Cinta Pahit นิยาย & เรื่องราว

"หนึ่งอย่าร้องไห้ เพลิงไม่ได้ไม่ต้องการหนึ่งแต่เพลิงไม่อยากให้หนึ่งต้องทนอยู่กับเพลิงแบบนี้คนพิการตาบอด" "หนึ่งไม่เคยต้องทน เพราะเพลิงคือคนที่หนึ่งรักต่อให้เพลิงจะมองไม่เห็นตลอดชีวิตหนึ่งก็จะอยู่กับเพลิงเป็นดวงตาให้เพลิงไปตลอด"

ตับ ตับ ตับ คาไลน์จัดการอัดกระแทกโพรงสวาทดั่งสัตว์ป่าที่หื่นกระหายเหยื่อ เสียงกระแทกหยาบโลนดังกึกก้องไปทั่วห้องผสานกับเสียงกรีดร้องของเธอ ใบหน้าหวานเลอะไปด้วยคาบน้ำตา ดวงตากลมโตมองภาพชายร่างสูงที่กำลังเคลื่อนไหวบนร่างกายเธอผ่านม่านน้ำตา "กรี๊ดดด อึก ฮืออ ออ" มันทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทั้งแน่น เธอไม่รู้ว่าต้องทนเขาไปอีกนานแค่ไหน มือบางเผลอจิกเล็กที่ท่อนแขนแกร่งเพื่อระบายความเจ็บปวด

หญิงสาวถึงกับไปไม่เป็นเพราะไม่เคยเห็นมุมนี้ของคามิน "แพงโทรมาหาผม..เธอบอกเลิกกับผมเพราะรักแพทริคแบบนี้ไม่ให้ผมเข้าใจว่าพี่ชายคุณแย่งแฟนผมจะเข้าใจว่าอะไร" คามินจ้องหน้ามนัญชนกด้วยแววตาไหวระริกทั้งเอ่ยเสียงสั่นระบายออกมาด้วยความน้อยใจ

คำพูดแสนร้ายกาจจากริมฝีปากหนาตรงเข้าทิ่มแทงหัวใจคนฟังดังฉึก นับดาวถึงกับสะอึกพลันนิ่งเงียบในทันใดใช่เธอรู้แล้วว่าไม่มีใครรัก และต้องการเธอสักคน แต่ทำไมชายหนุ่มต้องตอกย้ำทำให้ความรู้สึกเธอจมดิ่งอีกครั้งทั้งที่มันเพิ่งดีขึ้นแท้ ๆ แต่ก็คงจะไม่แปลกเขามันเป็นที่ร ักของทุกคนนิจะไปรับรู้สึกความรู้สึกของคนที่ไร้คนรักได้อย่างไร เขาคงเห็นมันเป็นเรื่องตลกด้วยซ้ำ เธอพยายามเก็บซ่อนความขมขื่นเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งไม่อยากแสดงให้ผู้ชายร้ายกาจเห็นว่าคำพูดของเขามีผลต่อใจเธอมากแค่ไหน

ฉันเคยคิดว่าตาแก่จะรักและเอ็นดู แต่ใครจะรู้ว่าเขาเป็นพวกวิปริต นอกจากจะใช้ความรุนแรงในครอบครัวแล้ว ยังทารุณฉันอีกด้วย ฉันอดทนจนไม่ไหว เลยแอบใส่ยาพิษทีละนิดในอาหารของเขา ไม่ถึงปีเขาก็ตาย

เจ๊หวานน้ำตาไหลพรากกอดร่างบางที่เข้ามากราบเท้าของตนอย่างแสนรักไว้แน่นพูดอะไรไม่ออกกับเหตุผลของพิมพ์ภัสสร ความแค้นของคนเรามันยากที่จะปล่อยวางจริงๆ เจ๊หวานลูบเรือนผมของหญิงสาวอย่างเวทนาในขณะที่พิมพ์ภัสสรตาลุกวาวด้วยแค้น. และในคืนนั้นเองทางด้านนางเอกสาวก็กรีดร้องด้ วยความเจ็บใจและริษยาที่เห็นภาพหวานระหว่างธามกับพิมพ์ภัสสรนั่งรับประทานก๋วยเตี๋ยวกันอย่างหวานชื่นราวกับคู่รักผ่านทางข้อความพิเศษในโลกโซเชี่ยลมิเดียซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างมันส่งมาจากพิมพ์ภัสสร...

แดเนียลส่งยิ้มเย็นไปให้นีน่า "นายไม่รักฉัน ฉันไม่ว่าทำไมนายไม่นึกถึงลูกของเราบ้าง เราแต่งงานกันแล้วนะ"นีน่าร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม "ฉันไม่แคร์ ตอนนี้ฉันแคร์แค่คนที่ฉันรักเท่านั้น"

มาร์ตินกระตุกยิ้มอย่างเอ็นดู เมื่อหญิงสาวเริ่มละเมอออกมาตามภาษาคนเมา "นายชอบตวาดใส่ฉันอยู่เรื่อยเลย นายรู้ไหม ฉันอะ ชอบนายมากเลยนะ ชอบกว่ายัยเบลล์อีก แต่นายอะ โง่... ไม่รู้อะไรเลย ฉันน่ะ พยายามตัดใจตั้งหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ นายใจร้ายแม้กระทั่งตอนกระแทกใส่ฉัน ชิ ฉันจะไม่รักนายแล้วไอ้คนแรงเยอะ"

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

คำว่ารักสำหรับเขาคืออะไร พราวจันทร์สบตากับพ่อของลูกแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “เคยรัก และจะไม่รักอีกแล้ว” เจ็บปวดเจียนตายเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ซึ้งไปมากกว่าผู้ที่ได้สัมผัส ซึ่งครั้งหนึ่งพราวจันทร์เคยได้พานพบกับความรู้สึกนี้มาแล้ว และติดอยู่กับมันนานมากกว่าจะหลุดพ้นมาไ ด้ เธอรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน จึงไม่อยากกลับไปเจ็บอีก เลยเลือกที่จะหักใจเสียแต่ตอนนี้ ตอนที่ความรู้สึกยังไม่ถลำลึกมากเกินไป