If You Don't Mind In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

kasi kung lalaki sana daw ba gwapo Kahit gwapo yun kontento na ako kay hubby,wala akong paki kung sino man iyong owner na iyon " May instinct kaba hubby? ". mahinang bulong ko kay Hash " I don't have instinct ". english niya Grabe talaga toh,nasa Pilipinas tayo tapos nag-ienglish, nakaka-nosebleed " Akala ko meron,baka kasi may instinct ka..mind reader haha ". mahinang tawa ko " Psh.. ". tanging anas niya " Good Morning class! ". bati ni Ma'am saamin lahat

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

Sabi nya Shocks nakita nya ako? Nah It doesn't matter to me anyway. Who cares diba? No one. " So? I dont care if you saw me. Give me all the punishments. I dont mind. My life is already a living hell. So wala na akong pakealam." sabi ko "I won't do any punishments. Besides if you want me to be your friend I would gladly accept it." sabi nya As if naman kailangan ko ng kaibigan.

Sobra akong natatakot at hindi ko alam ang dapat kong gawin. "Love, yumuko ka lang. Don't be scared nasa tabi mo ako. Mahal na mahal kita." "Love, yumuko ka lang. Don't be scared nasa tabi mo ako. Mahal na mahal kita." "Love, yumuko ka lang. Don't be scared nasa tabi mo ako. Mahal na mahal kita."

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

“Good morning!” Kumunot ang noo niya. Parang hindi naintindihan ang sinabi ko. Kuu! Kay aga-aga, problemado kaagad. “Ano ang iyong sinabi?” “Ang sabi ko good morning.” “Sabihin mo nga iyan sa wikang Tagalog. Hindi kita maintindihan.”

simple nyang sagot. "Eh paano kung may kailangan akong ibigay sa'yo " "Leave it and i'll take it" "Eh pano kung--" "I don't have to answer all of your questions" "Eh kasi ang labo mo eh," Malapit na talaga akong mainis. "Saan ang malabo do'n? or maybe you just can't understand english?," ani nito. Napasinghal naman ako sa kawalan. Sobra na'to ah.