Hugot Sa Buhay Novels & Stories

Kapag puno daw ng galit ang puso hindi makakapasok ang biyaya kasi wala siyang paglalagyan. Life is short. Hindi natin alam kung hanggang kailan lang ang buhay natin dito sa mundo para ubusin pa natin sa mga hindi tamang bagay. Tama na ang mga pasakit at paghihirap. Hindi lang din naman ako ang nasaktan. We all have our fair share of pain and trauma.

Gusto ko lang na maibuhos ang hinanakit ko sa mundo. Bakit ganoon? Bakit ang hirap mabuhay?

HUMINGA muna ako nang malalim bago pumasok sa entrance ng mall. Kailangan kong labanan ang emosyon ko kung gusto kong mabuhay. Dahil hindi lang sa love life umiikot ang buhay ko. Kailangan ko pa ring magtrabaho, kumita ng pera. Dahil hindi naman pag-ibig ang nagpapalamon sa akin.

Ang tunay na saya, sapagkat kasama ko na ang mga mahal ko sa buhay. Dalawang buwan na ang lumipas mula noong dumaan ang bangungot sa aming buhay. Hindi pa ganoon ka tagal. Sapat lamang na maghilum ang mga sugat at pasa sa aming mga katawan. Pero 'yong sugat na gawa ng bangungot na 'yon sa aming mga puso. Nandito pa rin, hindi pa tuluyang naghilum. Pero kahit na nandito pa rin ang sugat. Hindi naman ito hadlang na maging masaya ako ng tuluyan. Paunti-unting usad lang. Hanggang sa tuluyan naming malimot ang bangungot na iyon.

“Ikaw, masaya ka ba sa tahimik mong mundo?” Humiga siya sa tabi nito. Parehas silang walang sagot. O pareho silang takot na tanggapin ang katotohanang hindi sila masaya sa buhay na mayroon sila. They were both unhappy. Paano nga ba mahanap ang tunay na kaligayahan? Humarap siya dito. “Maging kuntento tayo sa kung anong meron tayo para maging masaya.”

Lumapit sa kanila ang kambal at saka sila nag-group-power-hug. At ngayon masasabi ni Hugo na ang bawat pagsubok sa buhay ay makakaya mo bilang tao. Kahit gaano man kahirap ito. Kung may Dios kang kasama walang magagawa ang masama na buwagin ang pamilyang pinagtibay ng Dios. Saka siya napangiti at buong higpit na niyakap ang kanyang pamilya. Wakas.........

Kahit anong pilipit niya sa mga salita nito sa kanyang ulo, parang gusto talaga nitong tingnan ang buong katawan niya. Gusto lang nitong maghubad siya, hindi ba? Tunay na hamak! Alam niyang iniligtas nito ang kanyang buhay, kaya hindi niya matatakasan ang sakunang ito. Buweno, mas mabuting tanggapin na lang ang kapalaran, kung gayon!

at hindi lang basta mayaman, isa sa pinakamayaman sa buong mundo! Ang dami niyang hugot sa buhay dahil sa kahirapan. Kung ano-anong trabaho ang pinasok niya para lang mabuhay sila. Isang beses naging escort pa siya. Nagkaroon siya ng maraming insecurities dahil sa kahirapan nila. But now, the tables have turned... Hindi pa rin niya alam kung panaginip ito o isa lang prank.

Pumikit ako saka huminga ng malalim. "Hay, ang sarap sigurong mabuhay ng maraming pera. Lahat ng gusto mo ay makukuha mo at magagawa mo kahit ano ng walang iniisip. Hindi mo na kailangan problemahin ang mga gastusin mo sa araw-araw. Mas magiging madali siguro ang buhay ko kung marami akong pera. Ang buhay nga naman," sabi ko habang nilalasap ang malamig na hangin. "Sorry to say but it's not easy as it looks," malagong na tinig mula sa likuran ko.

“Pero alam mo, kung mararanasan mo lang ang ganitong buhay, hindi mo aakalaing masayang mamuhay rito kahit na mahirap." “Masaya?” “Hindi lang sa pera at kasikatan umiikot ang happiness ng isang tao. Kundi sa simpleng bagay lang, katulad ng ganito” Magsasalita pa sana ulit siya ngunit hindi na niya naituloy nang tawagin kami ni Lola upang kumain.