I Decided To Live As Me Novels & Stories

“Until the next one comes along.” Wala akong maisagot kaya tumahimik ako. Hindi ko maipagkakaila. Totoo iyon. Ganoon ang buhay ko simula nang maging malungkot na kanta ang buhay ko na may pamagat na, “Katalina Did Me Wrong.” I’m a player. Walang dapat ipagmalaki roon, alam ko. Hindi iyon badge of honor o moral code. Kinakasuka iyon ng nanay at kapatid ko.

She did the right thing to protect the peace of her sister. But me? I was stuck. Parang ako nalang talaga ang hindi pa nakakausad sa loob ng dalawang taon. Napag-iwanan ako ng lahat. I was just existing but not really living. I feel like I was already dead inside. Wala din naman akong choice kung hindi ang magpatuloy dahil tumitibok pa rin naman ang puso ko, indicating that I was still alive.

“I just want you to think. Not out of fear. Not out of panic. Just… really think about what you want. And know that I’ll be here if you decide to keep it.” Napatingin ako sa kanya, and I saw the man who once made me forget myself. The same man who now stood between me and the decision that kept me up every night. Hindi ko alam kung anong mas mahirap: ang harapin ang buhay na mag-isa, o ang harapin ito kasama siya. But maybe I didn’t have to decide today. Maybe… today, I could just breathe. “Give me time,” I said finally.

“Ayoko nang magsalita pa. Tama na muna, basta ang alam ko lang ay kailangan kong magpahinga, Miss Mara.” Wala na siyang magagawa pa para pigilan ako. Buo na ang desisyon ko. Kailangan kong huminto muna sikat na artista. Kailangan kong huminga. Kailangan kong mawala muna sa ingay. “Mara.” “Ano?” “Gusto ko munang mabuhay bilang normal na tao.”

Huminga ako nang malalim at dahan dahang ibinaba ang kutsara. Napatingin sa akin si Dadi Lo, tila agad nabasa ang ekspresyon ko. “May gusto ka bang sabihin, iha?” Pareho silang tumingin sa akin, hinihintay ang sasabihin ko. “I want to live like a normal person.” Nanatiling tahimik ang dalawa kaya ipinagpatuloy ko. “I know tinatago niyo po ako because of my safety. Alam ko rin kung bakit. And don't worry, hindi naman ako magpapakilala sa kahit kanino. I won't tell anyone who I really am.”

May nakatiklop ding maikling sulat sa loob ng kahon. Pasensya ka na kung umalis ako nang hindi nagpapaalam. Pero ito ang pinakamabuti para sa'kin at para kay Mr. Elizalde. Ayokong may pumigil sa'kin. Nakapagdesisyon na ako, at kailangan ko nang simulan ang sarili kong buhay. Hindi ba lagi mong sinasabi na gaano man kasakit ang buhay, tuloy pa rin ito? Kaya... magpapatuloy akong mag-isa, Feb.

Hindi ko kayang manatiling ganito habang buhay. Gusto ko, isang araw, ako na ang magdedesisyon sa buhay ko. Ako na ang mag-uutos at hindi na kailangang laging sumunod. Gusto kong maging malaya sa lahat ng mga inaapakang kagaya ko. Pero habang hindi pa dumarating ang araw na iyon, kailangan ko munang magtiis.

trade anything if it means having them in this lifetime. When I was young, I was so sure that I wanted to remain mysterious no matter what, but when I met Calista, everything has changed. Gusto kong makilala ako. Hindi dahil sa pagiging bilyonaryo at magaling sa larangan ng negosyo, bagkus para makilala ako bilang isa sa pinaka importanteng lalaki sa buhay ni Calista. I want everyone to know that I own Calista.... That I'm the only one for Calista and from then on, I decided to disclose my identity, which I never regretted because it made me the happiest man alive.

I wanted to thud at myself nga kasi I could clearly recall myself moaning while he was touching me. "What if our option will fail, Mikey? Pa'no ako mabubuhay. Do you think Mikho can sustain my needs? Pa'no ang monthly visit ko sa derma at sa parlor? How about my blogs and vlogs? Kailangan ko ng mga bagong outfits every now and then for my updates. How am I going to live a pauper like lifestyle? I don't think I can live with a life like that, Mikey," napa pout kong sabi.

Sa totoo nga lang ayoko naman talagang umalis at iwan siya but I have my own reason why I want to. I want to move-on. I want to fix myself. Pero hindi ko magagawa 'yon while I'm living with them. Kasama 'yong mga taong nagsira ng peace of mind ko. I have everything in this world if it only we talk about money. Sobrang sagana namin sa pera. I'll do live like a Prince in a fairtytale and have anything that I want in one snap of finger. Having a luxurious lifestyle that anyone has wished for.