Haiku Tagalog Kalikasan 소설 & 이야기

Chapter Seventy-Four Nagsisimula nang humalik ang kulay kahel na sikat ng araw sa malawak na karagatan ng Casiguran. Nakaupo kami ni Kiko sa kawayang papag sa harap ng aking dampa, abala sa pag-aalis ng mga hibla ng kawayan sa ginagawa niyang basket. Ang paligid ay puno ng amoy ng tuyong damo, alat ng dagat, at ang bango ng kumukulong saging na may asukal na niluluto ko sa maliit na kalan.

Hindi kasi pwede, hindi siya makikita sa camera. "Ayan, bagay na bagay sa ganda at lungkot ng paligid. Magkaibang mundo by Katrina Velarde." Mapait na ngiti akong tumanaw sa kulay orange na kalangitan habang ang araw ay kalahati ng nakalubog. Magkatabi Ngunit 'di magtagpo Dahil magkaiba tayo Ng mundo Puro tingin Dahil 'di naman alam ang gagawin

- "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, wala sa likod, wala sa harap. Pagbilang kong tatlo na katago na kayo. Isa, dalawa, tatlo!" Mula sa ilalim ng punong kahoy rito sa hardin nila Xian ay makikitang napakatahimik na ng buong kapaligiran. Kanina pa sila naglalaro ni Kath ngunit bakit parang bigla siyang naluha?

Nagtatangis ang kan'yang bagang sa galit, “Nakuha mo na siguro ang nais mong sagot, hindi ba? Ang daan palabas ay paparoon, tahakin mo’t napakainam na huwag ka nang bumalik pa.” “Sadya yatang ginawa mong pitong linggo ang sinabi mong isang linggo, Mateo.” Tahimik ang kapaligiran at ang agos ng masiglang ilog ang nagiging himig ng kalikasan. Sa mayayabong na puno ay naroon ang mga ibong nag-aawitan. Ang sinag ng haring araw ang siyang bumubuhay sa paraisong ito, sa unang tingin ay aakalaing isang tagpo lamang sa isang nakakikilig na nobela.

Kasabay ng hagupit ng bagyo ay ang sunod-sunod at matatalim na kidlat na tila ba nagmumula mismo sa kaibuturan ng Bulkang Taal. Ngunit sa gitna ng aming palitan ng mga malalambing na salita—habang si Anthony ay akmang hahalik sa aking palad at ako naman ay handa nang magpakawala ng aking susunod na hakbang—isang biglaang pangyayari ang yumanig sa buong kapaligiran. CRACK-BOOM!

Chapter 19 Sa Likod ng Isang Payong Third Person POV Bandang alas-singko ng hapon. Unti-unti nang lumalambot ang sikat ng araw. Nagkulay kahel ang kalangitan habang marahang humahalik ang mga alon sa dalampasigan ng Boracay. Nagkalat ang mga turistang abala sa pagkuha ng litrato. May mga batang gumagawa ng sandcastle.

Pero mayaman naman ata ito dahil nagpresinta siyang pakasalan ang kaibigan ko. Umupo ako sa buhangin at napasandal sa coconut tree habang pinagmamasdan ang papasikat na araw. Sobrang ganda ng dagat, kasing tingkad at malabughaw ito tulad ng kalangitan. Sobrang kalmado din ng dagat at kung titignan ay nagmukhang salamin ito sa kalangitan. Napakaganda tignan pero nakakatakot puntahan.

Monkayo, Davao de Oro Halos hindi na magkarinigan ang mga tao sa paligid sa lakas ng tugtog ng bandang nagpaparada sa kahabaan ng kalsada. Napupuno ng mga manonood ang magkabilang gilid ng daan. The atmosphere was festive, the mood jubilant. Ang mga banderitas na nakasabit ay tila sumasayaw kasabay ng musika.

Dahil sa magkabilaan ng terrace naroroon ang mga nakatanim na halamang Jasmin. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG]

Chapter 19 Nakaangkla lamang ang mga braso ni Lily sa akin buong biyahe namin papunta sa bahay bakasyunan kung saan kami magbabakasyon ni Lily. We’re currently in the beautiful island of Coron Palawan. Napakaganda ng mga tanawin dito, nagliliparang ibon na hile-hilera sa langit. Maligamgam na simoy ng hapon, at maalat na amoy ng dagat.