Romans & histoires Cinta Pahit

สีหน้าเจ็บปวด เว้าวอนขอคำตอบ พงศ์ถอนหายใจหนักหน่วง ตาจ้องนิ่งไปยังหนุ่มหล่อ ที่บัดนี้แลเห็นถึงความทุกข์อยู่เต็มใบหน้า “ได้ ผมจะบอกให้เอาบุญ จะได้ไม่ต้องมาตามหาให้เหนื่อยอีก” พายุพยักหน้านัยน์ตาเศร้า “ครับ...”

“ฉันก็รักเธอ แก้วใส” ❤️THE END❤️

ดหงิดเพราะความน้อยอกน้อยใจและอยากที่จะเอาชนะ "อย่าพูดว่าเกลียดฉันอีก"ทันทีที่คีตกานต์เค้นคำพูดเหล่านั้นออกมาจากริมฝีปาก ความแข็งขืนชูชันก็ถูกสอดดันเข้ามาจากทางด้านหลังอีกจนได้ จนฉัตรตะวันถึงกับต้องกัดเม้มริมฝีปากบางเอาไว้ด้วยความเจ็บปวดจากการกระทำของเขาในครั้งนี้ กี่ ครั้งแล้วที่หัวใจเธอต้องเผชิญกับความเจ็บปวดจากผู้ชายที่ชื่อคีตกานต์ เมื่อไหร่กันที่ความทุกข์ทรมานที่เขามอบให้มันจะจบลง

27 ​ Liked by ALLEN.AWLL.27,NAMKHING.PPD.03 ,PAMMY,MACUT.PTRP,8175 other ALLEN.AWLL.27 lonely😊 NAMKHING.PPD.03 @PRUTO.TRP มาดูด่วน!!! PAMMY แซ่บว่ะ MACUT.PTRP เกินต้านทานไปแล้ว OILLY เอาว่ะเพื่อนกู

ปอร์เช่ยังยืนนิ่ง ปลายฟ้าเห็นแบบนั้น หัวใจยิ่งเจ็บปวด เธอสูดหายใจลึก หันไปมองพี่สาว แล้วพูดเสียงสั่นแต่พยายามหนักแน่น “ไม่มีอะไรค่ะพี่ฝน ฉันแค่เสียใจนิดหน่อย” ปลายฝนขมวดคิ้ว อย่างไม่เข้าใจ“เสียใจอะไรถึงขนาดร้องไห้ขนาดนี้? แล้วทำไมปอร์เช่ถึง...”

แก้มซ้ายของดาวนิลชาหนึบ แต่กระแสประสาทความเจ็บปวดกลับส่งไปที่หน้าอกข้างซ้ายแทน รักร้อยตบเธอเพียงเพราะเถียงพี่สาว ทั้งที่เดือนพราวทำร้ายร่างกายเธอก่อน “ขอโทษพี่สาวแกซะ ไปอยู่เมืองนอกสี่ปีเหรอ ความจริงแล้วพี่สาวแกควรจะได้เสวยสุขอยู่เมืองนอกไปตลอดชีวิตด้วยซ้ำ แต่เพ ราะมีแกขึ้นมา เพราะแกดันทะลุถุงยางมาเกิด ชีวิตของฉันกับพี่สาวแกถึงได้พังไม่เป็นท่าจนถึงทุกวันนี้ ฉันก้มหน้ารับความอับอายและความลำบากมาตลอดยี่สิบกว่าปี สำนึกซะบ้างว่ามารผจญอย่างแก มีชีวิตจนถึงทุกวันนี้ก็ด้วยความเมตตาจากฉันนี่แหละ”

ยิ้มสะใจ "เรื่องของหัวใจไม่มีใครบังคับกันได้หรอก พี่คินไม่มีทางกลับไปหาพี่หรอก"

คำพูดนั้นเปรียบเสมือนตบหน้าฉาดใหญ่ นวลปรางค์ถึงกับชะงักงันจนพูดไม่ออก อ้าปากค้างราวกับลมหายใจถูกช่วงชิงไปดื้อๆ “ที่จริงผมก็นึกสงสารพวกเขานะ ที่ถูกคุณปั่นหัวและให้ความหวังไปวันๆ” อริยะพูดต่อด้วยท่าทีเหนือกว่า “ผมรู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่ที่ผมไม่ถือสาเพราะผมถือว่าความส ัมพันธ์ระหว่างเรามันคือความพึงพอใจชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ไม่ได้มีค่าไปมากกว่านั้นเลย”

แต่ความแค้นไม่เคยทำให้ใครมีความสุข The end

เจียงหนิงทอดถอนหายใจ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความขมขื่นและความแค้น นางจ้องมองแสงตะเกียงที่สั่นไหวก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงขมขื่น “คนเราจะมีความสวยงามคงทนกันเท่าใดเล่า หากวันหนึ่งก็ต้องเหี่ยวเฉา ไม่ช้าสนมเซี่ยวก็จะถึงวันชราภาพ หากวันนั้นมาถึง ข้าจะเป็นคนแรกที่หัวเรา ะนาง เพราะความสวยของนางแท้ ๆ ที่ทำให้แม่ข้าต้องตาย”