Ang sarap sa pakiramdam nang may katabi matulog at gumising.

Tapos nilabas ko ang phone ko para basahin ulit ‘yung reminders ko. **REMINDERS NI MHIYA — 6AM. 12PM. 6PM. 12MN.** ✅ IWASAN. ✅ BOUNDARIES. ✅ GOAL. ✅ NO MAMA-YAYA. **5:30 AM** Lorenzo POV.. I WAKE UP EARLY, Siguro kasi **maaga rin akong nakatulog kagabi.**Pagod. Sobrang pagod. Hindi ko na nga namalayan na **hindi na pala ako nakapagpalit ng damit.**

Ayon ni Warren nang napapailing. "Salamat." Tugon pa niya. "Haist! Makinig ka,kong gusto mong matutong humawak ng baril kailangan,maayos at matibay ang mga bisig mo,dapat Hindi ka takot na makarinig ng putok,,pakiramdam mo ang sarili mo,kailangan naka tuon ang isip mo sa target,pigilan mo ang paghinga ng mabilis." Payo pa nito." Pagdating sa pakikipaglaban tingin ko Hindi mo na kailangan matutunan yun,marunong kang gumamit ng self defense." Sabi pa nito.

Alas siyete kasi ang oras ng klase nila. “Miro! Gumising ka na, may pasok ka pa.“ malakas kong sigaw sa kaniya. Tulog-mantika rin kasi ang isang ito at kailangang lagi pang sigawan para bumangon. Nakita ko namang hindi pa siya umiibo. Aba! “ALMIRO CREIVEN! Tanghali na, bumangon ka na riyan!“ padarag na sigaw ni Mama.

Akala ko ay hindi na niya ako lalabasin. "Ang aga mo," may galit pa sa tono niya na parang naistorbo ko ang kanyang pagtulog. Hindi ko alam na tanghali na siyang magising. Hindi na siya nakasuot ng pajama, naka-short na siyang itim at oversize na army green plain tee shirt. Mukhang bagong ligo rin siya dahil may tumutulo pang butil ng tubig sa dulo ng malago niyang buhok. Amoy na amoy ko rin ang dove niyang sabon. Parang gusto ko na siyang yakapin ngayon at samyuin na lang ang bawat parte niya.

Kriiiiiiiiiingggg~ Kriiiiiiiiiingggg~ sunod sunod ang tunog ng alarm ko. Napabalikwas ako ng bangon ng makitang alas-syete na ng umaga. “Late na ako! May presentation pa ako ng 9 am. Patay ako kay Sir Dio nito.” Nagmadali akong naligo at nagbihis. Hindi ko na nakuhang mag-almusal sa sobrang pag-mamadali.

He just needed to eat for now. I carefully laid beside him on the bed. I kept lightly pushing the tip of his nose with my index finger to slowly wake him up. Ako kasi ay ayoko ‘yong binubulaga na lang ako basta-basta para magising. I really do not like jolting awake. Gusto ko iyong dahan-dahan lang because an abrupt movement can cause the destruction of my inner peace. Sira na ang buong araw ko kapag iyon ang unang-unang nawala sa akin. Kaya nga Deon always made sure to wake me up slowly and gently. Iyon din ang gagawin ko sa kanya ngayon. “Labs, gising na.” I softly kissed the tip of his nose. “Good morning.”

Malakas, nakakatakot, at puno ng pwersang hindi nila maipaliwanag. Napatitig si Zero, bahagyang nagulat. “What…? This shouldn’t be possible.” “Kael…” mahina ngunit puno ng kaba ang bulong ni Cassandra. Ngumiti ang isang Watcher, halos parang sumasamba. “Another awakening has begun.” Nanlamig si Cassandra. Isa pang paggising? Sino? At paano? Napalingon siya kay Zero, ngunit ngayon, imbes na ngiti, malamig na titig na ang nasa mukha nito.

FAST FORWARD (Another Day) Nagising ako dahil sa sinagot ng araw. Napatakip pa ako sa aking mata. Nang imulat ko ito, tumumbad sa akin si Simon, at nakangiti siya. Napahawak ako sa aking ulo dahil sa sakit nito, parang napuyat yata ako. Napalingon ako kahit saan, hanggang sa namalayan ko na lamang na nandito ako sa pool. Dito ko lang din na alala na uminom pala ako kagabi. Dahil sa tama ng alak, hindi ko pala nagawa ang pumasok. Pero, siguro ayos na rin na dito ako natulog kaysa sa makatabi ko si, Miana.

NOAH ARKANGHEL The blaring alarm jolted me awake, reluctantly pulling me from the coziness of sleep. With a groan, I faced the day, a strange mix of exhaustion and unexplainable excitement. Despite the crazy early hour – just past four in the morning – I hopped out of bed without bothering to change out of my boxers. Comfort was the priority as I roamed around my condo.