Novel & Cerita Bl・同性愛

ธีรัช เซลล์แมนหนุ่มฝีมือฉกาจ ผู้มีทั้งเสน่ห์และวาทศิลป์เป็นอาวุธ อดีตเคยเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ต้องดิ้นรนไต่เต้าจนสามารถมีชีวิตที่มั่นคง แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับเขาอย่างโหดร้าย คืนหนึ่ง หลังจากดื่มสังสรรค์กับลูกค้า เขากลับประสบอุบัติเหตุร้ายแรง และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในยุคเดิมอีกต่อไป เขากลายเป็น "ไอ้อิน" ทาสหนุ่มแห่งเรือนข้าราชการในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ร่างกายกำยำแต่สถานะต่ำต้อย ยังไม่ทันตั้งตัวดีธีรัชก็ได้ทราบว่า อินเจ้าของร่างได้ไปรับรู้ความลับต้องห้ามของเจ้านายเข้าอย่างจัง! "หลวงพิชิตเดโช" หรือ "คุณเปรม" ขุนนางดูแลการค้าและการคลัง ผู้สูงศักดิ์ เฉลียวฉลาด และภักดีต่อราชสำนัก ในสายตาผู้คน เขาคือบุรุษรูปงามผู้เพียบพร้อมทั้งบารมีและอำนาจ แต่ภายใต้ภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบนั้น กลับมีความลับดำมืดที่ไม่อาจเปิดเผยแก่ผู้ใด... เขาเป็นชายผู้หลงใหลในบุรุษด้วยกัน! และบัดนี้ อิน ทาสหนุ่มที่มีวิญญาณของเซลล์แมนยุคปัจจุบัน กลายเป็นผู้ล่วงรู้ความลับนั้นโดยไม่ตั้งใจ! จากที่เคยเป็นเพียงข้ารับใช้ธรรมดา ชะตากลับดึงเขาให้เข้าไปพัวพันกับเรื่องราวที่ทั้งอันตรายและลึกซึ้งจนยากจะถอนตัว จนก่อเกิดความรักต้องห้ามขึ้น

“ถ้ากูหลุดเข้าไปในนิยายเกย์ของยัยฝน มีหวังชักตายแน่!” ภีม เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้จริงจังกับชีวิต เตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างมุ่งมั่น แต่ดันมีเพื่อนสนิทเป็นสาววายตัวแม่ที่วันไหนไม่ได้พูดถึงโอเมก้ากับอัลฟ่าคือวันนั้นโลกคงหยุดหมุน วันหนึ่ง หลังเรียนพิเศษ ฝนปวดท้องจนฝากนิยายวายเล่มโปรดไว้กับเขาโดยไม่ทันได้คิด... และแน่นอน ความซวยก็บังเกิด คืนเดียวกัน ภีมดันหลุดเข้าไปอยู่ในโลกนิยายวายที่ฝนคลั่งรัก! ไม่พอ—เขายังกลายเป็น "วิคเตอร์ เฮด" ตัวประกอบอัลฟ่าที่มีชะตากรรมต้องตายอย่างอนาถในตอนต้นเรื่อง ...ศัตรูหัวใจของพระเอกผู้คลั่งรัก! มีแมวดำพูดได้มาคอยชี้โพรง มีระบบนิยายสุดกาว และเนื้อเรื่องที่ควรจะดำเนินไปตามบทกลับค่อยๆ วนเบี้ยว เพราะ “ธีโอ ล็อกวู้ด” พระเอกผู้เย็นชา กลับจ้องเขาเขม็งเหมือนจะกินหัว ไม่สิ... จะกินอย่างอื่นมากกว่า!? เมื่อภีมต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกที่ทุกคนหล่อ รวย กล้ามแน่น และคลั่งรักกันเป็นว่าเล่น ภารกิจไม่ตายซ้ำรอบสองจะยังพอไหวอยู่มั้ย ถ้าหัวใจเขากำลังจะพังเพราะ...พระเอกนิยายนั่น!?

