Cast Of Strangers Again นิยาย & เรื่องราว

--- Humiga ako sa kama at mariing ipinikit ang mga mata ko. Pero imbes na makatulog... Mas lalo ko lang naaalala ang eksena. --- Ang paraan ng pagyakap nang babaeng nagngangalang Sophia kay Mr. Stranger. Ang pamilyar na pagbanggit niya sa pangalang Drake. Ang "Remember Paris?" --- At higit sa lahat... Ang katotohanang may bahagi ng buhay ni Mr. Stranger na hindi ko alam. --- May mga taong mas matagal nang kilala siya.

“Sino siya? Kilala ba namin? Naging ex mo ba? Office mate? Classmate? Anak ng mayor?” Napailing ako. “Hindi. As in, stranger.” “Putangina, stranger?!” sabay sigaw ng dalawa. Parang sabay na napatayo si Paul at Ferdie sa kinauupuan nila. “Teka, teka. Ulitin mo nga. STRANGER?” bulalas ni Ferdie, para bang nanonood ng teleserye sa hapon.

"Wala namang tumawag sakin mula sa Security ng Gate." "I asked for Faith, Attorney Shun's wife." Sagot nito saka hinawakan ang laylayan ng tshirt niya at hinila iyon pababa. "Kaibigan ko siya. Sa kaniya ko rin nalaman na nandito ka sa basket ball court. Saka gusto kitang surpresahin. Paano kita masusurpresa kung tatawagan kita." "Oh." "Yeah." She smiled at him as she spread her arms. "So, ahm, surprise. By the way, nakaka-isturbo ba ako sa inyo ng mga kaibigan mo? I could leave if I'm disturbing you—

Rinig na rinig sa buong kabahayan ang masigla nitong boses. Napangiti nalang ang dalawa at mabilis na bumaba. Pareho silang b****o sa mga ito. Agad naman na pumunta si Eliza sa kusina para maghain. Sumunod naman agad si Clarence at tinulungan ang asawa. Maya-maya lang ay nagsimula na ang masiglang kwentuhan ng pamilya. Ito ang isa sa mga gusto ni Eliza, nabiyayaan sya ng mababait na biyenan at asawa. Hindi sya nagsisi sa kabaliwan, noong pumayag syang magpakasal sa isang estranghero. Biglaan din kasi ang lahat ng pangyayari, nagising nalang syang asawa na pala sya ni Clarence Garmet.

Kung kailangang kalabanin ang sarili niyang pamilya at sunugin ang buong Villanueva Group para lang manatiling ligtas ang babaeng mahal niya, gagawin niya nang walang pag-aalinlangan. Unbeknownst to Zane, as he sat alone in the dark preparing for war, the chess pieces were already moving faster than he could anticipate. Veronica Delos Reyes was already reviewing the same surveillance photographs, and her patience had officially run out. The quiet world that Mich and Zane had built in secret was running out of time, and the coming dawn promised to bring a reckoning that none of them were truly prepared to face.

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

"This is my property. And right now, you are nothing but a stranger threatening my guest. If you won't step out of that door, I will make sure the security drags you out myself." "Stranger, huh?" Halos mapatid ang ugat ko sa leeg sa sobrang panggigil. Tumingin ako sa likod niya kung nasaan si Beatrice, na ngayon ay malakas na ang paghikbi. "At least hindi kita kayang pagnakawan at pagtaksilan. Estranghero ako ngayon sa'yo dahil wala kang maalala, pero ang babaeng pinoprotektahan mo ngayon ay nagawa kang lokohin! Hindi na ’yan amnesia, Gab. Malaking katangahan na ’yan!"

Mahina lang ang mga ilaw sa living room, at ang TV ay nagbibigay ng mahinang liwanag sa paligid habang pinapalabas ang cartoon na pinapanood ng kambal. Sina Solana at Dave ay nasa sahig na sa harap ng couch, magkayakap sa ilalim ng blanket at nagtatawanan habang nagsasalo sa isang tub ng vanilla ice cream. Strawberry naman ang kinakain nina Elaine at Tom. Samantalang ako, stick pa rin sa usual kong mint. Isa pang buntong-hininga ang kumawala bago pa man mailabas ang kutsara sa bibig ko.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Ayaw niyang isilang ang sanggol sa sinapupunan niya na walang kinikilalang ama. “Are you Charmaine, who is calling me yesterday?” biglang tanong ng lalaki. Ang lalaking ito ay nagngangalang Evans Clarkson. Ito ang panganay na anak ng mag-asawang Clarkson. Kaagad na napatayo si Charmaine ng banggitin ng lalaking kaharap niya ang kaniyang pangalan. “Ako nga! Ako si Charmaine Cruz.” Sagot ni Charmaine. Kinakabahan siya. Para kasi siyang matutunaw sa mga oras na ito.