Donya Victorina Monologue นิยาย & เรื่องราว

Pero sa loob ko ay parang may kung anong saya na unti-unting lumalawak. Kamatayan na niya sino bang hindi matutuwa doon? “If they truly believe that they can orchestrate my death in front of an audience and walk away from it, then they have already made a mistake they cannot undo. Because walking into that arena is not a risk for me, it is an opportunity to see who among them is desperate enough to try and fail. And when they do fail, they will understand exactly what it means to challenge someone like me in a place where there is no law and no mercy,” sabi ni Aurelius, diretso at walang pag-aalinlangan ang tono, na parang sigurado na siya sa magiging resulta.

Nagkatinginan sina Donya Viktoria, Don Alexander, at Tracey. Si Donya Viktoria ang unang nagsalita. “Hindi kaya buntis ka?” Nanlaki ang mga mata ni Fiona. Maging si Theo ay napatingin agad sa kanya, tila naghihintay ng sagot na siya mismo ay hindi pa sigurado kung handa niyang marinig. “Hindi po.” Mabilis siyang umiling. “Pagod at stress lang po siguro. Kulang din ako sa tulog. Naging abala po ako nitong mga nakaraang araw.”

Agad ko itong sinagot, without looking at the caller. Their laughter cheered me when I put the phone near my ear. I flattened my teeth, clutching the phone tightly. I didn't speak. “Hello, Victorino! Do you like my surprise? I’ve just begun. Just a slice of advice...” she ceased, unleashing a sole titter before resuming her words. “...fasten the clasp of your throne and wreath, your downfall is coming.” I laughed, “Just begun? You failed. Why did you blur my handsome face? Are you disgusted with your dude features?”

" gulong gulong tanong ko sa asawa ko. "Hwag ka ng magmalinis Villadolid bistado ka na. Ang kapal mo din na dalhin ang kabit mo. Id*t!!" singit ni Zach. "Voltron, nakaka awa ka. Kinailangan mo pa akong siraan talaga sa asawa ko. Bravo!!! Gagawa ka lang ng kwento mali mali pa." natatawang sambit ko. Maya maya lang lumabas na rin si Donya Victorina..

Ako ay nakaupo pa rin sa monoblock sa tabi ni Victor habang sila Mommy at Candy ay sa kabilang hospital bed. “I’m really sorry, Victor.” magsasalita sana ang asawa ko ngunit pinisil ko na ang kamay niya upang awatin ito. Mabuti na lang at nakinig kaya nakapagpatuloy si Donnie sa pagsasalita.

saad pa ni donya Vicky kay don ramon. Umiling iling ang matandang lalake sa sinabi ni donya Vicky. " hindi ko siya magiging kabit kailan man victoria! " tugon ni don Ramon sa may kalakasang boses. Nag salubong naman ang dalawang kilay ng matandang babae sa narinig mula kay don ramon.

ngiti pa ng Donya at saka niya dahan-dahan na hinagkan ang anak. Hindi pa man maintindihan ni Victorina ang mga isinalaysay sa kaniya ng ina ay batid niyang patungkol iyon sa isang binibining nagmahal ngunit ang pagmamahal na iyon ay hindi kailan man nasuklian.

Ang opisyal ay sa huli inayos ang kanyang sarili at tumugon, “Talaga. Walang bintana o ilaw. Ni hindi ka makakakuha ng pagkain o tubig kapag nakakulong sa silid na ito." Maaaring tanggapin ni Darius ang unang dalawang bagay, ngunit ang huling bahagi ay sumalungat sa kanyang mga paniniwala. Kaya, hinimok niya sa pamamagitan ng pagngangalit ng mga ngipin, "Kailangan kong pag usapan ang sitwasyon ni Donny sa iyong pinuno ngayon." Habang nagkukwentuhan ang dalawa sa pintuan, may narinig na kalabog sa loob ng kwarto—si Donny pala.

“Hindi ko alam kung tatawa ako o magagalit. Pero kung gusto mong pag-usapan ang pagiging ina—baka gusto mong maranasan muna kung paano.” Namilog ang mata ko. “Ha?” May mahinang tawa sa gilid, halatang pinipigil ng mga kamag-anak niya. Napapikit ako, gusto kong mawala. “Romulus!” saway ng Donya. “Hindi ka marunong magpigil ng dila mo.” Ngumisi siya nang bahagya, pero ‘yung ngising ‘yon ay mapanganib. “Hindi naman ako nagsisinungaling, la.”

Dalawang buhay ang dala niya sa kanyang sinapupunan! At ikaw, may gana kang pag-initan ang isang buntis para lang makaganti? Vince, sinasabi ko sa’yo kung gusto mong maglabas ng galit, suntukin mo ang sarili mo! Tingnan mo ang sarili mo sa salamin at paluin mo ang sarili mo hanggang magising ka sa katotohanan!" Pagkarinig ng sermon ni Hector ay napabuntong-hininga sina Donya Estrelita, Felix, at Cielo.