“นายไม่ใช่เด็กคนนั้นจริง ๆ เหรอ” เลออนถามด้วยเสียงสั่นเครือ “ไม่ใช่ครับ พวกเราเพิ่งเจอกันครั้งแรกนะครับ” โนอาห์ตอบด้วยแววตามั่นคง ราวกับไม่ได้โกหก เลออนเลือกจะเชื่อคำพูดนั้น แต่หัวใจกลับไม่ยอมเชื่อ ‘ฉันไม่เชื่อหรอก… ว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่นาย’ เลออนเก็บความสงสัยนั้นไว้ในใจ ‘ได้โปรด… รู้ตัวว่าผมคือเด็กคนนั้นทีเถอะ’ โนอาห์เองก็ปรารถนาให้ฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นใครเช่นกัน

โบราณว่า “ยิ่งเกลียดยิ่งเจอ” ทำไมคนโบราณต้องพูดถูกด้วย! อย่างนี้ต้องหนี แต่เขาจะหนีไปที่ไหนได้ ในเมื่อเขาดันไปเตะตาต้องใจ "นายเอก" เข้าโดยไม่รู้ตัว (แนะนำให้ใส่แว่นกันแดดในการรับชม)

อะไรวะเนี่ย กูอยากจะบ้าตายวันล่ะหลายหน แค่จะวิ่งเข้าไปหลบสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างกับฟ้าโกรธใคร แต่แค่เปิดประตูร้านคาเฟ่อยู่ ๆ เขาก็โดนส่งเข้าไปเกิดเป็นเพื่อนพระเอกในนิยายวายที่อ่านจบไปนานแล้ว แถมยังมีระบบที่คอยสั่งให้เขาที่เป็นเพียงแค่ตัวประกอบให้คอยด่าคอยสั่งสอนอีตาพระเอกจอมเสเพลและเจ้าชู้นี้ให้เข้ารูปเข้ารอยและหันไปสนใจน้องนายเอกผู้น่ารัก แล้วที่สำคัญเลยอีตาพระรองที่แอบชอบน้องนายเอกผู้แสนน่ารักใสซื่อควรจะสนใจน้องเหมือนเดิม ดันหันมาสนใจเขาเพียงเพราะเจอสกิลปากที่เขาด่าสั่งสอนอีตาพระเอกซะนี้....โอ๊ยยยไอ้เขมหัวจะปวด

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

ชาติก่อนบอดี้การ์ดตายเพราะโรคระบาด แต่เขากลับทะลุมาอยู่ร่างลูกชายตัวละครลับในนิยาย ‘นักล่าสาปบาป’ ไปๆ มาๆ ก็เจอกับพระเอก หรือฮันเตอร์หนุ่มผู้ได้ฉายาว่า ‘นักล่าเสพติดภูต’ ความรักเป็นไงไม่ทราบ แต่ความปากแข็งกวนส้นพระเอกน่ะรับประกันว่าไม่สมควรอายุยืนเลยสักนิด! ไม่ต้องห่วง ผมจะโชว์เหนือให้ไอ้หมอนี้หน้าหงายเอง!

