Novel & Cerita Donya Victorina Monologue

"Then make sure she doesn't. My mother values results over methods. As long as you look like you're carrying a Montenegro, she won't care about the rest. Just follow my lead." Eksaktong pagtapos niya magsalita, bumukas ang malaking double doors ng mansion. Isang matandang babae na may suot na terno at balot ng perlas ang pumasok. Her hair was perfectly coiffed, and her eyes—the same shade of dark, predatory gray as Zayne's—pierced through everyone in the room. This was Donya Valeriana Vidalle Montenegro. "Mother," Zayne stepped forward and kissed her hand. It was the first time I saw him show any form of traditional respect.

Sinadya ko pang palungkutin ang boses ko. "What's the meaning of this Donya Cristina? Tito Damian?" Binaling niya ang tingin sa mga ito. Malakas akong natawa sa kanya, nagkibit balikat habang tinitingnan ang aking kulay pulang mga kuko. Hinihintay kong magsalita ang matandang Donya pero walang salitang lumabas sa bibig nito. Pag-angat ko ng tingin nakita ko ang mga luhang nag-uunahan sa mga pisngi ng matanda. Drama!

“Burn their money routes. Freeze accounts. Kidnap informants. I want panic.” “Freya,” mahina ngunit seryosong sabi ni Victor, “kapag ginawa natin ’yan… magkakaroon ng all-out war.” Tinitigan ko siya nang diretso. “Good.” Nanigas siya. Dahan-dahan akong lumapit sa mesa hanggang halos katapat ko na siya. “War is the only language these people understand.” “Torren wouldn’t—” “Torren is gone.”

Ako ang napatawa sa sinabi ni Donya. "Kapag kinasa ko, Donya, ikaw ang mamamatay." Malamig kong sabi at tinapon ang baril sa malayo pagkatapos kong i-disassemble ang baril. Tama si Reid. Kailangan kong protektahan ang sarili ko. Donya Gigi laughed her devilish laugh again and sat down across from me, her eyes gleaming with a dangerous light. She seemed to take immense pleasure in the chaos and fear she was causing.

bulong niya. “Hindi?” Tumayo ang donya mula sa kinauupuan nito. “Kung hindi totoo, patunayan mo.” Napalunok siya. “P-paano po?” Bahagyang lumapit si Donya Octavia sa kanya. Nasa mukha nito ang isang ngiting hindi niya magustuhan. “Lumayas ka sa buhay ng anak ko.” Parang tumigil ang mundo ni Elaina.

Na kahit anong gawin ko ay wala akong patutunguhan. But I won't accept that. Hindi ganito dapat matatapos ang kwento ko. Lahat ng pinagdadaanan ko ngayon ay may solusyon. Hindi ako pumunta dito para lang gawing isang katawa-tawa. Hindi ako alipin. At lalong hindi ako laruan ng isang tulad ni Kiann Delle Del Valle. Naalala kona naman ang sinabi niya... "You are my property."

Hinayaan kong malunod ako sa kaniyang amoy, at hindi man lang napansin na nagagawa ko ng sabayan ang kaniyang paggalaw doon. “Mister—” “It’s Damien Vaughn Vittori for you, angel.” Kinagat ko lang ang kaniyang leeg bilang sagot, dahil tila lumulutang na ako ngayon. Sigurado ako kaninang medyo nasa tamang pag-iisip na ako. Kaya lang ngayon ay parang lumulutang na naman ako. Dahil ba ‘to sa ginagawa namin ngayon, o sadyang bumalik lang ulit ngayon ‘yong epekto ng drugs sa akin?

Dahan dahan niyang ibinaba ang kanyang tungkod at tinitigan kaming lahat nang may purong demonyong tagumpay. ​"Inakala niyo ba talaga na papasok ako sa isang pasilidad nang walang nakahandang kapalit na plano" umuubong tawa ni Victor ang kanyang bibig ay puno ng sariwang dugo. "A shadow king never completely loses. Kapag hindi ko nakuha ang trono sisiguraduhin kong walang ibang uupo rito." ​May isang maliit na silver na remote na nakatago sa loob ng kanyang tungkod. Mabilis niya itong pinindot bago pa man makapagpaputok ang tatay ko o si Maxima.

minsan pang hiyaw ng kaniyang daddy. "Because we both know what those monsters can do to her, dad. Sa'yo na nanggaling na hinahanap nila ako dahil nais nilang makuha si Victorina but, sorry to disappoint them because my wife isn't Victorina. She's not a monster and she's not heartless. So, get tired of asking me again and again but my answer will remain the same. And also sorry to disappoint them, but they can't take her away from me. I will raise hell once they tried."

"I'm sorry for not saving him..." Muntik ng ma out of balance si Don Victorino pero agad itong naalalayan ni Viktor. Dahan-dahan itong umupo sa sahig habang pinagmamasdan ang walang buhay na si Damon. "A-Apo...Da-Damon..." sambit na tawag ni Don Victorino dito na miya-miya pa ay napuno ng malakas na iyak ang manor ni Uno. "Apo!" Nag-igting ang panga ni Uno bago nilingon sina Santi.