Briar Rose Sleeping Beauty นิยาย & เรื่องราว

Maging si Chief Knight Lyte, nagbigay na ng senyas na simulan na nila ang pagkilos. “You heard her,” Merlin even said as he wiped the tear that formed on the corner of his eye. Then, he held his staff as if he’s about to cast a spell. “O benedici natura... Terebrare.” After Merlin casted the spell, huge roses stems and branches appeared but no flowers existed. Instead, just the tiny and sharp thorns. It enveloped the entire room but still adjusted so that all of them would be able to move according to their own likings.

Para itong prinsesa sa isang lumang fairy tale ang mala-rosas na pisngi, ang maputing balat, at ang mahimbing na pagtulog na tila may sariling ningning. “Sleeping Beauty,” mahina niyang bulong. “O baka Snow White.” Pero hindi ito pantasya. Hindi ito kathang-isip. Si Elise ito. Ang Elise na nakababata babaeng kapatid sa piling nila, ang batang kahit hindi niya kadugo ay lagi niyang kasama noon. Siya nagsusuot sa kaniya ng damit, sinusubuan kumain at nagpupulbo't pinupunasan ang likod, nagsusuot ng medyas at nag-aayos ng liston sa sapatos. Ang batang makulit na ayaw maligo kaya siya mismo ang tatawag at magtatangkang paliguan ito. Ang batang madalas niyang buhatin, yakapin, kulitin, asarin, at

Pagkatapos, umiwas siya ng tingin ng may pagkahiya. Nakita ni Zack ang pamumula ng kanyang mukha at bahagyang itinaas ang kilay, tapos ay ibinaba ang kanyang ulo ng walang imik. Si Rhian ay lihim na huminga ng maluwag. Buti na lang at nabasa na niya ang script ng Sleeping Beauty bago sila mag-ensayo, at hindi naman masyadong marami ang linya ng prinsesa.

Pinipilit ko mang hilain ang aking braso ngunit malakas itong nakayakap dito. Napansin ko rin na tila naging ok na ang paghinga nito. Tinitigan ko ang mukha nito at di ko napigilang punasan ang luha sa mga mata niya. Lumamlam ang aking mata habang malalim ko siyang tinititigan. Inayos ko ang buhok niya na nakakalat sa mukha. Sleeping beauty!!!. Ang ganda niya habang natutulog. Napangiti ako. Gumalaw ito at mas isiniksik ang sarili nito sa braso ko. Gumalaw ang bathrobe na sinuut ko sa kanya at nakalabas ang isa niyang dibdib.

Tamang-tama na naihanda ko na ang agahan ng amo ko at ang pag-labas niya. Naka suot siya ng pink polo, maluwag na pink slacks at golden high heels. Pero hindi na siya nag-lagay pa ng kung ano-anong palamuti sa mukha niya. Naka salamin lang siya ng may hugis star at syempre, ang pinaka unang mapapansin ay ang golden rose niyang core. “Good morning po ulit. Naihanda ko na po ang breakfast ninyo” masigla kong pag-bati sa kanya.

Chapter 11 Kinabukasan, dumating ang bagong impormasyon tungkol sa nangyari kagabi. Habang binabasa ko ang ulat, hindi ko maiwasang mag-isip nang malalim. Ang Red Roses—isang organisasyong bihirang kumilos nang walang matinding dahilan. Ang operasyon nila ay eksakto, walang palpak, at hindi nila pinapayagang may makalabas ng buhay kung hindi nila gusto. Pero bakit tila sila ang sumira sa plano ni Mila?

Napakunot-noo itong napatingin sa ayos nila saka biglang natawa nang mahina. "Ginapang mo ba ako, Braille, while I was sleeping?" Inaantok pa ang boses nito at pumikit muli. Nanatili namang nakahawak sa balikat niya ang mga kamay nito na parang yakap na rin siya habang nakadapa rito. "Hindi, ah! Aabutin ko sana kasi ang kumot mo tapos natumba nga itong unan at-"

May chandelier din pala doon? Pinakiramdaman niya ang sarili. Magaan na ang kanyang katawan. Maybe she's floating? Tapos na ba ang paghihirap niya. "Oh, glad that the sleeping beauty is awake before I could give my poisonous kiss. What makes you sleep that long? Fucking wake up, Aurora." Isang sarkastikong boses ang tuluyang gumising sa nanaginip niyang diwa.

Dahil doon, hinayaan ko na lang ang babaeng hawak-hawak ang kamay ko. Di ko naiwasang mapagmasdan ang babae. Para itong isang diwatang natutulog at kay-amo ng mukha. Sinubukan kong ilarawan ang pisikal nitong kaanyuan. Mula sa maitim , malago at mahabang buhok nito, ibinaba ko ang tingin sa makakapal nitong mga kilay. Maging ang namimilantik nitong mga pilik-mata ay kaakit-akit at lalong nakadagdag sa kagandahan ng babae na ngayon ko lang namasdan. Para na nga itong si Sleeping Beauty.

Just like her mother’s death that she had to accept no matter how it tortured her in and out. “Mahal mo pa siya ‘di ba?” lumungkot ang boses ni Blythe. Humapdi ang mga mata niya. She shook her head. “Ayoko na, Blythe. Masiyado na kaming nagkasakitan na dalawa. Okay na kami na ganito...” Bria returned to the mansion before dawn. As usual, tahimik siyang pumuslit sa maid’s quarters at nagbihis ng pantulog bago siya humiga. She slept even though it’s only a matter of time before their alarm in the room would ring.