'อาร์เธอร์' ราชาแวมไพร์นำทัพแวมไพร์ต่อสู้กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ฮันเตอร์และโบสถ์อาญาสวรรค์ เหล่ามนุษย์ผู้มีพลังพิเศษ กองกำลังต่อต้านปีศาจและอสูรกาย จนในที่สุดก็ได้รับชัยชนะเหนือมวลมนุษยชาติ สร้างยุคสมัยแห่งแวมไพร์ปกครองโลก ในขณะที่เขากำลังจะสังหาร 'เดสมอน' ศัตรูคู่อาฆาต อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนสุดท้ายที่ยืดหยัดต่อสู้กับเหล่าแวมไพร์ เป็นดั่งปราการด่านสุดท้ายในการปกป้องมวลมนุษยชาติ ชั่วจังหวะนั้นเขากลับย้อนเวลากลับไปในวันที่เขาได้รับเชื้อแวมไพร์ อาร์เธอร์ไม่รอช้า เขาเดินไปยังหลังร้านเหล้าที่ซึ่งเขาเคยโดนแวมไพร์กัดคอเพื่อรับเชื้อและขึ้นเป็นราชาแวมไพร์อีกครั้ง กลับมีฮันเตอร์ฝึกหัดมาช่วยเขาไว้ ที่สำคัญฮันเตอร์ฝึกหัดคนนั้นยังคือเดสมอนศัตรูคู่แค้นของเขา! เหตุใดย้อนเวลากลับมาเดสมอนถึงเป็นฮันเตอร์ไม่ใช่อัศวินศักดิ์สิทธิ์? เหตุใดเดสมอนถึงได้มาช่วยตัวเขาที่กำลังจะโดนกัดอย่างพอดิบพอดี ทั้งที่ในชาติก่อนไม่มีใครมาช่วยเขา? ทั้งหมดจะเป็นแค่ความบังเอิญหรือเป็นโชคชะตาลิขิตให้เส้นทางของทั้งสองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อาร์เธอร์จะขึ้นเป็นราชาแวมไพร์เพื่อครองโลกได้อีกครั้งหรือไม่

'เจมส์' หลวมตัวกดเข้าไปเล่นเกมสุดกากที่เพิ่งออกมาใหม่ด้วยความเบื่อหน่าย พระเอกในเกมนั้นกลับเป็นตัวดึงดูดความโชคร้ายจนทำให้เขาหัวร้อน พลาดลื่นล้มหัวโขกหน้าจอตาย เขากลับไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือตกนรก พระเอกได้สติขึ้นมาในความมืดโดยมีสิ่งที่เรียกตัวเองว่า 'ระบบ' 'ระบบ' บอกว่าเขามาเกิดใหม่ในโลกแห่งเกมน่าโมโหที่เขาเพิ่งเล่นไปและชีวิตยังผูกติดกับโฮสต์ซึ่งก็คือพระเอกดวงกุดในเกมนั้นอย่าง 'เฟลิกซ์' อีก แถมวิธีที่จะกลับไปยังโลกเดิมได้โดยไม่เป็นวิญญาณไร้ร่างให้สิงสู่คือต้องช่วยเฟลิกซ์ทำภารกิจช่วยเจ้าหญิงที่ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปให้สำเร็จเพื่อไปขอพรจากโหรหลวงอีกต่างหาก โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าในภารกิจมีอันตรายแอบแฝงอยู่ ออกเดินทางก็ต้องมีอาวุธ เจมส์กับเฟลิกซ์ไปตามหาดาบเวทประจำตระกูลของเฟลิกซ์กลับได้สมาชิกร่วมปาร์ตี้มาเป็นเอล์ฟขี้เมากับนักบวชขี้เซาผู้ถูกสาปโดยสิ่งที่เรียกว่า 'ร่องรอยแห่งอนธการ' จากนั้นยังได้เหยื่อของร่องรอยแห่งอนธการอีกตัวอย่างนกเรเวนปากแจ๋วมาร่วมกลุ่ม การเดินทางสุดโบ๊ะบ๊ะขายขำของคณะผู้กล้าทั้งห้า เพื่อไปช่วยเจ้าหญิงผู้ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปและสืบหาเบื้องหลังของร่องรอยแห่งอนธการจึงเริ่มต้นขึ้น

ใครจะคิดว่าอ๋องน้อยผู้น่ารักจะเติบโตมาได้เสเพลเยี่ยงนี้ แต่ความจริงเขาเป็นพ่อมดหลงถิ่น ในโลกที่ลมปราณเป็นใหญ่ จอทเวทก็เป็นได้แค่สวะไร้พลัง เพื่อหลีกหนีบังลังค์เขาจึงเป็นคนบัดซบที่สุดในแผ่นดิน