Barely Survived Novels & Stories

My chest tightened. “I understand enough.” “Do you?” he asked quietly. His voice dropped lower. “Do you understand why you’re still alive?” Silence. My heartbeat pounded violently. Julian stepped closer. One step. Then another. Adrian didn’t move away. Neither did I. Julian stopped just in front of us. Close enough that I could see the crack beneath his control. “You weren’t supposed to survive that night,” he said softly. The words hit differently coming from him. He knew.

Naging savior niya si Darren sa hindi inaasahang pagkakataon at tatanawin niyang utang na loob iyun habambuhay. Naalala niya pa nga na sinabi nito sa kanya na halos isang buwan daw siyang walang malay. Na comatose siya dahil sa tama ng saksak sa kanyang katawan pati na din sa pagkalunod. Mabuti na lang talaga at naka survived siya kung hindi, baka pati mga inosenteng sangol na nag-uumpisa nang mabuo sa kanyang sinapupunan ng sandaling iyun ay baka napahamak din. "Mommy? Mommy?" naputol lang sa malalim ng pagmumuni-muni si Vanilla nang marinig niya ang pagtawag sa kanya ni Nathan. Wala sa sariling napatitig siya dito sabay ngiti

Nahihirapan pa silang pumasok sa loob dahil gate pa lang ay marami na, ano pa kaya kapag pinasok na nila. May ilang survivors muli ang tinulungan ng mga sundalo sa pag baba habang ang mga tao ay nagsisiksikan at hindi mapakaling tingnan kung kasama ba dito ang mahal nila sa buhay. Halos magulantang ang lahat ng makita ang isang babae na nakatulala lamang na bumababa at punong puno ng sugat at dugo. "What do you think happens to her?"

But damn it, kahit kailan ay nakakakatakot ang aura niya. Napahinga naman kami ng maluwag nang ibaba kami nito. Tapos may sinabi ito bago maglaho, "The only way to survive is the braveness. " Braveness. E’ paano 'yon kung inuunahan kami ng lintik na kaba. Napatingin ako kay Zaynah ng magsalita siya.

⸻ Her fingers hovered over one of his shirts. She stopped. Didn’t touch it. ⸻ She closed the closet instead. ⸻ Outside the penthouse, the city of Manila was already awake. Cars. Voices. Movement. Life continuing as if nothing had ended. As if they hadn’t once stood at the edge of something impossible. As if they hadn’t survived something that should have destroyed them. ⸻ And maybe that was the problem. Maybe survival wasn’t the same as staying whole. ⸻ Zia changed slowly.

Saka lang natigil ito nang sabihing baka patay na ang pinsan nilang si Renzo. So, yes, Atasha rescued us with the men of Jornales before everything got worse. Napuruhan si Joseph. Bukod sa naabutan kong pagkakabaril sa kanya ng isang lalaki sa magkabilang paa, sa kaniya din pala binaril ang huli kong narinig na putok bago ako nawalan ng malay. A lot happened while I was unconscious, but what matters most to me is that we all survived the danger.

Pero ngayon, one year later, sobrang iba na ng lahat. The woman in that photo was not the woman I came home to every night. Iyong Vanessa noon was broken. Scared. Unsure of everything. Pero ang Vanessa na kilala ko ngayon? She was strong. Brave. Resilient. She survived Gerald. She survived the accident. She survived her father’s death. Nalampasan niya ang lahat ng iyon at nanatili pa ring matatag. And if she was carrying my child, I would make sure she never had to survive anything alone ever again.

LEON POV "She is the only one, who survived about that tragic accident. Patay ang lahat ng mga kasamahan niya sa loob ng bus at ni hindi na makilala pa ang mga labi nito. Including, Mariel, your fiancee. Sa hinuha ko ay maaaring nakagapang pa si Allys palabas ng bus bago pa ito sumabog. Kaya naman siya lang ang nakaligtas, but of course kahit nakagapang pa siya palabas ay nagtamo pa rin siya ng mga malalang injury na maaari niyang ikinamatay. I still couldn't believe that she survived that one," naiiling na sabi ni Freddie at ininom ang kanyang alak.

kahit dumudugo na ang kamao ko ay patuloy kong sinusuntok ang pader. Bakit sila?..bakit hindi nalang ako! _____________ ISANG lingo..Isang linggo halos hindi ako makatulog..nakakabaliw isipin ang mga nangyari.. Parang kailan lang masaya kaming dalawa.. "Klare...please wake up" I touched her hands..Isang linggo na ay wala parin siyang malay..the doctor said that she's safe now...Klare survive but our-our baby didn't

Ngunit umaasa siya na pakikinggan siya nito dahil mababaliw siya kapag iiwanan siya ng kanyang asawa. “Gaano kalala ang pasyente?” “5% na lang ang survival rate niya Doc. Naubusan siya ng dugo after niyang manganak ng kambal.” “Hindi siya, nag undergo sa Cesarean Section?” “Hindi Doc–”