Hugot Sa Buhay Novels & Stories

KUNG magkakaroon ka ba ng pagkakataon na baguhin ang buhay mo susunggaban mo ba? Ako kasi ‘oo’ dahil miserable ang buhay ko ngayon. Marami akong nagawang bagay na pinagsisihan ko dahil sa katigasan ng aking ulo.

Sabi naman ni Puso ko Buti pa katawan ko may buhay at kinakausap ako nakaramdam rin sila na nag-iisa ako ngayong araw. Ang hirap naman mamili sa kanila? Pati pala sila nag-aaway sa katawan ko. Sobrang nalulungkot ako ang hirap ng sitwasyon ko. Mahirap pag may asawa talaga sa buhay. Lahat tatanggapin mo alang-alang sa kanya.

tanong ko rito. "She's fine, kahit na nga sabihing ang hirap ng buhay. You know," saad nito sa'kin. "Walang problemang ibibigay ang Panginoon na hindi natin makakayang harapin. Kaya fight lang tayo, kahit ang totoo nakakapagod na rin," ani ko rito. "Sabagay, tama ka nga riyan. Hindi madaling mabuhay sa mundo na puno ng pasakit at kalumbayan. Siguro nga, heto ang kapalaran nating mga tao."

Kabanata 7 Sabi nila, pantay ang mundo. Sabi nila, walang pinapanigan ang tadhana at tuwid ito kung tumingin sa mga nabubuhay... sabi nila... hindi malupit ang buhay sa mga naghihirap na. Pero—bakit ganito? Bakit ganito ang buhay ko kung totoo lahat ang mga iyon? Bakit ang buhay kong lugmok na nga, mas pilit pang dinidikdik paibaba?

sagot ko sa asawa yumuko ako para halikan ang labi niya. Tinanguan na lang niya ako at bumalik na kami sa itaas. Maraming nangyari sa nakalipas na taon, marami ako natutuklasan sa buhay ng tao. Iwanan natin ang lungkot at lumbay, Mabuhay ng masaya, at huwag sumabay sa agos ng problema. Tandaan, palagi na kung wala sa atin ang bagay na gusto natin mas mabuting gustuhin ang bagay na mayroon lang sa ganito natin mahahanap ang tunay na saya.

"Nevertheless, money can't buy happiness nor can it buy life." "It's true." pag sang- ayon ko. Mayroon pala kaming common denominator ni Adrian. Iyon ay ang pagdaramdam dahil sa kamatayan, parehong masakit ang mawalan ng magulang, whether it's the mother or the father. Paano pa kung pareho?

malungkot na sabi ni Hugh kaya naman nakaramdam ako ng lungkot para dito I also felt guilt kasi may problema na pala siya pero wala naman akong kaalam-alam. “Bakit hindi ka nagsabi sa akin, boo? Alam mo naman na pwede mo akong sabihan ng problema mo?” “Hindi naman problema yun, sweetheart! Wala akong balak problemahin ang babaeng hindi makuntento!” nandoon ang pait sa binitawang salita ni Hugh pero mas ang galit “Hey! Birthday ko ngayon kaya huwag na nating pag-usapan yun okay!” siniko pa ako ni Hugh kaya naman napatango na lang ako at nagpatuloy sa pagkuha ng pagkain

At sa likod ng bulong-bulungan, takot, at gulo… isa lang ang naisip ko. Bakit ba kahit kailan, hindi nagiging simple ang buhay ko?

"That's really complicated bro. Tsk. Malaking gulo 'to sa pamilya n'yo kapag 'di mo pinanagutan. Knowing your father? You need to decide wisely what to do." Sambit nalang ni Ezekiel at umiling iling pa. "I don't know…" umiiling din namang sambit ni Brian, "can we change our topic? Kaya nga ako nandito para makalimutan saglit ang problema ko e." "Okay!" Tumatawang sagot naman ni Ezekiel. *** Bakit nga ba ganun ang buhay? Parang pinipigilan tayong maging masaya? Saglit lang magiging maayos ang lahat. Sasaya ka pero ang kapalit naman ay kalungkutan na?

Paano kung mahulog nga ako at tumanda na lang na dalaga habang buhay? “I don’t really know if she’s happy now, but looks like she is. Masaya na sa maraming alagang hayop sa malaki niyang mansiyon pero minsan naiisip ko lang na ang lungkot din siguro,” sabi pa ni Sapphire. “Living without anyone by your side. Well, nandito na ako ngayon. I’ll be in her side pero hindi kasi lagi masasamahan ko siya,” sabi pa niya.