I Decided To Live As Me Novels & Stories

But now that I have come acrossed millions of millions of realizations in life, I helped myself to change the old Scarlett. Kaya ko ng isantinig ang totoong nararamdaman ko nang hindi natatakot na marinig ang panghuhusga ng ibang tao. I'm not born to please everyone, I am born for myself. I turned my head back and flashed a genuine smile, "More than okay than I was," I replied looking straight into his eyes.

A one-time escape deal. But now… What if the lie is starting to feel like the life I want? Hindi ko alam kung matatawa ako o iiyak. Hindi ko na rin alam kung si Ziven ba ang dapat kong ipaglalaban… … o ang sarili kong identity na unti-unti nang nawawala.

Pagod na talaga ako. Pagod na akong makipag-usap sa kanya at pagod na rin akong taguan o takbuhan siya. For Pete’s sake, I want a decent life. Gusto ko naman mabuhay nang wala ng anumang gulo o taong nanggugulo sa buhay ko. Gusto kong mabuhay nang mag-isa. Ngunit, paano ko gagawin iyon kung may isang makulit na Bellevera ang nag-e-exist sa mundo?

Ito ang buhay ko ngayon, at mamumuhay ako ayon sa aking sariling mga desisyon. Ilang linggo na ang lumipas mula nang magdesisyon akong iwan ang lahat. Pati ang trabaho ko, pati si Gunter, pati ang lahat ng mga pangarap na iniisip ko para sa aming dalawa. Napagod na ako. Sobra. Ang sakit na naramdaman ko ay parang isang pahirap na hindi ko kayang takasan, kaya't nagdesisyon akong umalis at magsimula ng panibago.

Minsan, bumabalik talaga ang nakaraan, gaano mo man ito subukang takasan. Huminga ako nang malalim, pinipilit na magpokus. Kailangan ko munang magdesisyon kung itatago ko ito sa sarili ko o sasabihin kay Idris. Kahit ano pa ang mangyari, hindi na kasing payapa ang bakasyong ito. ***

I ran, I hid, and didn't want any people to know where I was. This isn't freedom for me as of now... I was being so selfish, and it made my bones prickled. Dahil sa haba ng panahon kong pamamalagi rito, ay ngayon ko lang iyon napagtanto. My life, at this particular moment, was a mess. I gave a piece of myself to a man who was still grieving a woman who looked exactly like me. But I was still here. Still thinking. Still breathing. And the fact that I could see it clearly enough to name it, that felt like the first thing in a while that was actually mine.

Pakiramdam ko, sa isang iglap, nawala lahat ng sama ng loob ko sa sarili ko. It has been weeks since I decided to live by myself. Nope, hindi na nga pala ako nag-iisa. Kasama ko si Cal na ngayo'y tila ba mas lumalaki na kumpara noong huli kong iwan ang Mondalla Residences. I am living in peace. Kahit minsan ay wala akong natanggap na tawag mula kay Ismael at kahit na sino mula sa pamilya ko at sa pamilya niya. They are really respecting my decision to have some time for myself. Totoo naman daw kasi na masyadong napuno ng masasamang alaala ang buhay ko nitong mga nakaraang araw, pero dahil sa desisyon kong ito, mas nangingibabaw ang mga alaalang ginawa namin ni Ismael nang magkasama.

Muli ay nanatili lang akong tahimik. Pero sa mga pagkakataon na ito ay napaisip na rin ako sa mga sinabi ni CJ. Tama nga siya. I can't be known by the whole world with this loose appearance. I mean, I'm comfortable with it and this is me. Nandoon na. But I can't defy the fact that the world won't love me just by my mind and wealth. Hindi na magbabago pa ang katotohanan na isa nang kalakaran sa mundo ang usapin ng pisikal na kaanyuan. At kahit pa sabihin ko na ayokong baguhin ang sarili ko, alam kong mag makabubuti pa rin kung kahit papaano ay subukan ko namang yumkap ng pagbabago sa buhay ko. And one more thing, higit sa kahit na sino ay ang sarili ko rin naman ang makikinabang sa gagawin ku

He hold my hand and mabilis ko binawi ang kamay ko at umiwas ng tingin. This man is crazy, I know he want to protect me and he is doing his job, but I don't know why I have this feeling, or I am just making up a scenario that is not necessary at all. "That is why, mas okay na iyon na lang ang maging desisyon ko, I want to live in peace, gusto ko na maging tahimik na ang buhay ko. A normal life that I can call." I said and close my eyes after sipping at the hot chocolate.

Yung kaya akong pigilan kapag nawawala na naman ako sa ayos, kapag pinaghihinaan na ako at nawawalan na naman ng tiwala sa sarili. Yung kaya akong pagsabihan at itulak sa tama. Yung itatama ang mga kamalian ko at iaayos ang buhay ko. Yung lalagyan ng direksyon ang buhay ko. Yung aayusin ang easy go lucky na si Aniah. Ganun ang ideal man ko pero sabi nga nila hindi ka pwedeng pumili. Kung sino ang para sayo, kahit anong mangyari, sayo yan kahit ipagpilitan mo pa ang gusto mo. I'm torn between "if it's meant to be, it will be" and "if you want it, get it".